Τι έχει παρακάτω για Γουόκαπ και Ολυμπιακό
Ρεπορτάζ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Μέχρι χθες, η υπόθεση Τόμας Γουόκαπ και Ολυμπιακός εξελισσόταν περισσότερο σε επίπεδο προθέσεων και επαφών. Ηταν, αν θέλετε, ένα παιχνίδι τακτικής, στο οποίο θεωρητικά όλα τα ενδεχόμενα παρέμεναν ανοιχτά. Διότι όσο αβόλη κι αν είχε γίνει η κατάσταση, υπήρχε το περιθώριο για τις δύο πλευρές που τόσο σπουδαία πράγματα τις συνδέουν, τουλάχιστον να συνεννοηθούν. Ου μην και να συνεχίσουν μαζί.
Πλέον, δεν υπάρχει γυρισμός. Από την στιγμή που ο Τεξανός ανέλαβε νομική δράση καταγγέλοντας μονομερώς συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό, αλλάξαμε πίστα. Το θέμα πήρε σοβαρές διαστάσεις και πλέον μιλάμε για μια επίσημη διαμάχη που δεν αποκλείεται να καταλήξει στις δικαστικές αίθουσες. Επί της ουσίας, ο Γουόκαπ έκλεισε την πόρτα του του Ολυμπιακού και πέταξε τα κλειδιά, μόνο που… ξέχασε τον εαυτό του μέσα, αφού όσο κι αν συμπεριφέρεται σαν free agent η δέσμευσή του με τους ερυθρόλευκους βρίσκεται κανονικά σε ισχύ.
Σε κάθε περίπτωση το δυστύχημα είναι ότι ένας παίκτης τόσο άρρηκτα συνδεδεμένος με μια από τις πιο χρυσές εποχές της ομάδας του, έχασε τόσο ακαριαία την εμπιστοσύνη του στους ανθρώπους που επί χρόνια τον στήριξαν αδιαπραγμάτευτα και μεταπήδησε από το ένα άκρο στο άλλο. Φτάνοντας στο σημείο να παραμερίζει ακόμα και τους εκπροσώπους του, όταν επιχείρησαν να τον αποτρέψουν από την μετωπική με τον Ολυμπιακό.
Ο Τεξανός χειρίζεται εντελώς προσωπικά το ζήτημα της καταγγελίας, έχει βρεί δικό του δικηγόρο στην Ιταλία και γενικά δεν φαίνεται διατεθειμένος να κάνει ούτε βήμα πίσω. Εχει προ πολλου κόψει τις επαφές με τους συμπαίκτες του και τους ανθρώπους της ομάδας, εμφανίστηκε ανένδοτος ακόμα και στον προπονητή που πίστεψε όσο κανείς στην καριέρα του, έφτασε μέχρι στο σημείο θεωρεί υποκεινούμενες τις αντιδράσεις των φιλάθλων του Ολυμπιακού εναντίον του στα social media. Γενικά, από την λήξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων κι έπειτα εμφανίστηκε αγνώριστος σε όλα τα επίπεδα στερώντας ουσιαστικά από τον εαυτό του τη δυνατότητα να διεκδικήσει ό,τι πίστευε ότι δικαιούται. Ακόμα και την αποχώρησή του.
Αλλο, όμως, αιτούμαι κάτι με τρόπο που αρμόζει σε μια τόσο δυνατή σχέση και με τον σεβασμό που ο εγω ο ίδιος επικαλούμαι κι άλλο απαιτώ. Η απαίτηση εμπεριέχει βία, δημιουργεί απόσταση, αντίσταση και αποσυνδέει αντί να συνδέει. Θυμώνει, απογοητεύει, οδηγεί στη ρήξη. Ο Γουόκαπ είχε δικαίωμα να θεωρεί ότι αξίζει περισσότερα, είχε δικαίωμα να ανησυχεί για τον ρόλο μετά την έλευση των Μοντέρο – Μακιντάιρ, είχε ακόμα και το δικαίωμα να ζητήσει μια αλλαγή στην καριέρα του. Τα συμβόλαια δεν απαγορεύουν τις διαπραγματεύσεις. Αρκεί αυτές να μην γίνονται με …άλλες ομάδες.
Ντουμπάι και Γουόκαπ μίλησαν και συμφώνησαν (σημειωτέον τα 3 εκ. ετησίως είναι μικτά και για να μεταφερθούν οπουδήποτε αλλού θα πρέπει να φορολογηθούν κανονικά), χωρίς να ζητήσουν και να πάρουν άδεια από τον Ολυμπιακό ως όφειλαν. Ο 33χρονος γκαρντ θα μπορούσε εύκολα να κληθεί σε απολογία για αυτή του την ενέργεια (υπόλογη είναι και η ομάδα των ΗΑΕ), όμως μέλημα των ερυθρόλευκων ήταν να βρεθεί λύση όχι να πέσει κι άλλο λάδι στην φωτιά. Σε αγωνιστικό επίπεδο ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν θα ήθελε να τον χάσει ποτέ, από την άλλη, όμως, δεν θα επιχειρούσε να κρατήσει και κανέναν με το ζόρι. “Οταν είναι στον Ολυμπιακό να θέλουν να παραμείνουν, κι όταν δεν είναι να θέλουν να έρθουν”, είχε πει για τους παίκτες που επιθυμεί να συνεργάζεται.
Η ΥΠΟΘΕΣΗ “DE JULIUS” ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΤΟΥ ΣΗΡΙΑΛ
Μετά τη χθεσινή εξέλιξη δύο τινά μπορούν να συμβούν: Είτε ο Γουόκαπ ν’ αλλάξει ρότα, να συνετιστεί με τα ισχύοντα και η όλη κατάσταση (μαζί με το ενδεχόμενο πώλησης) να επαναπροσδιοριστεί, είτε να επιμείνει στην αδιάλλακτη στάση του να μην εμφανιστεί στο προκαθορισμένο ραντεβού της Πέμπτης και η υπόθεση να οδηγηθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στη δικαιοσύνη. Ετσι κι αλλιώς ο Ολυμπιακός φαίνεται να βρίσκεται σε θέση ισχύος, τουλάχιστον με βάση τα όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα στον επαγγελματικό αθλητισμό παγκοσμίως.
Εκείνο, πάντως, που έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον είναι η επιχειρηματολογία της πλευράς Γουόκαπ. Το πού “πατάει” δηλαδή η μονομερής καταγγελία ενός συμβολαίου εκπληρωμένου στο ακέραιο και εν ενεργεία μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Αμερικανός θεωρεί καταχρηστικό το ύψος των απαιτήσεων των Πειραιωτών σε σύγκριση με τους όρους του συμβολαίου του και τις απολαβές του.
Επί της ουσίας δεν υπάρχει κανένας νόμος που να υποχρεώνει μια ομάδα να ζητήσει μέχρι ένα ποσό για παίκτες που δεν έχουν συγκεκριμένο buy out στο συμβόλαιό τους. Ανεξάρτητα από το πόσο τους πληρώνει. Ενδεικτικά ελληνικά παραδείγματα οι Κωνσταντέλιας και Κωστούλας, που έπαιρναν ψίχουλα σε σχέση με τα ποσά που εισέπραξαν οι ομάδες τους για να τους παραχωρήσουν. Επιπλέον, δεν υπάρχει κανένας νόμος που να υποχρεώνει μια ομάδα να πουλήσει παίκτη της με συμβόλαιο, ακόμα κι αν εκείνος θέλει να αποχωρήσει. Ο Χουλιάν Αλβαρες της Ατλέτικο θέλει σαν τρελός να υπογράψει στην Μπαρτσελόνα, όμως για την ώρα, οι ροχιμπλάνκος δεν το συζητούν. Σωστά ή λάθος είναι δικαίωμά τους.
Στην πραγματικότητα, μοναδικός “οδηγός” του Γουόκαπ είναι πρόσφατο παράδειγμα του Ντε Τζούλιους, ο οποίος αν και τον περασμένο Μάρτιο υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την Μούρθια χωρίς Euroleague out, ανακοινώθηκε την 1η Αυγούστου από την Μπεσίκτας χωρίς την συγκατάθεση της ισπανικής ομάδας. Η Μούρθια αρνείται να του παραχωρήσει το letter of clearance, καθώς δεν υπήρξε οικονομική συμφωνία για τη λύση της συνεργασίας και κυνηγάει το θέμα νομικά με προσφυγές στη FIBA και στα πολιτικά δικαστήρια για αθέτηση συμβολαίου.
Στο δια ταύτα: Για τον έναν είναι θέμα χρημάτων, για τον άλλον θέμα αρχής…
Ο Τόμας Γουόκαπ πέρασε την κόκκινη γραμμή της συνεννόησης, μα πάνω απ’ όλα πήρε ένα σφουγγάρι κι έσβησε το πανέμορφο και με τόσο κόπο φτιαγμένο ερυθρόλευκο κάδρο του. Ο Ολυμπιακός από την πλευρά του ξεκαθάρισε τη θέση του λιτά και κυνικά επιστρέφοντας το μπαλάκι στον Τεξανό, μα πάνω απ’ όλα έστειλε μήνυμα ότι κανείς δεν μπορεί να παίζει με το κύρος του.
Μαθαίνεις LIVE όλες τις μεταγραφές της Ευρωλίγκας!
