Ο Ολυμπιακός πρώτα το… καθάρισε και μετά το… παίδεψε
Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την νέα νίκη των Πειραιωτών που έδιναν ελπίδες στην Μακάμπι μόνο όταν αυτοί ήθελαν
Το παιχνίδι Ολυμπιακός – Μακάμπι ήταν ένας μονόλογος, που γινόταν… διάλογος, μόνο όταν το ήθελε η ελληνική ομάδα. Μόνοι τους οι «ερυθρόλευκοι» άλλαζαν τα φώτα στην «ομάδα του λαού», μόνοι τους την ξανάβαζαν στο παιχνίδι. Όταν μετά από μια «χαοτική» διαφορά το σκορ έγινε 70- 62, ήταν αποκλειστικά και μόνο η ευθύνη των παικτών του Μπαρτζώκα με σωρεία λαθών, που έκαναν την αντίπαλό τους να συνέλθει από την… λιποθυμία.
Κι όμως, ένα 20- 0 ήταν αρκετό όπως αποδείχθηκε για να ορίσει την εξέλιξη της αναμέτρησης. Ο Ολυμπιακός το πέτυχε την κατάλληλη στιγμή και οι Ισραηλινοί είδαν τα… ραδίκια ανάποδα. Το 35- 32 λίγο πριν τα μισά της δεύτερης περιόδου, έγινε 55- 32 στα 23’’ πριν την λήξη του ημιχρόνου. Και τέλος. Ό,τι και να του κάνεις μετά του Ολυμπιακού μέσα στην έδρα του, είναι πολύ δύσκολο να του γυρίσεις ματς 20 πόντων. Ο Κάτας με τους παίκτες του, κατέβαλαν μια φιλότιμη προσπάθεια στην αρχή, δεν άντεξαν όμως την πίεση και την ποικιλία.
Ο Μπαρτζώκας έβαζε- έβγαζε και η ομάδα δεν έχανε ρυθμό και δυναμική. Η παρουσία του Τζόουνς αλλάζει ισορροπίες και αυτό ήταν κάτι που το γνωρίζαμε πριν αποκτηθεί ο Αμερικανός. Ότι δηλαδή, ένας τέτοιος παίκτες θα… ταράξει τα νερά του Πειραιά προς το καλύτερο. Ο Μιλουτίνοβ μπορεί να αναπνέει ελεύθερα. Αφήστε που στο συγκεκριμένο ματς, η Μακάμπι είχε να αντιμετωπίσει και έναν αφηνιασμένο Βεζένκοβ. Ο τύπος έκλεισε το ημίχρονο με 18 πόντους και μια τριποντάρα που σήκωσε το ΣΕΦ στο πόδι. Γενικά οι Πειραιώτες φρόντισαν να κάνουν ευχάριστο το απόγευμά τους και βασανιστικό αυτό της Μακάμπι.
Η εξαίρεση ήταν όπως σας έγραψα στον πρόλογο, μόνο τα διαστήματα που χαλάρωνε η ομάδα και έβρισκαν ανοιχτό γήπεδο οι φιλοξενούμενοι. Η ομάδα του Κάτας έκλεισε το ’25 με καλή εικόνα, δεν μπήκε όμως καλά στο 2026. Εντάξει, δεν είναι κριτήριο ένα ματς στο Ειρήνης και Φιλίας με τον Ολυμπιακό που έχει ενθουσιασμό (ειδικά μετά το διπλό στο ΟΑΚΑ), αλλά μια καλύτερη εικόνα θα μπορούσαν να την έχουν οι Ισραηλινοί. Μετά το καλό ξεκίνημα του Σόρκιν έβαζαν… γκολ με διπλή και τριπλή αίτηση. Ήταν σοβαρό το πρόβλημα που επέδειξαν απέναντι σε μια άμυνα που δεν είχε την παραμικρή όρεξη να χαριστεί.
Ο Μπαρτζώκας όπως στο Βελιγράδι κόντρα στην Μακάμπι, έτσι και αυτή την φορά είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει πραγματάκια να δει ορισμένα πράγματα σε συνθήκες Ευρωλίγκας, που σίγουρα γίνονται πιο απαιτητικά απ’ ότι σε πρωτάθλημα ή προπόνηση. Ο κόσμος ευχαριστήθηκε την επιστροφή του Μακ Κίσικ, τον αποθέωσαν σαν να μπήκε τρίποντο στην λήξη. Το rotation στην θέση του σέντερ ήταν ευεργετικό και αν κρατάω μια πισινή για κάτι, αυτό είναι το πως θα λειτουργήσει η ομάδα χωρίς τον Μόντε Μόρις, αφού η Παρτίζαν και η Μακάμπι δεν είχαν την δυναμική να δημιουργήσουν ζητήματα στους κόκκινους οργανωτές. Α μην το ξεχάσω, πολύ καλός ο Φουρνιέ. Έκανε τα απλά, αυτά που έπρεπε να κάνει και τα οποία έφταναν και περίσσευαν.
Και τελευταίο αφήνω τον ήρωα της ομάδας Νίκολα Μιλουτίνοβ που πλέον παίρνει ανάσες από Τζόουνς- Χόλ, αλλά συνεχίζει να ορίζει την μοίρα της ομάδας. Ο φουκαράς έφαγε και μια γερή στο κεφάλι αφού μόνο έτσι μπορούσαν να το σταματήσουν. Επόμενος σταθμός για τον Ολυμπιακό η Κωνσταντινούπολη και η Έφες…
