Η Μπάρτσα γούσταρε να παίξει «ξύλο» και ο Ταϊρίκ της το έδωσε
Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για το σκληρό παιχνίδι του ΣΕΦ και την μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού
Ο Ολυμπιακός με εκρηκτικό μπάσκετ στην αρχή και ολοκληρωτικό στο τέλος, κέρδισε την Μπαρτσελόνα. Ήταν ένας αγώνας που είχε πολλά. Και πάνω απ’ όλα στοιχεία αναμέτρησης πλέι- οφ για να μην γράψω φάιναλ- φορ.Η σκληράδα ήταν το στοιχείο που κυριάρχησε και οι έμπειροι παίκτες της Μπαρτσελόνα παρά τα χρονάκια τους, έδειξαν ότι μπορούν να την βγάλουν. Όμως στο λιμάνι πλέον υπάρχει παίκτης που δεν σηκώνει πολλά. Ο Ταϊρίκ Τζόουνς έκανε σούπερ εμφάνιση και ήταν αυτός που όρισε την μοίρα της αναμέτρησης. Αυτός που όρισε την διαφορά ήταν ο Βέσελι που έκλεψε την δόξα από τον Ντόρσεϊ στο μηδέν. Όχι ότι σίγουρα θα παίξει μεγάλο ρόλο αλλά ποτέ δεν ξέρεις.
Η αλήθεια είναι ότι είδαμε ένα ημίχρονο από αυτά που γουστάρει ο κόσμος, αλλά όχι οι προπονητές. Ο πρώτος που έπαθε «εγκεφαλικό» ήταν ο Πασκουάλ. Πήρε τάιμ αουτ στα 3’20’’ παιγμένα του αγώνα με σκορ 11- 2. Ο Ολυμπιακός οργίαζε και οι Καταλανοί είχαν μπει σαν… καρούτες στο παρκέ. Οι παίκτες του Μπαρτζώκα όχι απλά σκόραραν. Έβαλαν 27 πόντους στο δεκάλεπτο αλλά κυρίως εξαφάνιζαν την μπάλα. Κι αυτό γινόταν γιατί πολύ απλά οι φιλοξενούμενοι τα έκαναν όλα σε… δεύτερο χρόνο. Ο Ολυμπιακός μπήκε δυνατά και ορεξάτα με το γήπεδο να δίνει ώθηση και την Μπαρτσελόνα να είναι κομπάρσος. Η διαφορά πήγε στους 17 και μετά άρχισε να… ροκανίζεται. Η αλήθεια είναι ότι έβγαλαν -αναμενόμενο- αντίδραση οι Μπλαουγκράνα, έπαιξαν στα όρια του φάουλ, άρχισε να εξοργίζεται ο Μπαρτζώκας να φωνάζει το γήπεδο, να γκρινιάζουν οι παίκτες και κάπου εκεί με κάποια λάθη, οι Πειραιώτες είχαν την ασφάλεια της μεγάλης διαφοράς να μετατρέπεται στην υψηλότερη μονοψήφια.
Ο Ολυμπιακός με θέμα στον «άσο», αφού ο Γουόκαπ μόνος δεν μπορούσε να βγάλει το ματς. Ο Τζόζεφ επιστρατεύτηκε, αλλά έκανε γρήγορα δυο φάουλ και για κάμποσα λεπτά ο Ολυμπιακός πήγε με σχήμα χωρίς καθαρό «άσο» χωρίς όμως να είναι αυτό το μεγάλο του θέμα. Γιατί όταν πίεζε καλά και ψηλά, έκλεβε μπάλες, έφτανε σε εύκολα… γκολ. Ο Μπριζουέλα κράτησε την Μπάρτσα στην αρχή, μπήκε στην εξίσωση και λίγο ο Σενγκέλια και ανέπνευσαν, απέναντι σε έναν Βεζένκοβ ορεξάτο και έναν Γουόρντ που υπήρχαν στιγμές στις οποίες έδειχνε… ιπτάμενος.
Όλα αυτά στην τρίτη περίοδο πήγαν περίπατο. Ο Ολυμπιακός έζησε έναν εφιάλτη, χάνοντας με επιμέρους σκορ 13- 27. Με δυο λόγια, ίδιο σκορ με το πρώτο δεκάλεπτο, μόνο που αυτή την φορά κέρδιζαν οι Καταλανοί. Με τον Πάντερ να έχει αναλάβει να σπρώξει επιθετικά την ομάδα του, αλλά και με την άμυνα της Μπαρτσελόνα πλέον να βγάζει αντίδραση και να μην έχει καμία σχέση με το… βούτυρο των πρώτων λεπτών. Στο 23’ ήρθε η πρώτη παγωμάρα με την ισοφάριση σε 46- 46. Ο Ολυμπιακός το έκανε 54- 46, αλλά στην συνέχεια χάθηκε το… παρκέ.
Ήταν άλλο παιχνίδι όπως καταλαβαίνετε και οι Πειραιώτες για να μην το χάσουν θα έπρεπε να θυμηθούν την αγριάδα τους και να βρουν τον επιθετικό τους εαυτό. Τεράστια «σκυλομαχία» από ένα σημείο και μετά με τον Τζόζεφ να τα δίνει όλα και να… σκάει από την κούραση. Ήταν παιχνίδι για γερά νεύρα και δυνατούς. Και ο Ολυμπιακός έχει τον πιο δυνατό. Αυτόν που άργησε να τον πάρει, αλλά τον πήρε. Ο Τάιρικ Τζόουνς έδωσε πίσω στους Ισπανούς το μπασκετικό ξύλο που ήθελαν. Στο 1’16’’ πριν λήξει ο αγώνας είχαν βάλει 4 πόντους!! Ο Βεζένκοβ ήταν ο πρώτος σκόρερ και η σταθερή απειλή, ο Γουόκαπ έβαλε το τρίποντο- μαχαιριά για το ποιος θα κερδίσει και μετά άρχισε η μάχη της διαφοράς. Ο Ολυμπιακός είχε χάσει 13 πόντους στο Παλαού Μπλαουγκράνα και οι Καταλανοί στα 13’’ με μια βολή του Κλάιμπερν έχαναν 11. Η ελληνική ομάδα είχε με δυο λόγια την ευκαιρία να πάρει τα πάντα από την αναμέτρηση.
Και έδειχνε ότι τα πήρε από τον «μανιακό δολοφόνο» του αθλήματος, τον Τάιλερ Ντόρσεϊ. Τριποντάρα και Μπαρτζώκας σε ποδοσφαιρικό πανηγυρισμό με τον παίκτη του. Ο Βέσελι όμως με 7 δέκατα πρόλαβε να γυρίσει και να ρίξει την διαφορά στους 12. Λέτε να παίξει ρόλο; Εγώ λέω όχι, αλλά θα δούμε…
