Ο Ενρίκε έβαλε την Παρί στο Πάνθεον της ιστορίας!
Η Παρί κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν το Τσάμπιονς Λιγκ. Το πόσο μεγάλο είναι το επίτευγμα της ομάδας του Ενρίκε, το καταλαβαίνει κανείς από το γεγονός πως από την ημέρα που η διοργάνωση μετατράπηκε από το παλιό Πρωταθλητριών σε Τσάμπιονς Λιγκ, έγινε η δεύτερη ομάδα που κάνει “back to back”, μετά τη μεγάλη Ρεάλ του Ζινεντίν Ζιντάν, που κατέκτησε τρεις συνεχόμενες φορές την διοργάνωση (2015-18).
Ιστορικό επίτευγμα
Για να βρούμε άλλη ομάδα που τα κατάφερε, πρέπει να πάμε πολύ πίσω, και στις δύο συνεχόμενες κατακτήσεις της Μίλαν, του μεγάλου Αρίγκο Σάκι, το 1989 και το 1990.
Η Παρί του Ενρίκε μπήκε στα βιβλία της ιστορίας, ακολουθώντας το σύγχρονο ποδόσφαιρο στο πιο υψηλό επίπεδο. Έχοντας εικόνα ολόκληρης της σεζόν, ότι και να συνέβαινε στον τελικό είναι ξεκάθαρο πως ήταν η καλύτερη ομάδα. Έδειξε πως για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν, είχε τη δυνατότητα να ανταποκριθεί σε οποιαδήποτε δυσκολία και αντης έβαζε η αντίπαλη ομάδα.
Η ισορροπία κάνει την διαφορά
Είχε ένα πλεονέκτημα, σε σχέση με τις ομάδες που ανήκουν στο πιο υψηλό επίπεδο. Μπορούσε να παίξει στο πιο υψηλό ρυθμό έντασης και να κερδίσει οποιονδήποτε. Αν ο αντίπαλος έδινε την δυνατότητα να χτυπήσει στην πλάτη του, η επιθετική τριάδα με τα ανεβάσματα των ακραίων μπακ θα έκανε πλάκα. Η υποστήριξη του εντυπωσιακού άξονα, του ταχύτατου αμυντικού διδύμου Μαρκίνιος-Πάτσο, η τριάδα στη μεσαία γραμμή, έδιναν τα στοιχεία που έλειπαν από τον ανταγωνισμό: Σκληράδα, ισορροπία, αμυντική αναχαίτιση.
Ο Ενρίκε έχει δώσει αυτό που δεν μπόρεσαν, δεν προσπάθησαν, οι Φλικ και Κομπανί
Η Παρί του Ενρίκε, αυτά τα δύο χρόνια είναι καλύτερη, από τις Μπαρτσελόνα, Μπάγερν, και όποια ομάδα θεωρεί ο καθένας πως ακολουθεί αυτό το στυλ ποδοσφαίρου και την βάζει στο πιο υψηλό επίπεδο, πολύ απλά γιατί δεν έχει να ζηλέψει το παραμικρό στο επιθετικό κομμάτι, αλλά είναι με διαφορά καλύτερη στο αμυντικό κομμάτι. Ο Ενρίκε πέτυχε αυτό που δεν κατάφεραν ή δεν προσπάθησαν καν οι Φλικ και Κομπανί, που για μένα αυτά τα δύο χρόνια, έπαιζαν μαζί με την Παρί το επιθετικό ποδόσφαιρο στο πιο υψηλό επίπεδο. Η Παρί του Ενρίκε όμως είχε ισορροπία. Ήταν πιο σκληρή, αμυντικά, είχε καλύτερη αναχαίτιση, κάτι που την έκανε ανώτερη σε όλα τα κομμάτια του παιχνιδιού.
Στους δύο τελικούς έπαιξαν με ομάδες κατώτερες, από διαφορετικούς ποδοσφαιρικά κόσμους
Στους δύο τελικούς που αγωνίστηκε η Παρί, αντιμετώπισε ομάδες που βρίσκονταν σε διαφορετικό ποδοσφαιρικό κόσμο. Η Ίντερ του Ιντσάγκι και η Άρσεναλ του Αρτέτα γνώριζαν πως δεν μπορούσαν παίζοντας με τη μπάλα, να αντιμετωπίσουν την Παρί. Ήξεραν πως είναι κατώτερες. Για να έχουν τύχη, έπρεπε να προσπαθήσουν να “κλέψουν” το αποτέλεσμα και δεν τους βόλευε να έχουν τη μπάλα στα πόδια τους.
Όλα πήγαν όπως τα ήθελε ο Αρτέτα
Η Ίντερ πέρυσι είχε την ατυχία να δεχτεί γκολ νωρίς, μόλις στο 12ο λεπτό και δεν ήταν σε θέση να είναι ανταγωνιστική. Η Άρσεναλ του Αρτέτα δεν θα έτρωγε πέντε τέρματα, είναι με διαφορά η καλύτερη αμυντικά ομάδα, που έχει βγάλει το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια, όμως την ευνόησε πολύ που προηγήθηκε. Το γκολ του Χάβερτζ στο 6ο λεπτό την βοήθησε να πάει σε ένα παιχνίδι χωρίς μπάλα. Η τακτική του Αρτέτα σχολιάστηκε αρνητικά, όμως ο Ισπανός τεχνικός γνώριζε πως μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να φτάσει μέχρι το τέλος. Σύμμαχος της Άρσεναλ και η καταπόνηση που έχει δημιουργήσει το σύγχρονο ποδόσφαιρο στους ποδοσφαιριστές, που βρίσκονται στο υψηλό επίπεδο κι δίνουν το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν. Οι Ντεμπελέ και Κβαρατσέλια που είναι οι δύο απρόβλεπτοι παίκτες της Παρί και τους είναι πιο εύκολο να σπάσουν με μία ενέργεια την πολυπρόσωπη άμυνα της Άρσεναλ, δεν ήταν στο 100% και αυτό αποδείχτηκε που βγήκαν αλλαγή πριν φτάσουμε στην παράταση. Μία δική τους συνεργασία όμως, ήταν αυτή που έφερε το κερδισμένο πέναλτι και το γκολ της ισοφάρισης.
Το 25% κατοχής δεν άρεσε, ήταν όμως ο μόνος δρόμος
Ο Αρτέτα ήξερε πως η μπάλα δεν ήταν σύμμαχος του. Ζήτησε από τους παίκτες του να την κρατήσουν ελάχιστα (μόλις 25%) και να αμυνθούν σε χαμηλά μέτρα. Ποδόσφαιρο που σίγουρα δεν αρέσει, όμως ο Αρτέτα είναι προπονητής και αυτό που πρέπει να κάνει είναι να κοιτάξει το καλό της ομάδας του. Ο μόνος τρόπος για να μπορούσε η Άρσεναλ να αντέξει και να διεκδικήσει το τρόπαιο από την Παρί, ήταν αυτός που είδαμε. Δηλαδή να προηγηθεί νωρίς για να έχει κάτι να υποστηρίξει, να δώσει τη μπάλα στους παίκτες του Ενρίκε και να χτίσει οχυρό.
Στο Πάνθεον της ιστορίας
Το έκανε, έφτασε μέχρι τα πέναλτι, όμως το ποδόσφαιρο αυτή τη φορά απέδωσε δικαιοσύνη. Όποια ομάδα και να υποστηρίζει ο καθένας, είναι απονομή δικαιοσύνης να κατακτάται ένα τρόπαιο από την καλύτερη ομάδα. Η Παρί που έχει δημιουργήσει ο Ενρίκε, είναι η καλύτερη ομάδα στον πλανήτη του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και μπήκε δίκαια στο πάνθεον μαζί με άλλους οκτώ συλλόγους που έχουν καταφέρει να κατακτήσουν σερί χρονιές την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.
Οι ομάδες που έχουν κατακτήσει για συνεχόμενες φορές την διοργάνωση.
| Ρεάλ Μαδρίτης | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 (Βιγιαλόνγκα, Καρνίλια, Μουνιόθ) |
| Μπενφίκα | 1961, 1962 (Γκούντμαν) |
| Ίντερ | 1964, 1965 (Ερέρα) |
| Άγιαξ | 1971, 1972, 1973 (Μίχελς, Κόβατς) |
| Μπάγερν Μονάχου | 1974, 1975, 1976 (Λάτεκ, Κράμερ) |
| Λίβερπουλ | 1977, 1978 (Μπομπ Πέισλι) |
| Νότιγχαμ Φόρεστ | 1979, 1980 (Μπράιαν Κλαφ) |
| Μίλαν | 1989, 1990 (Σάκι) |
| Ρεάλ Μαδρίτης | 2016, 2017, 2018 (Ζιντάν) |
| Παρί Σεν Ζερμέν | 2025, 2026 (Ενρίκε) |
