Ο Ολυμπιακός πήγε ξανά την Ευρωλίγκα στον Πειραιά
Ο Πειραιάς «κάηκε» αφού το καμάρι του, κατέκτησε την Ευρωλίγκα. Γράφει ο Παντελής Διαμαντόπουλος
Ήταν κάτι που φαινόταν να… έρχεται. Ήταν κάτι που δύσκολα κάποιος θα μπορούσε να το σταματήσει. Κυρίες, κύριοι, ο Ολυμπιακός του Πειραιά είναι για τέταρτη φορά πρωταθλητής Ευρώπης. Δικαιότατα. Ήταν η καλύτερη ομάδα όλη την σεζόν, η πιο σταθερή, αυτή που κατάφερνε να ξεπεράσει ακόμη και τις μεγαλύτερες δυσκολίες της. Βγήκε πρώτη στην κανονική περίοδο. Α, μην ξεχάσω, πάει και η κατάρα. Η ιστορία έγραψε ότι την περιβόητη κατάρα την έσπασε ο Ολυμπιακός! Αυτό που όπως βγαίνει πρώτος δεν παίρνει την κούπα; Ε, πάει αυτό.. Μέσα σε ένα κατακόκκινο ΟΑΚΑ. Μέσα σε ένα γήπεδο που κόχλαζε, οι παίκτες του Μπαρτζώκα δεν άφησαν την ευκαιρία να περάσει ανεκμετάλλευτη. Κέρδισαν την Ρεάλ και πήραν το βαρύτιμο τρόπαιο στον Πειραιά, ο οποίος και φωταγωγήθηκε, αλλά και υποδέχθηκε την ομάδα του μετά βαΐων και κλάδων.
Οι Πειραιώτες μετά την ολοκάθαρη και δικαιότατη πρωτιά τους στον… μαραθώνιο, περιποιήθηκαν εύκολα και την Μονακό. Στα play offs ήταν οι μόνοι που έκαναν σκούπα και πέρασαν πανεύκολα στο φάιναλ- φορ. Ο ημιτελικός με την Φενέρ αποδείχθηκε μια μάχη για την οποία άπαντες στο λιμάνι είχαν προετοιμαστεί. Κέρδισαν λοιπόν τους Τούρκους και τι έμενε; Τα τελευταία 40 λεπτά. Απέναντι σε μια ομάδα που είχαν βρει άλλες τέσσερις φορές κατά το παρελθόν σε τελικό και τις τρεις είχαν χάσει. Μόνο στο Λονδίνο είχε κερδίσει ο Ολυμπιακός. Και πάλι με Μπαρτζώκα. Ε, ο Έλληνας τεχνικός το ξανάκανε και έγινε ο Έλληνας με τις περισσότερες κούπες και σίγουρα στρογγυλοκάθεται πλέον πολύ ψηλά στην ιστορία της ομάδας του Πειραιά.
Ήταν όλοι έτοιμοι. Από τους μπροστάρηδες, μέχρι αυτούς που έρχονται από τον πάγκο. Και τι τραγική ειρωνεία; Αυτά τα παιδιά έναν χρόνο πριν στο Αμπού Ντάμπι είχαν «χρεωθεί» τα πάντα και κάποιοι ήταν έτοιμοι να αλλάξουν περιβάλλον. Πήραν το πρωτάθλημα, έμειναν και ξεκίνησαν την καινούργια περιπέτεια. Και αυτή η περιπέτεια, τους έφτασε στην κορυφή του μπασκετικού Έβερεστ. Η Ρεάλ είχε τα θέματά της, αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι η Ρεάλ. Και ο Σέρτζιο Σκαριόλο με τους παίκτες του, το τομάρι τους ούτως ή άλλως είχαν σκοπό να το πουλήσουν πολύ ακριβά.
Η «βασίλισσα» δεν είναι ομάδα της πλάκας. Δεν είναι κλάμπ της πλάκας. Και έβαλε απίστευτα δύσκολα στην ελληνική ομάδα από την αρχή του ματς. Πρώτα απ’ όλα οι Ισπανοί ξεκίνησαν με 5/7 τρίποντα και μάλιστα από Λάιλς και Αμπάλδε μαζί. Ο πρώτος, δεν είχε σταματημό. Όταν πήγε να ξεκουραστεί στα αποδυτήρια, είχε σημειώσει 21 πόντους με 5/6 τρίποντα. Ό,τι και να έκαναν οι Πειραιώτες, αυτός τον χαβά του. Μέχρι και που σούταρε μόνος του, μπας και το χάσει, αλλά πού… Ευτυχώς βεβαια που εκεί σταμάτησε. Στο δεύτερο 20λεπτο τον τελείωσε η κόκκινη άμυνα, όσο και να τον… τάισαν οι συμπαίκτες του. Έβαλε ένα καλάθι από λάθος πάσα στο τέλος και πάλι από λάθος μια βολή. Πιστέψτε με το + 2 του Ολυμπιακού στο ημίχρονο ήταν κάτι φοβερό. Όπως σας το γράφω. Η εικόνα του ματς ήταν κατάλευκη, αλλά ελέω Πίτερς και κυρίως Φουρνιέ, κατάφεραν οι «ερυθρόλευκοι» να αντέξουν, να αντεπιτεθούν και να προσπεράσουν. Ήθελε όμως έξτρα άμυνα και πολύ περισσότερο ένταση. Ο Ολυμπιακός είχε διπλάσια ριμπάουντ, εκεί πήγαινε καλά, δεν ήταν κακός στην στατιστική του, όμως η Ρεάλ έδειχνε αποφασισμένη με σύστημα… καμικάζι να παλέψει για να «παγώσει» όλο το ΟΑΚΑ. Και συνέχισε στον ίδιο ρυθμό και στο τρίτο δεκάλεπτο, όπου κατάφερε να πάρει κεφάλι. Τρομερά διαβασμένη η «βασίλισσα» και με περίσσια υπομονή στην επίθεσή της. Έπαιρνε κάτι απ’ όλους και ανάγκασε τον Ολυμπιακό στην τελική ευθεία να την κυνηγήσει όντας πίσω με τέσσερις πόντους. Όσοι είχαν …εμπνευστεί εύκολο τελικό, είχαν ήδη «πάει κουβά» και έμενε να δούμε αν οι Ισπανοί θα ολοκλήρωναν το δικό τους μπασκετικό θαύμα ή οι «ερυθρόλευκοι» θα αποκτούσαν επιτέλους το τέμπο που έπρεπε για να πάρουν τον αγώνα.
Ο Μπαρτζώκας ξεκίνησε τον Ταρίκ Τζόουνς στην πεντάδα (δεν είχε ξαναπαίξει) και άφησε μαζί Βεζένκοβ- Πίτερς. Ο Τζόζεφ στον άσο και ο Φουρνιέ για τα πάντα! Η Ρεάλ έγινε λίγο προβλέψιμη. Μια αλλαγή και ένα μις ματς Λάιλς- Τζόζεφ (και μετά Γουόκαπ). Ο Σκαριόλο επέμεινε σε αυτό, έτρωγαν τα δευτερόλεπτα και άλλο πλάνο σε κάθε επίθεση δεν υπήρχε. Το ματς πήγε στον… πόλεμο, πήγε στην μάχη. Και ήταν ένας φοβερός τελικός που κρίθηκε στο τέλος. Κυριολεκτικά. Γιατί ακόμα και όταν ο Ολυμπιακός πίστεψε ό,τι κέρδισε, η Ρεάλ αντέδρασε και με το παραπάνω. Είχε σουτ ισοφάρισης με τον Φελίζ στο 88- 85. Με την Ρεάλ δεν πρέπει να είσαι ποτέ χαλαρός και τα σερί λάθη συν την αδυναμία να παρθούν ριμπάουντ μετά από εσκεμμένα άστοχες βολές, προκάλεσαν ταραχή. Το θέμα… λύθηκε βέβαια με ένα ριμπάουντ και βολές του Πίτερς και έτσι ο Θρύλος του Πειραιά κάθισε στον θρόνο!
