Οι 10 παίκτες με τις περισσότερες κατακτήσεις Μουντιάλ, με τον Πελέ μόνο στην κορυφή
Μόνο 21 ποδοσφαιριστές σε ολόκληρη την ιστορία κέρδισαν το Μουντιάλ περισσότερες από μία φορά. Ένας μόνο το κέρδισε τρεις.
Η λίστα κυριαρχείται από Βραζιλιάνους (η χώρα με τα 5 τρόπαια) και Ιταλούς (4 τρόπαια), ενώ μόνο ένας Αργεντινός κατάφερε ποτέ να μπει σε αυτή τη λίστα.
Σε αυτό το αφιέρωμα, οι Betarades παρουσιάζουν τους 10 παίκτες που κέρδισαν τα περισσότερα Μουντιάλ, με ιστορίες που εκτείνονται σε 9 δεκαετίες.
Για το πλήρες πρόγραμμα του Μουντιάλ 2026 και το αφιέρωμα για το Παγκόσμιο Κύπελλο, μπες στις αντίστοιχες σελίδες.
1. Πελέ (Βραζιλία) — 3 τρόπαια (1958, 1962, 1970), ο μοναδικός τρις πρωταθλητής
Ο Πελέ παραμένει ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που κέρδισε τρία Παγκόσμια Κύπελλα, ένα κατόρθωμα που κανένας δεν μπόρεσε ποτέ να επαναλάβει σε πάνω από μισό αιώνα.
Στο 1958 σκόραρε 6 γκολ (συμπεριλαμβανομένων 2 στον τελικό) στα μόλις 17 του, στο 1962 τραυματίστηκε στο δεύτερο ματς αλλά η Βραζιλία νίκησε χωρίς αυτόν, και στο 1970 ολοκλήρωσε την τριλογία σκοράροντας 4 γκολ και σερβίροντας 7 ασίστ ως ο ηγέτης μιας ομάδας που ακόμα θεωρείται η ομορφότερη ever.
Συνολικά, 12 γκολ σε 14 ματς WC. Η FIFA τον ανακήρυξε Αθλητή του Αιώνα το 1999.
2. Γκαρίντσα (Βραζιλία) — 2 τρόπαια (1958, 1962), στραβά πόδια και μαγεία
Ο Γκαρίντσα κέρδισε δύο σερί τρόπαια ως βασικός δεξιός εξτρέμ, γεννημένος με πόδια που κυρτώνονταν εσωτερικά (το ένα 6 εκ. μικρότερο από το άλλο) αλλά αυτή η ιδιαιτερότητα του χάρισε μια ντρίμπλα που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει.
Στο 1958 ήταν βασικός δίπλα στον Πελέ, και στο 1962 πήρε ολόκληρο το τουρνουά στους ώμους μετά τον τραυματισμό του Πελέ, κερδίζοντας ταυτόχρονα Χρυσή Μπάλα ΚΑΙ Χρυσό Παπούτσι.
Η Βραζιλία δεν έχασε ποτέ ματς στο οποίο αγωνίστηκαν μαζί Πελέ και Γκαρίντσα, ένα στατιστικό που μιλά μόνο.
3. Καφού (Βραζιλία) — 2 τρόπαια (1994, 2002) και ο μοναδικός σε 3 τελικούς
Ο Καφού είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε σε τρεις τελικούς Μουντιάλ (1994, 1998, 2002), κερδίζοντας δύο από αυτούς.
Στο 1994 μπήκε ως αλλαγή στον τελικό εναντίον Ιταλίας (0-0, νίκη πέναλτι), στο 1998 ήταν βασικός στον τελικό αλλά η Βραζιλία έχασε 0-3 από τη Γαλλία, και στο 2002 σήκωσε το τρόπαιο ως αρχηγός μετά τη νίκη 2-0 εναντίον Γερμανίας.
Δεξιός μπακ, 142 caps (ρεκόρ Βραζιλίας τότε), ο ορισμός της σταθερότητας σε υψηλό επίπεδο για πάνω από μια δεκαετία.
4. Ρονάλντο «Το Φαινόμενο» (Βραζιλία) — 2 τρόπαια (1994, 2002) και 15 γκολ WC
Ο Ρονάλντο (Ναζάριο) ήταν μέρος της αποστολής που κέρδισε το 1994 στα 17 του (χωρίς να αγωνιστεί), και 8 χρόνια αργότερα ήταν ο πρωταγωνιστής στο 2002, σκοράροντας 8 γκολ (Χρυσό Παπούτσι), δύο εκ των οποίων στον τελικό εναντίον Γερμανίας.
Η ιστορία λύτρωσης 1998→2002 (μυστηριώδης κρίση πριν τον τελικό 1998, δύο τεράστιοι τραυματισμοί γονάτου, επιστροφή 2002 ως πρώτος σκόρερ) θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες αφηγήσεις στην ιστορία του αθλητισμού. 15 γκολ WC συνολικά, δεύτερος πρώτος σκόρερ πίσω μόνο από τον Κλόζε.
5. Μάριο Ζαγκάλο (Βραζιλία) — 2 τρόπαια ως παίκτης (1958, 1962) + 1 ως προπονητής (1970)
Ο Ζαγκάλο κέρδισε WC 3 φορές αλλά σε δύο ιδιότητες, γεγονός που τον κάνει μοναδικό. Ως αριστερός εξτρέμ, κέρδισε τα 1958 και 1962 δίπλα στον Πελέ, σκοράροντας μάλιστα στον τελικό του 1958 (5-2 Σουηδία).
Ως προπονητής, οδήγησε τη Βραζιλία στο τρόπαιο 1970, διοικώντας μια ομάδα που περιλάμβανε τον ίδιο τον Πελέ (πρώην συμπαίκτη) μαζί με Ζαϊρζίνιο, Ριβελίνο, Ζερσόν, Τοστάο. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που κέρδισε WC ως παίκτης ΚΑΙ ως προπονητής, ένα κατόρθωμα που αργότερα επανέλαβαν μόνο ο Μπεκενμπάουερ (1974+1990) και ο Ντεσάν (1998+2018).
6. Βαβά (Βραζιλία) — 2 τρόπαια (1958, 1962), ο μοναδικός με γκολ σε 2 τελικούς νίκης
Ο Βαβά (Εντβάλντο Ιζίντιο Νέτο) είναι ο μοναδικός παίκτης μαζί με τον Πελέ που σκόραρε σε δύο τελικούς WC για νικήτρια ομάδα. Στον τελικό 1958 εναντίον Σουηδίας (5-2), σκόραρε ντουμπλ (γκολ ισοφάρισης + 3ο γκολ), και στον τελικό 1962 εναντίον Τσεχοσλοβακίας (3-1), σκόραρε ξανά.
Ο Βαβά ήταν ένας σέντερ φορ με τεράστια φυσική κατάσταση, εντυπωσιακό κεφάλι, και ικανότητα να σκοράρει σε μεγάλες στιγμές. 15 γκολ σε 23 caps Βραζιλία, σύντομη αλλά εκρηκτική καριέρα.
7. Τζουζέπε Μεάτσα (Ιταλία) — 2 τρόπαια (1934, 1938), ο πρώτος Ευρωπαίος 2x πρωταθλητής
Ο Μεάτσα ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που κέρδισε δύο Μουντιάλ, και η αναγνώρισή του είναι τόσο μεγάλη στην Ιταλία που το στάδιο «Σαν Σίρο» του Μιλάνου ονομάζεται επίσημα «Στάντιο Τζουζέπε Μεάτσα».
Αγωνίστηκε ως επιθετικός μέσος και φορ για Ίντερ Μιλάνο και Μίλαν, κέρδισε τα WC 1934 (ως βασικός, αρχηγός 1938) και 1938 (ως αρχηγός, σκοράρισε στον ημιτελικό εναντίον Βραζιλίας). 33 γκολ σε 53 caps. Η Ιταλία υπό τον Βιτόριο Πότσο (τον μοναδικό προπονητή με 2 WC τίτλους) κυριάρχησε στο ποδόσφαιρο της δεκαετίας ’30 και ο Μεάτσα ήταν το αστέρι.
8. Ντάνιελ Πασαρέλα (Αργεντινή) — 2 τρόπαια (1978, 1986), ο μοναδικός μη Βραζιλιάνος/Ιταλός
Ο Πασαρέλα είναι ο μοναδικός παίκτης εκτός Βραζιλίας και Ιταλίας που κέρδισε δύο Μουντιάλ. Στο 1978 ήταν ο αρχηγός που σήκωσε το πρώτο τρόπαιο της Αργεντινής, ένας κεντρικός αμυντικός με εκπληκτική ικανότητα σκοραρίσματος (25 γκολ σε 70 caps, ασυνήθιστο για αμυντικό).
Στο 1986, ήταν μέρος της αποστολής αλλά δεν αγωνίστηκε λόγω τραυματισμού, ωστόσο κέρδισε μετάλλιο (αναδρομικά). Η ιστορία του δείχνει ότι η κατάκτηση WC μπορεί να έρθει τόσο από τον αρχηγό (1978) όσο και από τον πάγκο (1986).
9. Τζιλμάρ (Βραζιλία) — 2 τρόπαια (1958, 1962), ο τερματοφύλακας πίσω από τα αστέρια
Ενώ ο κόσμος θυμάται τον Πελέ και τον Γκαρίντσα, πίσω από τα αστέρια στεκόταν ο Τζιλμάρ (Γκιλμάρ ντος Σάντος Νέβες), ο τερματοφύλακας που κράτησε δύο σερί τρόπαια στα χέρια.
Βασικός και στα δύο τουρνουά (1958, 1962), κράτησε clean sheet στον τελικό 1962 (3-1 αλλά μόνο ένα γκολ δεχτήκε) και αποτελούσε τον τελευταίο τοίχο πίσω από την πιο επιθετική ομάδα στην ιστορία. 94 caps, Σάντος (μαζί με τον Πελέ, πρωτάθλημα Σάο Πάολο, Libertadores, Intercontinental Cup).
10. Ντιντί (Βραζιλία) — 2 τρόπαια (1958, 1962), ο εφευρέτης της «φύλλα μορτ»
Ο Ντιντί (Βαλντίρ Περέιρα) ήταν ο εγκέφαλος πίσω από τις δύο πρώτες νίκες της Βραζιλίας. Μέσος, playmaker, εφηύρεσε την τεχνική «folha seca» (φύλλο που πέφτει), ένα φάουλ όπου η μπάλα περιστρέφεται ανεξέλεγκτα πριν πέσει ξαφνικά, κάτι που αντέγραψαν αργότερα γενιές ποδοσφαιριστών.
Στο 1958 ήταν ο στρατηγός στο κέντρο, στο 1962 παρέμεινε βασικός παρά τα 34 του χρόνια. Ψηφίστηκε Χρυσή Μπάλα WC 1958 (καλύτερος παίκτης τουρνουά), ένα βραβείο που μοιράστηκε ανεπίσημα εκείνη τη χρονιά. 31 γκολ/68 caps Βραζιλία.
Εκτός 10αδας αλλά αξίζουν αναφορά
- Νίλτον Σάντος (Βραζιλία, 1958+1962). Αριστερός μπακ, θεωρείται ο πρώτος επιθετικός μπακ στην ιστορία. Ο Ντάνι Άλβες τον αναφέρει ως πρότυπο.
- Ντζάλμα Σάντος (Βραζιλία, 1958+1962). Δεξιός μπακ, ο πρώτος αμυντικός στην ιστορία WC που κέρδισε βραβείο σε all-star team 2 φορές.
- Ζίτο (Βραζιλία, 1958+1962). Αμυντικός μέσος, σκόραρε στον τελικό 1962, 52 caps. Η αθόρυβη δύναμη πίσω από Πελέ/Γκαρίντσα.
- Τζοβάνι Φεράρι (Ιταλία, 1934+1938). Μαζί με τον Μεάτσα, ο δεύτερος Ιταλός 2x πρωταθλητής. 14 γκολ/44 caps.
- Ρομπέρτο Κάρλος (Βραζιλία, 1998+2002). Κέρδισε μόνο το 2002 (ήττα τελικού 1998) αλλά αξίζει αναφορά ως ο κορυφαίος αριστερός μπακ στη σύγχρονη ιστορία.
Ένα εντυπωσιακό στατιστικό
Από τους 21 παίκτες με 2+ νίκες WC, 15 είναι Βραζιλιάνοι, 5 Ιταλοί, και μόνο 1 Αργεντινός (Πασαρέλα). Κανένας Γερμανός, κανένας Γάλλος, κανένας Ουρουγουανός δεν κέρδισε ποτέ δύο WC ως παίκτης.
Αυτό δείχνει ότι η Βραζιλία (5 τρόπαια) δεν μοίραζε απλά τίτλους σε διαφορετικές γενιές αλλά κρατούσε βασικό κορμό μεταξύ διαδοχικών τροπαίων (1958→1962 και 1994→2002).
Οι 10 παίκτες με τις περισσότερες νίκες σε πίνακα
| # | Παίκτης | Χώρα | Νίκες WC | Έτη | Θέση | Ξεχωριστό |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Πελέ | Βραζιλία | 3 🏆 | 1958, 62, 70 | FW | Μοναδικός 3x, 12 γκολ, «O Rei» |
| 2 | Γκαρίντσα | Βραζιλία | 2 🏆 | 1958, 1962 | RW | Boot+Ball 1962, στραβά πόδια, ανίκητος με Πελέ |
| 3 | Κάφου | Βραζιλία | 2 🏆 | 1994, 2002 | RB | Μοναδικός σε 3 τελικούς, αρχηγός 2002 |
| 4 | Ρονάλντο (R9) | Βραζιλία | 2 🏆 | 1994, 2002 | FW | 15 γκολ WC, Boot 2002, λύτρωση 1998→2002 |
| 5 | Μ. Ζαγκάλο | Βραζιλία | 2+1 🏆 | 1958, 62 + 70 (coach) | LW | 1ος νικητής ως παίκτης ΚΑΙ coach, γκολ τελικού 1958 |
| 6 | Βαβά | Βραζιλία | 2 🏆 | 1958, 1962 | FW | Γκολ σε 2 τελικούς νίκης (μοναδικός μαζί με Πελέ) |
| 7 | Τζ. Μεάτσα | Ιταλία | 2 🏆 | 1934, 1938 | FW/AM | 1ος Ευρωπαίος 2x, αρχηγός 1938, «Σαν Σίρο» → όνομά του |
| 8 | Ντ. Πασαρέλα | Αργεντινή | 2 🏆 | 1978, 1986 | CB | Μοναδικός μη Βραζ./Ιταλός 2x, αρχηγός 1978, πάγκος 1986 |
| 9 | Τζιλμάρ | Βραζιλία | 2 🏆 | 1958, 1962 | GK | Τερματοφύλακας πίσω από Πελέ/Γκαρίντσα, 94 caps |
| 10 | Ντιντί | Βραζιλία | 2 🏆 | 1958, 1962 | MF | Χρυσή Μπάλα 1958, εφηύρε «folha seca» (φάουλ τεχνική) |
Αυτή είναι η 10αδα των Betarades για τους παίκτες με τις περισσότερες νίκες σε Μουντιάλ.
Η κυριαρχία της Βραζιλίας είναι συντριπτική (8 από τους 10 είναι Βραζιλιάνοι), κάτι αναμενόμενο αφού η Βραζιλία κέρδισε 5 τρόπαια, δύο εκ των οποίων ήρθαν σερί (1958-1962) με σχεδόν ίδιο κορμό παικτών.
Ο Πελέ στέκεται μόνος στην κορυφή με 3, ο Κάφου είναι ο μόνος που πάτησε γήπεδο σε 3 τελικούς, ο Ζαγκάλο κέρδισε ως παίκτης ΚΑΙ ως προπονητής, και ο Μεάτσα έδωσε το όνομά του στο πιο διάσημο γήπεδο στη Μιλάνο. Το Μουντιάλ δεν είναι απλά κούπα. Είναι αιώνια κληρονομιά.
👉 Διάβασε επίσης για τους “Κορυφαίους παίκτες στο Παγκόσμιο Κύπελλο” τα εξής άρθρα:
- Όλοι οι νικητές της Χρυσής Μπάλας Μουντιάλ από το 1930 μέχρι το 2022
- Οι 10 παίκτες με τις περισσότερες νίκες ματς σε ιστορία Μουντιάλ – Πρώτος ο Κλόζε με 17