Τι (δεν) μάθαμε από το Κόμο
Όλο το προηγούμενο διάστημα, υπήρχε μια αναμονή για την συνάντηση των ιδιοκτητών της Ευρωλίγκας στο Κόμο. Σε ένα μέρος πολυτέλειας, θα είχαμε ίσως τα σημαντικότερα νέα για το Ευρωπαϊκό μπάσκετ, αφού το ΝΒΑ είναι προ των πυλών. Τελικά, εκτός από ένα ωραίο διήμερο για τους ιδιοκτήτες, κάποιες ωραίες φωτογραφίες, δεν γίναμε και σημαντικά σοφότεροι ως προς το μέλλον, αλλά μάθαμε πράγματα για το παρόν.
Καλώς ή κακώς το επικοινωνιακό κομμάτι παίζει μεγάλο ρόλο στις εξελίξεις και στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης και σε αυτό η Ευρωλίγκα παίζει μόνη της, αφού από το ΝΒΑ υπάρχουν ρήτρες εμπιστευτικότητας και ότι λέγεται είναι μόνο από τα αρμόδια χείλη του Άνταμ Σίλβερ και του Γιώργου Αϊβαζόγλου. Είχαν ακουστεί πολλά για αυτήν την περίφημη συνάντηση στο Κόμο. Αρχικά ξεκινήσαμε με το ότι δεν υπάρχει καμία πρόταση από το ΝΒΑ. Μετά πήγαμε στο ότι υπάρχει πρόταση, αλλά δεν θα συζητηθεί στο Κόμο και τελικά φτάσαμε η συζήτηση για την αποδοχή ή την άρνηση αυτής της πρότασης να είναι το μοναδικό σοβαρό θέμα που συζητήθηκε.
Όπως είχαμε πει και από την εκπομπή «Floor Generals» η απάντηση της Ευρωλίγκας θα ήταν αρνητική σε αυτήν την πρόταση. Πρέπει να ξεκαθαριστεί, ότι η αυτή πρόταση του ΝΒΑ, περιελάμβανε χρήματα για όλες τις ομάδες-μετόχους, όμως στο νέο ΝΒΑ Europe που θα ξεκινήσει, μόνο 4-5 από αυτές θα έπαιζαν εκεί, πληρώνοντας το απαραίτητο fee για license, όπως έχουν κάνει και οι άλλες ομάδες μέχρι τώρα καταθέτοντας φακέλους που ξεκινούσαν από 500εκ, σύμφωνα με αυτά που έχει πει ο Σίλβερ. Όλες οι υπόλοιπες θα πήγαιναν στο ανανεωμένο BCL που θα ενωνόταν με το Eurocup.
Σε αυτό λοιπόν είπαν όχι. Αρχικά βγήκε ότι ήταν ηχηρό, αλλά τελικά, μάθαμε στην συνέχεια, ότι δεν ήταν τόσο ηχηρό, αφού η πόρτα είναι ακόμα ανοικτή και οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν. It’s all about the money θα πω εγώ, αν έχει διάθεση το ΝΒΑ να βάλει παραπάνω λεφτά. Θα δούμε στην συνέχεια αν θα υπάρξει κάτι άλλο για να το ξανασκεφτούν ή αυτή ήταν η τελική πρόταση του ΝΒΑ.
Πάντως από αυτήν την διαδικασία, μάθαμε ότι το φοβερά αρραγές μέτωπο των ιδιοκτητών της Ευρωλίγκας που διαβάζαμε της τελευταίες μέρες, δεν είναι τόσο αρραγές. Ήδη ο Παναθηναϊκός, η Ρεάλ, και η Φενέρ, έδειξαν να διαφοροποιούνται και να θέλουν περισσότερες συζητήσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες και η Μπάγερν, είναι σε αυτό το γκρουπ, δηλαδή τέσσερα πολύ σημαντικά powerhouses της Ευρώπης. Από την άλλο γκρουπ ακούσαμε λέξεις όπως απαράδεκτη πρόταση και αποικιοκρατική. Ειδικά η δεύτερη λέξη, έχει πολύ ενδιαφέρον.
Δηλαδή, 13 ομάδες, που εδώ και 25 χρόνια εξουσιάζουν το Ευρωπαϊκό μπάσκετ, έχουν ξεφτιλίσει πλήρως τα πρωταθλήματα των χωρών, επειδή αποφάσισαν ότι θα έχουν μόνιμες θέσεις στην Ευρωλίγκα, με τους πρωταθλητές ανά τα χρόνια να μην έχουν δικαίωμα να παίζουν σε αυτήν, διαλύοντας ιστορικές ομάδες, μίλησαν για αποικιοκρατία. 13 μέτοχοι, που κάθε χρόνο μοιράζονται μόνοι τους όλα τα λεφτά της πίτας των χρημάτων και στους υπόλοιπους κομπάρσους πετάνε ξεροκόμματα, όταν αυτοί πάνε στην Ευρωλίγκα, γιατί έχουμε δει και ομάδες τα τελευταία χρόνια να παίρνουν το Eurocup και να μην πηγαίνουν, αφού είναι εξαιρετικά ασύμφορο. Αυτοί που πήγαν στο Ντουμπάι για να βρουν χρήματα, επειδή τα ταμεία είχαν στεγνώσει, παρόλο που λέγονται Ευρω-λίγκα, αυτοί που δεν σέβονται τα παράθυρα των εθνικών ομάδων και που έχουν απαξιώσει πλήρως τους γηγενείς παίκτες αφού μπορούν να παίζουν με 12 Αμερικάνους. Αυτοί μίλησαν για απαράδεκτη πρόταση, μπορούσαν βέβαια να κοιτάξουν στον καθρέφτη και να μας πουν αυτοί τι έχουν κάνει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Το καλύτερο όμως ήταν αυτό που έγινε για τα νέα franchise, που είχε και έντονο Ελληνικό ενδιαφέρον, ιδιαίτερα για τον ΠΑΟΚ. Εδώ και τόσο καιρό, έχει γίνει μια διαδικασία, όπου 13 ομάδες, έχουν καταθέσει φακέλους, για να πάρουν ένα από τα οκτώ νέα franchise που θα δώσει η Ευρωλίγκα. Φτάσαμε λοιπόν στην Δευτέρα, όπου όλο το προηγούμενο διάστημα υπήρχε η πληροφόρηση ότι θα εγκρίνουν τα νέα franchise, για να μάθουμε τελικά, ότι δεν έχουν συμφωνήσει καν στο πως θα γίνει αυτό. Θέλουν να πάρουν τα λεφτά από τις νέες ομάδες, αλλά δεν θέλουν να δώσουν μετοχές της λίγκας, ούτε να μειωθεί το δικό τους ποσοστό. Και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο.
Θα μπορούσα να γράφω για ώρες, για τον βιασμό της λογικής, αλλά δεν έχει νόημα. Επειδή οι περισσότεροι, διαλέγουν πλευρά, ανάλογα την ομάδα που υποστηρίζουν, λες και αυτό είναι το θέμα, ας πούμε κάτι ξεκάθαρα. Το καλό του Ευρωπαϊκού μπάσκετ, είναι να ενοποιηθούν οι διοργανώσεις της ECA και της FIBA, να υπάρχουν συνολικά τρεις το πολύ και να υπάρχουν σε όλες αυτές, ελεύθερες θέσεις, πέρα από τα license, ώστε να ανεβοκατεβαίνουν ομάδες, με βάση τα αγωνιστικά τους αποτελέσματα και τις θέσεις τους στο πρωτάθλημα. Να έχουν ίσο καταμερισμό εσόδων από ένα μεγάλο, ενιαίο κουβά, για να παίζουν επί ίσοις όροις. Αυτό θα ήταν το καλύτερο.
Προφανώς αυτοί που είναι βολεμένοι με την τωρινή κατάσταση, δεν θέλουν να χάσουν τα προνόμια τους και αυτοί που είναι στην απ’ έξω, θέλουν να αλλαγή. Η Ευρωλίγκα έχει τοπ αγωνιστικό content, όμως σε όλους τους τομείς οικονομικών και marketing έχει αποτύχει οικτρά όλα αυτά τα χρόνια, με τις ομάδες να παράγουν κάθε χρόνο ζημιές. Το ΝΒΑ από την άλλη είναι τοπ, σε όλα τα γύρω γύρω, είναι καθηγητές στο πως να κόβουν χρήμα και να παράγουν έσοδα, αλλά αυτήν την στιγμή δεν έχουν τοπ content. Είτε λοιπόν θα φτιαχτεί μια λίγκα που θα έχει κορυφαίο περιεχόμενο, πολύ μεγαλύτερα έσοδα για όλους, έτσι ώστε οι ομάδες να μην εξαρτώνται από την τσέπη των ιδιοκτητών , είτε θα συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, όπου όταν ένας ιδιοκτήτης σταματήσει να βάζει για οποιονδήποτε λόγο, βλέπε Μονακό, θα έχουμε χρεοκοπία των ομάδων. Είναι τόσο απλό.
