Ο θρίαμβος του Κόντη – Το λάθος του Λουτσέσκου, σε μία βραδιά που θα μείνει στην ποδοσφαιρική μας ιστορία!
O ΟΦΗ στον 4ο τελικό της ιστορίας του κατάφερε να κατακτήσει για δεύτερη φορά το κύπελλο. Η 25η Απριλίου 2026, είναι από τις βραδιές που θα μείνουν για πάντα στην ιστορία του ποδοσφαίρου μας. Όπως κανείς δεν ξέχασε την κατάκτηση του 1987 και την επικράτηση στην διαδικασία των πέναλτι επι του μεγάλου εκείνη την εποχή Ηρακλή του Χατζηπαναγή, έτσι και κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει τον θρίαμβο του 2026 και την επικράτηση στην παράταση απέναντι στον μεγάλο ΠΑΟΚ των Σαββίδη, Λουτσέσκου.
Τον βοήθησε η περσινή του φοβική συμμετοχή
Ο ΟΦΗ έδειξε πως ήταν ψυχικά έτοιμός, για να φτάσει μέχρι το τέλος. Ξεπέρασε το προβληματικό του ξεκίνημα και το γρήγορο τέρμα που δέχτηκε στο 15ο λεπτό. Την σκληρή ισοφάριση στις καθυστερήσεις, σε ένα διάστημα που έμοιαζε πως πλησιάζει τον τίτλο και βρήκε τον τρόπο να κερδίσει τον ΠΑΟΚ στην παράταση.
Η περσινή εμπειρία του, απο τον τελικό είναι ξεκάθαρο που έκανε τεράστιο καλό στον ΟΦΗ. Πέρυσι ήταν η επιστροφή σε τελικούς, μετά απο 36 χρόνια. Στον ΟΦΗ πέρυσι ασχολήθηκαν περισσότερο με τα διαδικαστικά της συμμετοχής, να ζήσουν την χαρά του τελικού, παρά να διεκδικήσουν τις πιθανότητές τους να κερδίσουν το παιχνίδι. Ο περσινός τελικός με τον Ολυμπιακό, έμοιαζε σαν να μην παίχτηκε.
Κίνητρο και υποχρέωση
Παίκτες με ποιότητα όπως οι Νους, Φούντας, Σαλσέδο, δεν έκαναν το παραμικρό. Φέτος τα πράγματα ήταν διαφορετικά, στον ΟΦΗ γνώριζαν πως έχουν την υποχρέωση να βγάλουν ποδοσφαιρικό εγωισμό, να δείξουν το ατομικό τους ταλέντο, την δουλειά που έχουν κάνει με τον προπονητή τους και να διεκδικήσουν την κατάκτηση του κυπέλλου.
Αυτό ακριβώς είδαμε και στο τέλος κατάφεραν να πάνε μετά από 39 χρόνια το κύπελλο στο Ηράκλειο της Κρήτης.
Εφιάλτης χωρίς τέλος
Για τον ΠΑΟΚ τα 100 χρόνια του συλλόγου, δεν εξελίχθηκαν με τον τρόπο που θα ήθελε ο σύλλογος. Μία χρονιά που στο πρώτο μισό της, φαινόταν ονειρική, εξελίχθηκε σε έναν εφιάλτη δίχως τέλος. Κάθε μέρα συνέβαινε και κάτι που ήταν δύσκολο να το ξεπεράσει η ομάδα.
Απόφαση κόντρα στην φιλοσοφία του
Ο Ραζβάν Λουτσέσκου στον τελικό, πήρε μία απόφαση έξω από την δική του λογική. Γνωρίζουμε πως ο Ρουμάνος τεχνικός, δεν χρησιμοποιεί ανετοιμους ποδοσφαιριστές. Το γεγονός όμως πως το πρωτάθλημα χάθηκε με την ήττα στην Φιλαδέλφεια, η ανάγκη και δίψα για να κατακτηθεί ένας τίτλος στα 100 χρόνια του συλλόγου, τον έκανε να ξεκινήσει βασικούς όλους τους αμφίβολους για την βασική ενδεκάδα ποδοσφαιριστές ή για την ακρίβεια δεν ήταν 100% έτοιμοι. Οι Μιχαηλίδης, Κένι, Ζίβκοβιτς, Μεϊτέ ήταν στην βασική ενδεκάδα. Ταυτόχρονα πήρε την απόφαση να ξεκινήσει με ποδοσφαιριστή κάτω των 20 τον Μύθου για να έχει στην ενδεκάδα και τους Ζίβκοβιτς και τον Τάισον.
Έψαξε και βρήκε γρήγορο γκολ
Ο ΠΑΟΚ στον τελικό μπήκε δυνατά καταλαβαίνοντας ίσως πως ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος του, πως έχει μεγάλη ανάγκη να βρει ένα τέρμα νωρίς για να μπορέσει να το διαχειριστεί. Το γκολ ήρθε σε ένα διάστημα απόλυτης κυριαρχίας, στην συνέχεια όμως, όταν ο ΟΦΗ έπαιξε και βγήκαν ξανά στην επιφάνεια τα προβλήματα που βγάζει το τελευταίο διάστημα.
Καμία βοήθεια απο το δίδυμο Μεϊτέ, Οζντόεφ
Ο Μεϊτέ, έμοιαζε να μπήκε στην ενδεκάδα απλά για να βρίσκεται στο γήπεδο, είχε ελάχιστη συμμετοχή στον αγώνα και μαζί με τον Οζντόεφ, έχασαν σχεδόν όλες τις μονομαχίες απο το δίδυμο Ανδρούτσος, Καραχάλιος και επέτρεπαν στους Φούντας, Νους να φτάνουν εύκολα σε θέσεις βολής. Επίσης αντί να πάρει πλεονέκτημα ο ΠΑΟΚ στην πλευρά του Σενγκέλια, ο Γεωργιανός ήταν αυτός που έκανε την ζωή δύσκολη του Μπάμπα.
Έψαξε την ανατροπή, χωρίς να έχει τις προσωπικότητες του στο γήπεδο
Ο ΟΦΗ κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι, πήρε προβάδισμα στο 50ο λεπτό και δέκα λεπτά αργότερα, φάνηκε πως ο Λουτσέσκου, πήρε την λάθος απόφαση επιλέγοντας να ξεκινήσει σημαντικούς ποδοσφαιριστές που δεν μπορούσαν όμως να βγάλουν ολόκληρο το παιχνίδι. Όταν μιλάμε για μονό παιχνίδι, οι προπονητές θα πρέπει πάντα να υπολογίζουν πως ο αγώνας μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγάλος σε διάρκεια. Ο Λουτσέσκου δεν το υπολόγισε και όταν ο ΠΑΟΚ χρειαζόταν ποιότητα, ταλέντο για να κάνει την ανατροπή που θα του δώσει το κύπελλο, έπρεπε να βγάλει από τον αγωνιστικό χώρο, όλες τις προσωπικότητες που διαθέτει. Στο 61ο λεπτό βγήκαν οι Τάισον, Μεϊτέ, στο 78ο λεπτό ο Ζίβκοβιτς. Ο ΠΑΟΚ λοιπόν έπρεπε να γυρίσει το αποτέλεσμα χωρίς να έχει τρεις σπουδαίους ηγέτες, τις τρεις πιο σημαντικές προσωπικότητες του στο γήπεδο. Ίσως θα έπρεπε η διαχείριση να είναι διαφορετική, να κρατήσει έναν εκ των Τάισον, Ζίβκοβιτς και τον Μειτέ, για το τελευταίο και πιο σημαντικό κομμάτι του αγώνα.
Στην ανάγκη να κρατήσει το αποτέλεσμα ο ΟΦΗ, οι παίκτες του ΠΑΟΚ κέρδισαν μέτρα και γέμισαν την περιοχή. Με μία εντυπωσιακή ενέργεια του Καμαρά, ο σπεσιαλίστας για τέτοιες συνθήκες αγώνα Γερεμέγιεφ πήγε το παιχνίδι στην παράταση. Η ενδεκάδα όμως του ΠΑΟΚ, δεν είχε ποιότητα, προσωπικότητα για να φοβίσει τον ΟΦΗ. Όταν οι παίκτες του Κόντη επέλεξαν να παίξουν ξανά, δεν απειλήθηκαν και μέσα απο ένα λάθος του νεαρού Χατσίδη, βρήκαν τον τρόπο να ανακτήσουν το προβάδισμα τους και να κατακτήσουν το τρόπαιο.
Δικαιωση Κόντη
Ασφαλώς και η κατάκτηση αποτελεί και προσωπική δικαίωση του προπονητή του ΟΦΗ. Ο Χρήστος Κόντης, άξιζε την δουλειά που του δόθηκε και άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά. Ο ΟΦΗ για εκείνον ήταν η ευκαιρία, για να δείξει το ποδοσφαιρικό του πλάνο, τις ικανότητες του σε μία υγιή ομάδα που του έδινε χρόνο και συνθήκες επιτυχίας.
Στον Παναθηναϊκό ήταν καταδικασμένος να αποτύχει χωρίς ο ίδιος να ευθύνεται. Δεν είχε πίσω του, το υπόβαθρο, ώστε να είναι σε θέση να απορροφήσει ένα προβληματικό σε αποτελέσματα διάστημα. Ήταν προδιαγεγραμμένο πως το μέλλον του θα ήταν σύντομο, δίχως να έχει ο ίδιος για αυτό την ευθύνη. Ο Κόντης χρειαζόταν μία δουλειά, συμβατή με το προπονητικό του βιογραφικό, που θα τον βοηθούσε μέσα στον χρόνο με ηρεμία να δείξει τις ικανότητες του και αυτό ακριβώς του πρόσφερε ο ΟΦΗ. Η κατάκτηση του κυπέλλου από τον ΟΦΗ, αποτελεί αναμφίβολα μία τεράστια προσωπική του επιτυχία.
