Οι 10 κορυφαίοι του Μουντιάλ 1970: O Μίλερ με 10 γκολ και ο Μπέκενμπαουερ που έπαιξε με σπασμένο ώμο

Ανανεώθηκε:
pele-paiktes-1970

Το Μουντιάλ 1970 στο Μεξικό ήταν η τελειότητα.

Η Βραζιλία του Πελέ, Ζαϊρζίνιο, Ζέρσον, Τοστάο, Ριβελίνο και Κάρλος Αλμπέρτο κέρδισε και τα 6 ματς (σκόραρε 19, δέχτηκε 7), σήκωσε τον 3ο τίτλο (κράτησε οριστικά το τρόπαιο Jules Rimet), και ψηφίστηκε αργότερα η ωραιότερη ομάδα στην ιστορία.

Στον τελικό (4-1 Ιταλία), σκόραρε ένα γκολ που θεωρείται τέλειο: το 4ο, του αρχηγού Κάρλος Αλμπέρτο (86′), μετά κίνηση που περιλάμβανε και τους 7 σκόρερ της Βραζιλίας στο τουρνουά.

Ήταν το πρώτο Μουντιάλ σε έγχρωμη τηλεόραση, και η κίτρινη φανέλα της Βραζιλίας μπήκε στα σπίτια εκατομμυρίων ανθρώπων για πρώτη φορά.

📌 Δεν υπήρχε Χρυσή Μπάλα (εισήχθη 1982). Ο Πελέ αναγνωρίζεται ευρέως ως κορυφαίος παίκτης. Χρυσό Παπούτσι: Γκερντ Μίλερ (10 γκολ).

Το παρόν άρθρο αποτελεί μέρος του αφιερώματος των Betarades για το Παγκόσμιο Κύπελλο.

1. 🥇 Πελέ (Βραζιλία)

Θέση: Επιθετικός / Playmaker

Στατιστικά: 4 γκολ, 5 ασίστ σε 6 ματς

Ο Πελέ στα 29 ήταν στο τελευταίο του Μουντιάλ (μετά 1958 και 1962), και αποφάσισε να αποχαιρετίσει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Τέσσερα γκολ, πέντε ασίστ, εμπλοκή σχεδόν σε κάθε βραζιλιάνικο γκολ.

Κεφαλιά στον τελικό (18′, 1-0 Ιταλία), ασίστ στον Ζαϊρζίνιο (71′, 3-1), και η τελική πάσα στον Κάρλος Αλμπέρτο (86′, 4-1) στο γκολ που θεωρείται τέλειο. Κόντρα στην Αγγλία (ομίλων, 1-0), η κεφαλιά του Πελέ αποκρούστηκε από τον Γκόρντον Μπανκς σε αυτό που ο ίδιος ο Πελέ χαρακτήρισε «η ωραιότερη απόκρουση στην καριέρα μου».

Κόντρα στην Ουρουγουάη (ΗΤ, 3-1), έκανε εκείνη την περίφημη κίνηση: ο τερματοφύλακας βγήκε, ο Πελέ άφησε τη μπάλα να περάσει δίπλα του χωρίς να την αγγίξει, πέρασε από την άλλη πλευρά, αλλά το σουτ πέρασε δίπλα από το δοκάρι.

Ο μοναδικός παίκτης με 3 τίτλους Μουντιάλ (1958, 1962, 1970).

2. 🥈 Γκερντ Μίλερ (Δ. Γερμανία) — Χρυσό Παπούτσι

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 10 γκολ σε 6 ματς

Βραβείο: Χρυσό Παπούτσι

Δέκα γκολ σε 6 ματς. Ο «Βομβαρδιστικός» ήταν αδιανόητος: δύο χατ τρικ σερί στους ομίλους (3-2 Βουλγαρία, 5-2 Περού), ακόμη δύο κόντρα στο Μαρόκο, και δύο γκολ στον ημιτελικό κόντρα στην Ιταλία (3-4 παράταση, «Ματς του Αιώνα»).

Ο Μίλερ στα 24 ήταν στο απόλυτο peak: μικρός, αδύνατος, χωρίς ιδιαίτερη τεχνική, αλλά με ένστικτο σκόρερ που κανείς δεν είχε ξαναδεί. Σε κάθε σέντρα, σε κάθε ριμπάουντ, σε κάθε χαμένη μπάλα μέσα στην περιοχή, ο Μίλερ ήταν εκεί.

Δέκα γκολ σε ένα τουρνουά: αριθμός που δεν ξεπεράστηκε μέχρι σήμερα σε Μουντιάλ (ο Φοντέν είχε 13 το 1958, αλλά σε 6 ματς).

3. Ζαϊρζίνιο (Βραζιλία)

Θέση: Δεξί εξτρέμ / Επιθετικός

Στατιστικά: 7 γκολ σε 6 ματς (γκολ σε κάθε ματς!)

Ο Ζαϊρζίνιο πέτυχε κάτι μοναδικό στην ιστορία Μουντιάλ: σκόραρε σε κάθε ματς της φάσης τελικών (6 ματς, 7 γκολ). Κανένας άλλος παίκτης δεν το κατάφερε πριν ή μετά.

Κόντρα στην Τσεχοσλοβακία (2 γκολ), Αγγλία (1, νικητήριο 59′), Ρουμανία (1), Περού (1), Ουρουγουάη (1), και Ιταλία στον τελικό (71′, 3-1, μετά πάσα Πελέ).

Ο Ζαϊρζίνιο στα 25 ήταν ο φυσικός διάδοχος του Γκαρίντσα στη δεξιά πτέρυγα: ταχύτητα, δύναμη, σουτ, ντρίμπλα. Η εικόνα του να σηκώνει τον Πελέ στους ώμους μετά τον τελικό παραμένει μία από τις πιο εμβληματικές στην ιστορία.

4. Κάρλος Αλμπέρτο (Βραζιλία)

Θέση: Δεξί μπακ / Αρχηγός

Στατιστικά: 1 γκολ σε 6 ματς (αλλά ΤΙ γκολ)

Ένα γκολ. ΤΟ γκολ. 86ο λεπτό τελικού, 3-1, η Βραζιλία ήδη πρωταθλήτρια πρακτικά: ο Κλοντοάλντο ντρίμπλαρε 4 Ιταλούς στο κέντρο, πάσα στον Ριβελίνο, πάσα στον Ζαϊρζίνιο, πάσα στον Πελέ, ο Πελέ κοίταξε δεξιά χωρίς να κοιτάξει και σέρβιρε τον Κάρλος Αλμπέρτο που ερχόταν τρέχοντας από τα 40 μέτρα. Σουτ. Γκολ. 4-1.

Ολόκληρη η ομάδα συμμετείχε σε εκείνη την κίνηση, και τους 7 σκόρερ της Βραζιλίας στο τουρνουά. Εκείνο το γκολ θεωρείται το ωραιότερο ομαδικό γκολ στην ιστορία Μουντιάλ.

Ο Κάρλος Αλμπέρτο, αρχηγός στα 26, ήταν ο σύγχρονος μπακ: ανέβαινε σαν εξτρέμ, κατέβαινε σαν στόπερ, και σκόραρε σαν κεντρικός επιθετικός.

5. Ζέρσον (Βραζιλία)

Θέση: Κεντρικός μέσος

Στατιστικά: 1 γκολ, 4 ασίστ σε 6 ματς

Ο Ζέρσον ήταν ο «εγκέφαλος» αυτής της Βραζιλίας: αργός, βαρύς, φαινομενικά ακατάλληλος για ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου, αλλά με αριστερό πόδι που έστελνε πάσες 40 μέτρων με ακρίβεια χιλιοστού.

Γκολ στον τελικό (66′, σουτ από 20 μέτρα, 2-1), η στιγμή που η Βραζιλία πήρε τον έλεγχο.

Ο Ζέρσον καθόταν πίσω, σαν μαέστρος ορχήστρας, και διένεμε τη μπάλα στους Πελέ, Ζαϊρζίνιο, Τοστάο, Ριβελίνο. Χωρίς αυτόν, η μπάλα δεν θα έφτανε εκεί που έπρεπε.

Ο προπονητής Ζαγκάλο (πρώτος που κέρδισε Μουντιάλ ως παίκτης και ως coach) σχεδίασε ολόκληρο το σύστημα γύρω από τον Ζέρσον.

6. Φραντς Μπέκενμπαουερ (Δ. Γερμανία)

Θέση: Λίμπερο / Κεντρικός μέσος

Στατιστικά: 3 γκολ σε 6 ματς

Ο Μπέκενμπαουερ στα 24 δεν ήταν ακόμη ο Κάιζερ του 1974, αλλά ήταν ήδη εξαιρετικός: 3 γκολ, δημιουργικότητα, ηγεσία. Η στιγμή που τον καθόρισε: στον ημιτελικό κόντρα στην Ιταλία (3-4, «Ματς του Αιώνα»), ο Μπέκενμπαουερ δέχτηκε σκληρό φάουλ και υπέστη εξάρθρωση ώμου.

Η Γερμανία είχε εξαντλήσει τις αλλαγές. Ο Μπέκενμπαουερ έβαλε τον βραχίονα σε φάσκια και συνέχισε να παίζει ολόκληρη την παράταση.

Η εικόνα του με το χέρι σε νάρθηκα, να τρέχει στο Αζτέκα, είναι μία από τις πιο εμβληματικές στην ιστορία του αθλήματος. Η Γερμανία έχασε 3-4, αλλά ο Μπέκενμπαουερ κέρδισε σεβασμό που κρατάει μισό αιώνα.

7. Ριβελίνο (Βραζιλία)

Θέση: Αριστερό εξτρέμ / Μέσος

Στατιστικά: 3 γκολ, 2 ασίστ σε 6 ματς

Ο Ριβελίνο είχε το πιο δυνατό αριστερό πόδι στο τουρνουά: φάουλ που λύγιζαν αέρα, σουτ που σπούσαν δίχτυα, πάσες που άνοιγαν άμυνες. Τρία γκολ (Τσεχοσλοβακία φάουλ, Ρουμανία, Ουρουγουάη ΗΤ) και κρίσιμες ασίστ.

Στον τελικό, η σέντρα στον Πελέ (κεφαλιά, 1-0) ήρθε από τον Ριβελίνο, και η κίνηση στο 4ο γκολ πέρασε από τα πόδια του.

Ο Ριβελίνο ήταν η αριστερή πτέρυγα μιας βραζιλιάνικης επίθεσης που λειτουργούσε σαν ελβετικό ρολόι: Πελέ στο κέντρο, Ζαϊρζίνιο δεξιά, Ριβελίνο αριστερά, Τοστάο μπροστά, Ζέρσον πίσω.

8. Τοστάο (Βραζιλία)

Θέση: Κεντρικός επιθετικός / Δεύτερος επιθετικός

Στατιστικά: 2 γκολ, 3 ασίστ σε 6 ματς

Ο Τοστάο ήρθε στο Μουντιάλ σχεδόν τυφλός στο ένα μάτι (αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, χειρουργείο λίγους μήνες πριν). Οι γιατροί τον είχαν αμφισβητήσει.

Αλλά ο Ζαγκάλο τον κάλεσε, και ο Τοστάο ανταπέδωσε: 2 γκολ (Περού ΠΤ, Αγγλία ομίλων δεν σκόραρε αλλά ήταν κρίσιμος), 3 ασίστ, και κίνηση χωρίς μπάλα που άνοιγε χώρο για τον Πελέ.

Η σχέση Πελέ/Τοστάο ήταν η κρυφή δύναμη: ο προηγούμενος προπονητής Σαλντάνια αρνούνταν να τους βάλει μαζί (θεωρούσε ότι δεν χωρούν), αλλά ο Ζαγκάλο βρήκε τη λύση αφήνοντας τον Πελέ να παίζει ως playmaker.

Ο Τοστάο πέρασε στην ιατρική μετά το ποδόσφαιρο (γιατρός γαστρεντερολόγος), αποσυρόμενος νωρίς λόγω τραυματισμών.

9. Μπόμπι Μουρ (Αγγλία)

Θέση: Κεντρικός αμυντικός / Αρχηγός

Στατιστικά: 0 γκολ σε 4 ματς

Ο Μουρ στα 29 ήταν ο πρωταθλητής κόσμου 1966 και αρχηγός. Η Αγγλία αποκλείστηκε στα ΠΤ (2-3 Δ. Γερμανία παράταση, ο Μπανκς αρρώστησε), αλλά ο Μουρ πραγματοποίησε δύο στιγμές αθανασίας: το «τέλειο τάκλιν» στον Ζαϊρζίνιο (ομίλων, Αγγλία vs Βραζιλία 0-1), ένα τάκλιν τόσο καθαρό που ο ίδιος ο Πελέ σηκώθηκε και τον αγκάλιασε στο τέλος του ματς.

Εκείνη η αγκαλιά Πελέ/Μουρ παραμένει μία από τις πιο εμβληματικές εικόνες αθλητισμού. Ο Μπέκενμπαουερ τον αποκάλεσε «τον καλύτερο αμυντικό στην ιστορία». Ο Μουρ πέθανε το 1993 σε ηλικία 51 ετών (καρκίνος).

10. Τεόφιλο Κουμπίγιας (Περού) — Καλύτερος Νέος Παίκτης (αναδρομική FIFA)

Θέση: Επιθετικός μέσος

Στατιστικά: 5 γκολ σε 4 ματς

Βραβείο: Καλύτερος Νέος Παίκτης (αναδρομική αναγνώριση FIFA)

Ο Κουμπίγιας στα 21 ήταν η αποκάλυψη: 5 γκολ σε 4 ματς (2 vs Βουλγαρία, 2 vs Βραζιλία ΠΤ, 1 vs Μαρόκο), σε ένα Περού που πέρασε στα ΠΤ (ήττα 2-4 Βραζιλία, αλλά αξιοπρεπής).

Ο Κουμπίγιας είχε τεχνική, σουτ, δημιουργικότητα πέρα από την ηλικία του. Η FIFA τον αναγνώρισε αναδρομικά ως Καλύτερο Νέο Παίκτη εκείνου του τουρνουά. Ακολούθησε εξαιρετικό Μουντιάλ 1978 (5 γκολ, δεκάδα μας εκεί), κάνοντάς τον μοναδικό Περουβιανό θρύλο σε δύο τουρνουά.

🏆 Η λίστα σε πίνακα

# Παίκτης Χώρα Θέση Στατιστικά
1 🥇 Πελέ 🇧🇷 Βραζιλία Επιθ./Playmaker 4G+5A, κεφαλιά τελικός, πάσα Κάρλος Αλμπέρτο, 3ος τίτλος (μοναδικός ιστορίας)
2 🥈 Γκερντ Μίλερ 🇩🇪 Δ. Γερμανία Επιθετικός Χρ. Παπούτσι **10G**, 2 χατ τρικ σερί, 2G «Ματς Αιώνα» vs Ιταλία
3 🥉 Ζαϊρζίνιο 🇧🇷 Βραζιλία Δεξί εξτρέμ 7G, **γκολ σε κάθε ματς** (μοναδικό ρεκόρ ιστορίας), γκολ τελικός
4 Κάρλος Αλμπέρτο 🇧🇷 Βραζιλία Δεξί μπακ/Αρχηγ. 1G = **το τέλειο γκολ** (86′ τελικός, 4-1), σήκωσε Jules Rimet οριστικά
5 Ζέρσον 🇧🇷 Βραζιλία Μέσος 1G+4A, γκολ τελικός (66′, 2-1), εγκέφαλος, αριστερό πόδι πάσες 40μ.
6 Μπέκενμπαουερ 🇩🇪 Δ. Γερμανία Λίμπερο 3G, **έπαιξε με σπασμένο/εξαρθρωμένο ώμο** ΗΤ vs Ιταλία (3-4), 24 ετών
7 Ριβελίνο 🇧🇷 Βραζιλία Αριστερό εξτρέμ 3G+2A, πιο δυνατό αριστερό πόδι τουρνουά, φάουλ, σέντρα → κεφαλιά Πελέ τελικός
8 Τοστάο 🇧🇷 Βραζιλία Επιθετικός 2G+3A, **σχεδόν τυφλός ένα μάτι** (αποκόλληση αμφιβληστροειδούς), κρυφή δύναμη
9 Μπόμπι Μουρ 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Αγγλία Αμυντικός/Αρχηγ. 0G, «τέλειο τάκλιν» Ζαϊρζίνιο, αγκαλιά Πελέ, πέθανε 1993 (51 ετών)
10 Τεόφιλο Κουμπίγιας 🇵🇪 Περού Επιθ. μέσος Νέος Παίκτης (αναδρ.), 5G, 21 ετών, 2 vs Βουλγαρία, 2 vs Βραζιλία ΠΤ

 Αυτοί που έμειναν εκτός δεκάδας (αλλά αξίζουν αναφορά)

  • Γκόρντον Μπανκς (Αγγλία): Η ωραιότερη απόκρουση στην ιστορία (κεφαλιά Πελέ, ομίλων, Αγγλία vs Βραζιλία, 10′ λεπτό). Ο Πελέ είχε φωνάξει «Gol!» πριν ο Μπανκς βουτήξει αριστερά και αποκρούσει. Αρρώστησε (δηλητηρίαση;) πριν τα ΠΤ vs Γερμανία, αντικαταστάθηκε από τον Μπονέτι, η Αγγλία αποκλείστηκε (2-3 παράταση).
  • Κλοντοάλντο (Βραζιλία): Ντρίμπλαρε 4 Ιταλούς στο 4ο γκολ τελικού, ξεκινώντας την κίνηση. Αμυντικός μέσος που χόρευε.
  • Τζιάνι Ριβέρα (Ιταλία): Σκόραρε στο «Ματς του Αιώνα» (ΗΤ vs Γερμανία, 4-3 τελικό), αλλά ο Βάλκαρέτζι τον χρησιμοποιούσε μόνο ως αλλαγή (κόντρα με Μαντσίνι, σύστημα «staffetta»).
  • Ουβέ Ζέελερ (Δ. Γερμανία): 4ο Μουντιάλ (1958/62/66/70), κεφαλιά ισοφάρισης 2-2 vs Αγγλία (ΠΤ), 34 ετών, θρύλος.
  • Τζιατσίντο Φακέτι (Ιταλία): Αριστερός μπακ, αρχηγός, εφευρέτης «catenaccio εξελιγμένο» (ανέβαινε σαν εξτρέμ). Η Ιταλία στον τελικό (1-4 ήττα Βραζιλία) ήταν εξαντλημένη μετά το «Ματς του Αιώνα».

Το τέλειο Μουντιάλ

Έξι Βραζιλιάνοι (πρωταθλητές), δύο Γερμανοί (3η θέση), ένας Άγγλος (ΠΤ), ένας Περουβιανός (ΠΤ). Η δεκάδα κυριαρχείται από τη Βραζιλία, και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς: αυτή ήταν η ωραιότερη ομάδα που πάτησε ποτέ γήπεδο.

Ο Πελέ σκόραρε, ο Ζαϊρζίνιο σκόραρε σε κάθε ματς, ο Ζέρσον σέρβιρε, ο Κάρλος Αλμπέρτο σκόραρε το τέλειο γκολ, ο Τοστάο έπαιζε μισοτυφλός, και ο Ριβελίνο λύγιζε αέρα με φάουλ.

Αλλά αυτό το Μουντιάλ δεν ήταν μόνο Βραζιλία: ήταν ο Μίλερ με 10 γκολ, ο Μπέκενμπαουερ με σπασμένο ώμο, ο Μπανκς με εκείνη την απόκρουση, και το «Ματς του Αιώνα» (Ιταλία 4-3 Γερμανία, 5 γκολ στην παράταση).

Ήταν το πρώτο Μουντιάλ σε χρώμα, και η κίτρινη φανέλα της Βραζιλίας ήταν αρκετή για να αλλάξει τον τρόπο που ο κόσμος βλέπει το ποδόσφαιρο. Αν υπάρχει ένα τέλειο τουρνουά, ήταν αυτό.

Ακολούθησε τους Betarades στις Google Ειδήσεις για κορυφαίο στοιχηματικό περιεχόμενο.