Οι 10 κορυφαίοι του Μουντιάλ 1962: Ο Γκαρίντσα που πήρε τη θέση του Πελέ και η Βραζιλία που κέρδισε δύο σερί
Το Μουντιάλ 1962 στη Χιλή ήταν ένα τουρνουά σκληρό, βίαιο, και γεμάτο δράμα.
Η χώρα είχε χτυπηθεί δύο χρόνια πριν από τον ισχυρότερο σεισμό στην καταγεγραμμένη ιστορία (Βαλντίβια, 1960), αλλά κατάφερε να φιλοξενήσει τη διοργάνωση.
Η Βραζιλία υπερασπίστηκε τον τίτλο (3-1 Τσεχοσλοβακία στον τελικό) παρά τον τραυματισμό του Πελέ στο 2ο ματς, αποδεικνύοντας ότι ήταν κάτι παραπάνω από έναν παίκτη.
Και αυτό το «κάτι παραπάνω» είχε όνομα: Γκαρίντσα, ο στραβοπόδαρος μάγος που μετέτρεψε ένα Μουντιάλ χωρίς Πελέ σε δικό του one man show.
📌 Δεν υπήρχε Χρυσή Μπάλα (εισήχθη 1982). Ο Γκαρίντσα αναγνωρίζεται ευρέως ως κορυφαίος παίκτης.
Χρυσό Παπούτσι: 6 παίκτες ισόβαθμοι με 4 γκολ ο καθένας (Γκαρίντσα, Βαβά, Σάντσες, Αλμπέρτ, Ιβάνοφ, Γιέρκοβιτς).
Το παρόν άρθρο αποτελεί μέρος του αφιερώματος των Betarades για το Παγκόσμιο Κύπελλο.
1. 🥇 Γκαρίντσα (Βραζιλία) — Καλύτερος Παίκτης
Ο «Χαρά του Λαού» (Alegria do Povo), γεννημένος με στραβά πόδια (το αριστερό 6 εκατοστά κοντύτερο, και τα δύο λυγισμένα προς τα μέσα), ανέλαβε τον ρόλο αρχηγού της βραζιλιάνικης επίθεσης μετά τον τραυματισμό του Πελέ και τον έκανε δικό του.
Τέσσερα γκολ σε 6 ματς: δύο κόντρα στην Αγγλία (ΠΤ, 3-1, κεφαλιά + σουτ από μακριά στο γωνία) και δύο κόντρα στη Χιλή (ΗΤ, 4-2, αριστερό σουτ + κεφαλιά), μαζί με ασίστ και ντρίμπλες που άφηναν αντιπάλους ακίνητους.
Στον ημιτελικό κόντρα στη Χιλή αποβλήθηκε (αντίδραση μετά από σκληρά φάουλ), αλλά η βραζιλιάνικη ομοσπονδία πέτυχε να αναιρεθεί η τιμωρία και ο Γκαρίντσα έπαιξε στον τελικό.
Κανείς δεν αμφισβήτησε ότι ήταν ο κορυφαίος παίκτης του τουρνουά.
Gol de Garrincha contra o Chile em 1962🌟 pic.twitter.com/UwCB3zbkq9
— Gols Clássicos (@GolsClassicos) July 25, 2018
2. 🥈 Αμαρίλντο (Βραζιλία)
Ο αντικαταστάτης του Πελέ εξελίχθηκε σε ήρωα: ο 22χρονος επιθετικός της Μποταφόγκο μπήκε στην ενδεκάδα στο 3ο ματς ομίλων κόντρα στην Ισπανία (2-1) και σκόραρε δύο γκολ, συμπεριλαμβανομένου του νικητήριου.
Στον τελικό κόντρα στην Τσεχοσλοβακία (3-1), ο Αμαρίλντο ισοφάρισε 1-1 στο 17′ λεπτό (δύο λεπτά μετά το γκολ Μασοπούστ) με σουτ από αδύνατη γωνία μετά λάθος του τερματοφύλακα Σρόιφ, και βοήθησε στο 3ο γκολ Βαβά.
Ο Αμαρίλντο απέδειξε ότι η Βραζιλία δεν ήταν μόνο Πελέ: ήταν σύστημα, βάθος, ταλέντο σε κάθε γωνία.
3. 🥉 Γιόζεφ Μασοπούστ (Τσεχοσλοβακία) — Ballon d’Or 1962
Ο 31χρονος μέσος της Ντούκλα Πράγας κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα (Ballon d’Or) 1962 (μοναδικός Τσεχοσλοβάκος στην ιστορία) χάρη στις εμφανίσεις που οδήγησαν τη χώρα του στον τελικό για πρώτη φορά.
Σκόραρε το πρώτο γκολ στον τελικό (15′, 1-0 κόντρα στη Βραζιλία), με τρέξιμο από τα βάθη της μέσης γραμμής, αλλά η Βραζιλία ανέτρεψε σε 3-1.
Ο Μασοπούστ ήταν ο εγκέφαλος μιας τσεχοσλοβάκικης ομάδας που κανείς δεν περίμενε στον τελικό: τεχνική, πάσα, ηγεσία, ωριμότητα.
4. Βαβά (Βραζιλία)
Ο Βαβά σκόραρε 4 γκολ (ισοπρώτος σκόρερ), συμπεριλαμβανομένου γκολ στον τελικό (3-1, μετά λάθος Σρόιφ) και γκολ στα ΠΤ κόντρα στην Αγγλία (3-1).
Ήταν ο κεντρικός επιθετικός που συμπλήρωνε τον Γκαρίντσα: λιγότερο εντυπωσιακός αλλά εξίσου αποτελεσματικός.
Σκόραρε σε δύο διαδοχικούς τελικούς Μουντιάλ (1958 δύο γκολ κόντρα στη Σουηδία, 1962 ένα κόντρα στην Τσεχοσλοβακία), κάτι εξαιρετικά σπάνιο.
5. Ζίτο (Βραζιλία)
Ο κεντρικός μέσος ήταν ο αόρατος ήρωας δύο Μουντιάλ σερί: πειθαρχία, τάκλιν, πάσα, ρυθμός. Σκόραρε στον τελικό (2-1, 68′ λεπτό, κεφαλιά), ίσως το πιο σημαντικό γκολ του αγώνα γιατί έδωσε προβάδισμα.
Ο Ζίτο ήταν ο τύπος παίκτη που δεν εμφανίζεται στα πρωτοσέλιδα αλλά χωρίς τον οποίο η ομάδα δεν λειτουργεί, και περιλήφθηκε στο All Star Team FIFA.
6. Λεονέλ Σάντσες (Χιλή)
Ο αριστερός εξτρέμ της γηπεδούχου Χιλής σκόραρε 4 γκολ (ισοπρώτος) και ήταν η ψυχή μιας ομάδας που τερμάτισε 3η, η καλύτερη θέση στην ιστορία της.
Ο Σάντσες ήταν αμφιλεγόμενος (στη «Μάχη του Σαντιάγκο» κόντρα στην Ιταλία, 2-0, γρονθοκόπησε Ιταλό αντίπαλο χωρίς να τιμωρηθεί), αλλά η ποιότητα ήταν αδιαμφισβήτητη: φάουλ με δυνατό αριστερό, σέντρες, γκολ σε κρίσιμες στιγμές.
Η Χιλή ζούσε εκείνες τις εβδομάδες σαν εθνική γιορτή, δύο χρόνια μετά τον σεισμό.
7. Ντζάλμα Σάντος (Βραζιλία)
Ο 33χρονος δεξιός μπακ θεωρείται ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς στην ιστορία του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου, και το 1962 ήταν ίσως η καλύτερη διοργάνωσή του.
Αμυντικά αδιαπέραστος, με τάκλιν καθαρό και τοποθέτηση τέλεια, ο Ντζάλμα Σάντος περιλήφθηκε στο All Star Team FIFA και αποτελούσε τον δεξιό πυλώνα μιας Βραζιλίας που δέχτηκε 5 γκολ σε 6 ματς.
8. Φλόριαν Αλμπέρτ (Ουγγαρία)
Ο 20χρονος Ούγγρος επιθετικός σκόραρε 4 γκολ (ισοπρώτος) και ήταν η αποκάλυψη μιας Ουγγαρίας που νίκησε Αγγλία (2-1) και Βουλγαρία (6-1) στους ομίλους πριν αποκλειστεί στα ΠΤ (0-1 Τσεχοσλοβακία).
Ο Αλμπέρτ (Ballon d’Or 1967) ξεκίνησε τη φήμη του εδώ: τεχνική, κίνηση, φινίρισμα πέρα από την ηλικία, ένας επιθετικός που η Ουγγαρία δεν είχε δει από τον Πούσκας.
9. Βίλιαμ Σρόιφ (Τσεχοσλοβακία)
Ο τερματοφύλακας ήταν εξαιρετικός μέχρι τον τελικό: αποκρούσεις κόντρα σε Ουγγαρία (ΠΤ) και Γιουγκοσλαβία (ΗΤ) που κράτησαν ζωντανή την Τσεχοσλοβακία. Στον τελικό όμως, δύο λάθη του (ισοφάριση Αμαρίλντο + γκολ Βαβά) κόστισαν τον τίτλο.
Μια τραγική αντίθεση: ο τερματοφύλακας που πήγε τη χώρα στον τελικό με σούπερ εμφανίσεις, αλλά στη μεγαλύτερη στιγμή δεν άντεξε την πίεση.
10. Βαλεντίν Ιβάνοφ (ΕΣΣΔ)
Ο Σοβιετικός επιθετικός σκόραρε 4 γκολ σε 4 ματς (ισοπρώτος σκόρερ), συμπεριλαμβανομένων 2 κόντρα στην Κολομβία (ομίλων, 4-4, ένα από τα πιο τρελά ματς στην ιστορία) και γκολ κόντρα στην Ουρουγουάη.
Η ΕΣΣΔ αποκλείστηκε στα ΠΤ (1-2 γηπεδούχος Χιλή, αμφιλεγόμενο), αλλά ο Ιβάνοφ ήταν κλινικός σκόρερ σε μια ομάδα που είχε τον Λεβ Γιασίν στο τέρμα.
| # | Παίκτης | Χώρα | Στατιστικά |
|---|---|---|---|
| 1 | 🥇 Γκαρίντσα | 🇧🇷 Βραζιλία | Καλ. παίκτης, 4G, 2G vs Αγγλία (ΠΤ) + 2G vs Χιλή (ΗΤ), στραβοπόδαρος μάγος |
| 2 | 🥈 Αμαρίλντο | 🇧🇷 Βραζιλία | Αντικαταστάτης Πελέ, γκολ ισοφάρισης τελικού (17′), 2G vs Ισπανία ομίλων |
| 3 | 🥉 Μασοπούστ | 🇨🇿 Τσεχοσλοβακία | Ballon d’Or 1962, γκολ 15′ τελικός (1-0), οδήγησε ομάδα σε τελικό |
| 4 | Βαβά | 🇧🇷 Βραζιλία | 4G, γκολ τελικός (3-1), γκολ σε 2 τελικούς σερί (1958+1962) |
| 5 | Ζίτο | 🇧🇷 Βραζιλία | Γκολ τελικός (2-1, κεφαλιά 68′), αόρατος ήρωας, All Star Team |
| 6 | Λ. Σάντσες | 🇨🇱 Χιλή | 4G, 3η θέση γηπεδούχος, «Μάχη Σαντιάγκο», δυνατό αριστερό φάουλ |
| 7 | Ντζ. Σάντος | 🇧🇷 Βραζιλία | Κορυφαίος μπακ τουρνουά, All Star Team, 33 ετών, αδιαπέραστος |
| 8 | Αλμπέρτ | 🇭🇺 Ουγγαρία | 4G, 20 ετών, αποκάλυψη, μελλοντικός Ballon d’Or 1967 |
| 9 | Σρόιφ | 🇨🇿 Τσεχοσλοβακία | Εξαιρετικός ΠΤ+ΗΤ, δύο λάθη τελικός, τραγική αντίθεση |
| 10 | Ιβάνοφ | 🇷🇺 ΕΣΣΔ | 4G σε 4 ματς, 2G vs Κολομβία (4-4!), ΠΤ ήττα Χιλή |
Αξίζουν αναφορά
- Πελέ (Βραζιλία): Σκόραρε και ασίστ στην πρεμιέρα κόντρα στο Μεξικό, αλλά τραυματίστηκε στο 2ο ματς (μυϊκός τραυματισμός κατά τη διάρκεια σουτ κόντρα στην Τσεχοσλοβακία) και δεν ξαναέπαιξε, ένα γεγονός που αποδεικνύει πόσο μεγάλη ήταν αυτή η Βραζιλία ακόμη και χωρίς αυτόν.
- Ντράζαν Γιέρκοβιτς (Γιουγκοσλαβία): 4 γκολ (ισοπρώτος), η αιχμή μιας Γιουγκοσλαβίας που τερμάτισε 4η.
- Λεβ Γιασίν (ΕΣΣΔ): Ο θρυλικός τερματοφύλακας δεν ήταν στην καλύτερη φόρμα του και η ΕΣΣΔ αποκλείστηκε στα ΠΤ, αλλά η παρουσία του παραμένει σημαντική.
Το Μουντιάλ χωρίς Πελέ (που κέρδισε η Βραζιλία)
Πέντε Βραζιλιάνοι πρωταθλητές, δύο Τσεχοσλοβάκοι φιναλίστ, ένας Χιλιανός (3η θέση), ένας Ούγγρος, ένας Σοβιετικός.
Αυτό το Μουντιάλ ορίζεται από μια απουσία και μια παρουσία: ο Πελέ έφυγε τραυματίας στο 2ο ματς, αλλά η Βραζιλία δεν σταμάτησε γιατί είχε τον Γκαρίντσα, τον στραβοπόδαρο γεννημένο σε φτωχή γειτονιά του Ρίο, που ντρίμπλαρε σαν να χόρευε και σκόραρε σαν να έπαιζε στην αλάνα.
Η Βραζιλία 1962 δεν ήταν τόσο ωραία όσο η Βραζιλία 1970, αλλά ήταν ίσως πιο γενναία: κέρδισε Μουντιάλ χωρίς τον καλύτερο παίκτη στον κόσμο, επειδή είχε τον δεύτερο καλύτερο.
Και ο δεύτερος καλύτερος, εκείνο το καλοκαίρι στη Χιλή, ήταν μαγικός.
