Ο Σίλβερ κρατά το μπλοκ επιταγών, ο Μπουένο τα κλειδιά του μαγαζιού!
Στο πόκερ υπάρχει μια παλιά τακτική: όταν κρατάς καλό φύλλο, δεν βιάζεσαι να μαζέψεις τις μάρκες. Αφήνεις τον αντίπαλο να πιστεύει ότι μπορεί να σε κερδίσει, μέχρι να ανεβάσει αρκετά το ποντάρισμα. Κάπως έτσι παίζεται το παιχνίδι ανάμεσα στο NBA και την Euroleague. Μόνο που εδώ οι μάρκες μετριούνται σε δισεκατομμύρια και κανείς δεν ξέρει αν ο αντίπαλος μπλοφάρει ή κρατάει τέσσερις άσσους!
Το ΝΒΑ, λοιπόν, ανακάλυψε ξαφνικά ότι στην Ευρώπη υπάρχει ένα προϊόν με τεράστια προοπτική. Μόνο που το προϊόν έχει ιδιοκτήτες, ιστορία, οπαδούς και κυρίως… τιμή! Κι εδώ οι Αμερικανοί φαίνεται πως μπέρδεψαν το ευρωπαϊκό μπάσκετ με κάποιο προβληματικό ακίνητο που αγοράζεται σε πλειστηριασμό.
Στη λίμνη Κόμο οι 13 μέτοχοι της Euroleague απέρριψαν την πρώτη πρόταση. Και ο Τσους Μπουένο, αντί να κλείσει την πόρτα, ανακοίνωσε ότι τα τηλέφωνα παραμένουν ανοιχτά. Λογικό. Στις μπίζνες δεν κλείνεις ποτέ το τηλέφωνο σε όποιον εκτιμάς ότι μπορεί να πληρώσει περισσότερα!
Από την άλλη ο Άνταμ Σίλβερ, δεν έδειξε να ανησυχεί. Αντίθετα, προεξόφλησε ότι θα βρεθεί λύση. Και ο Τσους Μπουένο, με τις τελευταίες δηλώσεις του, ουσιαστικά επιβεβαίωσε ότι κανείς δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει το τραπέζι.
Διότι το διακύβευμα δεν είναι ποιος θα πάρει την παρτίδα. Είναι ποιος θα πάρει την… τράπουλα!
Προσέξτε, όμως, τη λεπτομέρεια
Ο Μπουένο σήμερα χαρακτήρισε «καταστροφή» το ενδεχόμενο να μπει μόνο του το NBA στην ευρωπαϊκή αγορά. Και ταυτόχρονα υπενθύμισε στους μετόχους της Euroleague ότι η έξοδος δεν είναι… δωρεάν διαζύγιο! Υπάρχει μετοχική αξία άνω των 80 εκατομμυρίων, ενδεχόμενες αποζημιώσεις και λογαριασμός που μπορεί να προκαλέσει ίλιγγο.
Με άλλα λόγια, άφησε την πόρτα ανοιχτή για τον Σίλβερ, αλλά κρέμασε στην έξοδο για τους ιδιοκτήτες την ταμπέλα «πληρώνετε φεύγοντας»!
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό πόκερ
Το NBA διαθέτει κεφάλαια, τεχνογνωσία και μια εμπορική μηχανή που μετατρέπει ακόμη και μια προπόνηση σε τηλεοπτικό προϊόν. Δεν διαθέτει, όμως, μετοχές στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ούτε μπορεί να κατασκευάσει με δολάρια την ατμόσφαιρα του ΟΑΚΑ, του ΣΕΦ, της Belgrade Arena και της Zalgirio.
Από την άλλη, η Euroleague έχει το κοινό, την παράδοση και το προϊόν. Αλλά κουβαλάει και την αντίφαση ιδιοκτητών που επί χρόνια βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να συντηρούν ζημιογόνες επιχειρήσεις, ενώ τώρα ανακαλύπτουν αποτιμήσεις δισεκατομμυρίων!
Δεν αποκλείω και παρεμπιπτόντως το εύχομαι -μολονότι ο χρόνος είναι πλέον πειστικός- να βρεθεί τελικά η χρυσή τομή. Άλλωστε, όταν δύο επιχειρηματίες διαφωνούν για την τιμή, δεν μαλώνουν για το προϊόν. Συμφωνούν ότι αξίζει!
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι ποιος θα κερδίσει τον πόλεμο NBA–Euroleague. Είναι ποιος θα κρατάει το ταμείο (αν κι) όταν υπογραφεί η ειρήνη.
Και κυρίως ποιος θα έχει τα κλειδιά…
