Ο Ολυμπιακός αλλάζει και το Montero effect
Ο Ολυμπιακός έχει ξεκινήσει την χρονιά του στην Ευρωλίγκα με εντυπωσιακό τρόπο, καθώς βρίσκεται στην πρώτη θέση με ρεκόρ 5-1, ενώ τα πέντε από αυτά τα έξι παιχνίδια ήταν εκτός έδρας. Δεν είναι λίγο πράγμα αυτό, αν υπολογίσουμε ότι σε αυτό το διάστημα, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, έπρεπε να βρει τις νέες της σταθερές στο παιχνίδι, έχοντας αλλάξει τον βασικό της κουμανταδόρο επί πέντε σερί χρόνια, ενώ είχε και τραυματισμούς. Όλα αυτά μαζί, μπαινοβγαίνοντας σε ένα αεροπλάνο και χωρίς πολύ χρόνο για προπονήσεις.
Ο Μοντέρο αλλάζει τον Ολυμπιακό
Ο κόουτς Μπαρτζώκας έχει εγκαθιδρύσει μια φιλοσοφία στον Ολυμπιακό τόσα χρόνια, με κάποιες βασικές αρχές που ανεξάρτητα του πως παίζει η ομάδα, πρέπει να ισχύουν. Όχι πολλές ντρίπλες, πολλές φάσες από δυνατή σε αδύνατη πλευρά, δημιουργία μισμάτς μέσα από την κυκλοφορία και παραγωγή καλών spot σουτ. Το ερώτημα που είχαμε όλοι το καλοκαίρι, ήταν κατά πόσο ήταν έτοιμος ο Ολυμπιακός να αλλάξει τον τρόπο παιχνιδιού του, βάζοντας στο ρόστερ του, ένα πυρηνικό όπλο, όπως είναι ο Μοντέρο, που όμως παίζει ένα διαφορετικό μπάσκετ, από αυτό που συνήθιζαν οι ερυθρόλευκοι. Ο «υδραυλικός» του Ολυμπιακού, είναι ένας παίκτης που θέλει την μπάλα στα χέρια για να δημιουργήσει χάος στην αντίπαλη άμυνα και ειδικά μετά από πικ εν ρολ καταστάσεις μπορεί να αποφασίζει για το τι είναι καλύτερο να πράξει. Εκτός από τον Μοντέρο όμως, αποκτήθηκε και ο Μίλερ-Μάκιντάιρ, που και αυτός είναι παίκτης με ικανότητα στην πάσα, μετά από σκριν στην μπάλα.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, έχει δείξει όλα αυτά τα χρόνια, ότι δεν είναι δογματικός ως προς τον τρόπο που αναπτύσσεται η επίθεση της ομάδας του. Σίγουρα δεν του αρέσει το overdribbling και οι επιθέσεις χωρίς πάσα, αλλά είναι τόσο υβριδικό το ύφος της φιλοσοφίας του, που φέτος έκανε πολλά βήματα για να έρθει κοντά στο στυλ του Μοντέρο. Παρακάτω, θα δούμε τις σημαντικότερες διαφορές σε σχέση με πέρσι, μια χρονιά δηλαδή που ο Ολυμπιακός έφτασε μέχρι το τέλος.
O Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια, ήταν πάντα στις ομάδες που η πρώτη επιθετική τους επιλογή ήταν τα σποτ σου. Όχι μόνο σε ποσότητα, που πάντα ήταν στις τοπ-3 ομάδες, αλλά και σε ποιότητα (shot quality) που επίσης ήταν στις κορυφαίες. Φέτος υπάρχει μια μεγάλη αλλαγή σε αυτό με τον χειριστή το πικ εν ρολ να έχει πλέον την μερίδα του λέοντος.
Έχει σημασία να πούμε, ότι οι ερυθρόλευκοι πέρσι, ήταν η καλύτερη επίθεση της Ευρωλίγκας, ενώ φέτος, μετά από έξι αγωνιστικές είναι πάλι η νούμερα ένα. Άρα είναι συνειδητή η αλλαγή στο στυλ, για να προσαρμοστεί καλύτερα στα χαρακτηριστικά των παικτών του. Πέρα από ότι ο Ολυμπιακός φέτος παίζει πιο γρήγορα, έχει αυξήσει τις κατοχές του μέσα σε ένα παιχνίδι, η μεγάλη διαφορά εμφανίζεται στις κατοχές πικ εν ρολ του χειριστή.
Αυτή είναι μια κατηγορία που τα τελευταία χρόνια, οι Πειραιώτες ήταν πάντα στις τελευταίες θέσεις, όπως φαίνεται και στην κάρτα, αλλά όχι μόνο στην ποσότητα αυτών των κατοχών, αλλά και στην αποτελεσματικότητα (#20 πέρσι). Από 13.2 κατοχές που χρησιμοποιούσαν οι χειριστές πέρσι, εκτοξεύτηκε στις 21.5 φέτος, νούμερο τρία στην λίγκα. Με 0.915 πόντους ανά κατοχή, ανέβασε αισθητά την αποτελεσματικότητα του, από την τελευταία θέση, στην ένατη φέτος. Φυσικά οι πόντοι που σκοράρουν οι χειριστές πικ εν ρολ, σχεδόν διπλασιάστηκαν, από 10.2 πέρσι στους 19.7, φέτος.
Όπως φαίνεται στην παραπάνω φωτογραφία, οι Μοντέρο και Φουρνιέ μόνοι τους, έχουν φέτος όσες κατοχές είχε όλη η ομάδα του Ολυμπιακού πέρσι. Φυσικά ο Δομινικανός, είναι αυτός που παίρνει τις περισσότερες προσπάθειες μετά από σκριν στην μπάλα, σκοράροντας επτά πόντους ανά παιχνίδι μετά από τέτοια δράση, με αρκετά καλή αποτελεσματικότητα (0.955ppp). Ακολουθεί ο Φουρνιέ και από κοντά ο Ντόρσεϊ που είναι και ο πιο αποτελεσματικός, αφού σκοράρει 1.182 πόντους ανά κατοχή, ένα εξαιρετικό νούμερο, που μάλλον θα μείνει εκεί, με όσα έχουν συμβεί. Επόμενο είναι, ότι αυξήθηκαν και οι κατοχές που ο ψηλός επιτίθεται μετά από ρολ, από τις 5.1 πέρσι, στις 7.3 φέτος.
Συνολικά ο Ολυμπιακός, από επιθέσεις που ξεκινάνε από πικ εν ρολ, είτε με τον χειριστή, είτε με το βύθισμα του ψηλού, είτε με kick out πάσα, έπαιρνε πέρσι 27.5 πόντους ανά αγώνα, όντας προτελευταίος στην Λίγκα, σε 28.1 κατοχές. Φέτος, αυτοί οι αριθμοί έχουν εκτοξευθεί, αφού παίρνει 47 πόντους (#2), σε 41.8 κατοχές (#3). Αυτό είναι μια τεράστια αλλαγή στο κέντρο βάρους τις επίθεσης, που αλλάζει κατά πολύ αυτά που ξέραμε τόσα χρόνια και οφείλεται φυσικά στις δεξιότητες που έχει η περιφέρεια του Ολυμπιακού φέτος.
Τι γίνεται όμως με τα spot σουτ που ήταν πάντα το σήμα κατατεθέν των Πειραιωτών;
Από τα 19.9 (#5) πέρσι, έπεσε στα 17.5 (#16) φέτος. Θα πει κάποιος δεν είναι μεγάλη διαφορά, αλλά πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι ο Ολυμπιακός παίζει σε περισσότερες κατοχές φέτος, για αυτό δεν φαίνεται τεράστια η μείωση. Παρόλα αυτά, ενώ βγάζει λιγότερα τέτοια σουτ φέτος, είναι πιο αποτελεσματικός, με 1.124 πόντους ανά κατοχή (5ος στην λίγκα) και συνολικά 19.7 πόντους, έναντι 21 πέρσι.
Πέρα από αυτά, όμως ο Ολυμπιακός φαίνεται στο μάτι, ότι προσπαθεί να τρέξει περισσότερο. Έχει αυξήσει τις κατοχές του στο transition, αλλά ακόμα δεν είναι όσο αποτελεσματικός ήταν πέρσι, που είχε την νο1 transition επίθεση. Ίσως σε αυτό το κομμάτι θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο για να φτιάξει τα νούμερα του, παίρνοντας καλύτερες επιλογές, όμως η τάση είναι εκεί.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, είναι αρκετά έξυπνος για να κάνει ένα βήμα πίσω και να φέρει την ομάδα πιο κοντά στα χαρακτηριστικά των χαρισματικών παικτών του φέτος. Η ελευθερία που απολαμβάνει από τόσο νωρίς ο Μοντέρο, θυμίζει μόνο αυτήν του Φουρνιέ. Με όλες αυτές τις προσαρμογές, ο Ολυμπιακός μπορεί και φέτος να παρουσιάσει την καλύτερη επίθεση της Ευρωλίγκας, που όμως θα είναι διαφορετική από την περσινή και αυτό σίγουρα είναι ένα μεγάλο κατόρθωμα.
