Όποιος έχει αναπνοές θα πάρει και την κούπα
Παναθηναϊκός- Ολυμπιακός μετά από δυο παρατάσεις, έστειλαν τον τίτλο του πρωταθλητή σε πέμπτο τελικό στο ΣΕΦ. Γράφει ο Παντελής Διαμαντόπουλος
Και κάπως έτσι ο τίτλος θα παιχτεί το Σάββατο νωρίς- νωρίς κιόλας. Στις 18.00 έχει οριστεί ο πέμπτος τελικός. Ο Παναθηναϊκός πήρε τον τέταρτο τελικό μετά από δυο παρατάσεις και οι παίκτες του το πανηγύρισαν έξαλλα στο τέλος. Θα πείτε «γιατί»; Κοιτάξτε να δείτε, οι «πράσινοι» έχουν κάποιες απουσίες και το τελευταίο που ήθελαν ήταν μετά την Ευρωλίγκα να δουν τον «αιώνιο» αντίπαλό τους να κατακτά στο ΟΑΚΑ και το πρωτάθλημα. Ένα ματς είναι μια… ζαριά και όπως είπε ο Αταμάν όλα μπορούν να γίνουν σε έναν αγώνα.
Από την άλλη, ο Ολυμπιακός κατά την γνώμη μου, έχασε τρομερή ευκαιρία να πάρει την κούπα στην πρώτη παράταση. Κέρδιζε 74- 79, είχε το μομέντουμ, είχε την εικόνα νίκης. Μια κακή άμυνα, ένα λάθος μετά, δυο χαμένες βολές του Φουρνιέ και ο Παναθηναϊκός τα τιμώρησε. Ο Τολιόπουλος ήταν πρωταγωνιστής στις παρατάσεις και μαζί με τον Σόρτς μοιράστηκαν την περιφέρεια, σε ένα διάστημα που αυτοί ήταν να παίξουν. Ο Ολυμπιακός είχε κάποιους παίκτες στα… κόκκινα, αλλά και κάποιους άλλους που ως τώρα παίζουν έχοντας φύγει. Όπως ο Πίτερς που μετά το φάιναλ- φορ αγνοείται…
Ο Παναθηναϊκός για πρώτη φορά ήλεγξε τα ριμπάουντ, ωστόσο ο Ολυμπιακός με μεγαλύτερη ποιότητα και τον ασύγκριτο Φουρνιέ, μπόρεσε να μείνει όρθιος και να δείξει ότι μπορούσε να πάρει αυτός το ματς και ταυτόχρονα την κούπα του πρωταθλητή. Ο Παναθηναϊκός κέρδιζε μόνο 6 πόντους στο ημίχρονο. Και γράφω «μόνο» γιατί με την εικόνα και τις συνθήκες του πρώτου μέρους (και ειδικά του πρώτου δεκαλέπτου) οι «πράσινοι» θα μπορούσαν να έχουν «χτίσει» μεγαλύτερη διαφορά. Και παρ’ όλα τα ζητήματα που είχε να αντιμετωπίσει ο Ολυμπιακός, αν ο Ναν δεν ήταν φοβερός σε αυτό το ημίχρονο ίσως και το σκορ να ήταν τούμπα. Τέλος πάντων, υποθετικές συζητήσεις, δεν χωράνε στον αθλητισμό.
Ο Μπαρτζώκας είχε αρκετούς από τους παίκτες του να βγαίνουν εκτός ρυθμού από νωρίς. Ο Γουόκαπ να σκεφτείτε, ήταν ο πιο σταθερός «ερυθρόλευκος» και ο Φουρνιέ αυτός που πάλι πάσχιζε να ηρεμήσει τους συμπαίκτες του. Ο Ντόρσεϊ χρησιμοποιήθηκε στο δεύτερο δεκάλεπτο, έδειξε απώλεια ρυθμού, αλλά η κλάση του και η αδυναμία των αντιπάλων να τον περιορίσουν, τον βοήθησε να κάνει λίγα πράγματα από ένα σημείο και μετά. Βέβαια ο Φουρνιέ έσπασε κάθε κοντέρ με συμμετοχή 46 λεπτών!!! Να μην ξεχάσω να γράψω μια κουβέντα για τον Καλαϊτζάκη. Έβλεπε τους τελικούς από τον πάγκο, ήταν η επιλογή σε αυτό το τέταρτο ματς από τον Άταμαν για να κυνηγήσει τον Φουρνιέ. Πήρα καλό βαθμό ο Έλληνας διεθνής…
Όπως πολύ καλός ήταν και ο Μήτογλου στο διάστημα που αντικατέστησε τον κακό Λεσόρ. Σκληρή η «πράσινη» άμυνα και με τις λύσεις που είχε ο Αταμάν, ήθελε απλά να πάρει περισσότερα πράγματα κοντά στο καλάθι. Ο Ολυμπιακός δεν είχε σωστές επιθετικές αποφάσεις , αλλά τα βελτίωσε όλα αυτά στο δεύτερο μέρος. Το τρίτο δεκάλεπτο ήταν μαρτυρικό για τους γηπεδούχους, που έβαλαν μόνο 13 πόντους. Αντεπιτέθηκαν στην τελική ευθεία και όλα κρίθηκαν στα δυο έξτρα πεντάλεπτα. Μην δώσετε μεγάλη σημασία στην στατιστική, είναι και λίγο …βεβαρυμμένη αφού μιλάμε για αγώνα 50 λεπτών. Το πρωτάθλημα θα το πάρει ο πιο φρέσκος. Υπάρχει κανείς; Όχι βέβαια. Ε τότε θα το πάρει όποιος έχει πιο πολλές ανάσες… Και δεν κάνει χαζά λάθη.
