Άλλο να αγοράζεις τα τούβλα κι άλλο να χτίζεις παλάτια!
Αν οι τίτλοι κρίνονταν από τα συμβόλαια, θα απονέμονταν στα λογιστήρια των club και οι προπονητές θα ήταν περιττή πολυτέλεια. Μόνο που το μπάσκετ έχει την ενοχλητική συνήθεια να παίζεται στο παρκέ. Εκεί όπου οι τραπεζικοί λογαριασμοί δεν μαρκάρουν και οι μεταγραφικές υπερβολές δεν εξασφαλίζουν ούτε ένα ριμπάουντ. Όπως ορθώς επισημαίνει συχνά, με το γνωστό δηκτικό του ύφος, ο Γιώργος Μπαρτζώκας, σχολιάζοντας την υστερία μας για τις μεταγραφικές «βόμβες» και τις αφίξεις… αεροδρομίου!
Η σκόνη από την ήττα-σοκ που υπέστη ο Παναθηναϊκός σηκώθηκε σε τέτοια ποσότητα που δεν λέει να κατακαθίσει. Όχι τόσο για το αποτέλεσμα, όσο για τον τρόπο που ήρθε απέναντι σε μια Μπαρτσελόνα που «χτίστηκε» με χίλια προβλήματα το καλοκαίρι και εμφανίστηκε στο ΟΑΚΑ χωρίς τον Κέβιν Πάντερ. Κι όμως, έκανε τους Πράσινους, με τα πανάκριβα υλικά τους, να θυμίζουν κουζίνα όπου ο καθένας μαγειρεύει το δικό του φαγητό!
Γιατί άλλο να αγοράζεις τα τούβλα κι άλλο να χτίζεις παλάτια! Κι ας έχεις τον καλύτερο αρχιτέκτονα και τους πιο ακριβοπληρωμένους μάστορες. Χρειάζεται χρόνος για να μπουν τα θεμέλια, να μοιραστούν οι δουλειές, να βρεθεί το κατάλληλο σχέδιο και να τηρηθούν οι κανόνες της πολεοδομίας. Διαφορετικά, αντί για παλάτι, κινδυνεύεις να καταλήξεις με ένα πανάκριβο αυθαίρετο. Κι όσο κι αν κοστίζει, κανείς δεν σου εγγυάται ότι θα αντέξει στον πρώτο σεισμό!
Η ίδια η ιστορία του Παναθηναϊκού προσφέρεται για απαντήσεις. Επτά ευρωπαϊκά, χωρίς να αποτελεί προϋπόθεση η οικονομική πρωτιά. Ο Ομπράντοβιτς έχτισε μια αυτοκρατορία με αρχές, ιεραρχία, ξεκάθαρους ρόλους και προσωπικότητες που έβαζαν το «εμείς» πάνω από το «εγώ». Και δεν χρειάζεται να ψάξουμε μακριά για ανάλογα παραδείγματα. Ο Ολυμπιακός ξόδευε επί χρόνια περιουσίες και έμενε με τις αποδείξεις στο χέρι, για να κατακτήσει τελικά δύο συνεχόμενα ευρωπαϊκά με αισθητά μικρότερο μπάτζετ!
Ακόμη και το 2024, ο Γιαννακόπουλος δαπάνησε μεγάλα ποσά, ο Αταμάν κατάφερε να δέσει τα κομμάτια του παζλ, οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν και ήρθε το νέο έπος του Βερολίνου. Οι επόμενες δύο σεζόν, όμως, υπενθύμισαν ότι η επιτυχία δεν ανανεώνεται αυτομάτως μαζί με τα συμβόλαια.
Ας μην παρεξηγηθούμε. Ούτε ο Παναθηναϊκός των επτά ευρωπαϊκών χτίστηκε με ψίχουλα ούτε ο πρωταθλητισμός γίνεται με ευχές. Αλλά άλλο η οικονομική δύναμη κι άλλο η αγωνιστική υπεροχή. Το πρώτο είναι προϋπόθεση, όχι εγγύηση για το δεύτερο.
Γιατί με τα εκατομμύρια αγοράζεις παίκτες. Με την προπονητική δουλειά, τη χημεία, τον χρόνο και τη σωστή διαχείριση χτίζεις ομάδα. Και οι κούπες δεν απονέμονται στον πλειοδότη!
