Έτσι θα τελειώσει το σίριαλ Ουόκαπ
Ο Μιχάλης Στεφάνου γράφει για την μόνη βιώσιμη λύση στην υπόθεση του 33χρονου γκαρντ
Προκειται αναμφίβολα για μια από εκείνες τις περιπτώσεις που, ασχέτως τελικής κατάληξης, αφήνουν πικρή γεύση στον ουρανίσκο. Όχι μόνο για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκαν τα πράγματα, αλλά κυρίως επειδή αφορούν έναν άνθρωπο που για πέντε χρόνια υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από έναν ακόμη παίκτη του Ολυμπιακού.
Ο Τόμας Ουόκαπ συνδέθηκε με την ομάδα, με τον Γιώργο Μπαρτζώκα και με μια ολόκληρη εποχή επιτυχιών. Όρισε -μαζί με τον Βεζένκοφ- την αγωνιστική ταυτότητα των ερυθρόλευκων, έζησε μεγάλες βραδιές, δύσκολες στιγμές, τίτλους και, τελικά, σκαρφάλωσε μέχρι την κορυφή της Ευρώπης. Γι’ αυτό και η σημερινή κατάσταση μοιάζει εντελώς αταίριαστη σε σχέση με το δικό του παρελθόν. Είναι άβολη, ξένη, απρόσμενη και μέχρι τώρα αδιέξοδη.
Από εκεί και πέρα, το συναίσθημα δεν μπορεί να μπερδεύεται με την πραγματικότητα. Και αυτή, δεν χωράει ιδιαίτερες ερμηνείες. Ο Ολυμπιακός έχει ενεργό συμβόλαιο με τον 33χρονο γκαρντ και πολύ λογικά υπεραμύνεται όσων απορρέουν από τους όρους του. Δεν μπορεί ένας αθλητής να αποφασίζει μονομερώς ότι η συνεργασία τελείωσε και ένας σύλλογος να καλείται απλώς να το αποδεχθεί.
Οι Πειραιώτες, επί της ουσίας, ζητούν το αυτονόητο: να τηρούνται οι κανόνες, οι συμφωνίες και τα δικαιώματα κάθε πλευράς. Δεν είναι αυτοσκοπός τους να τιμωρηθεί ο Ουόκαπ, ούτε κανείς πανηγυρίζει στην προοπτική ενός αθλητή να μείνει εκτός μπάσκετ. Πώς όμως μπορείς να αποφύγεις την σύγκρουση όταν θεωρείς ότι παραβιάζονται τα κεκτημένα του.
Ο Ολυμπιακός, προστατεύει, ως οφείλει, τη θέση του απέναντι στην απογοητευτική στάση του Τεξανού, απέναντι στην ύποπτη προσέγγιση της Ντουμπάι προς τον παίκτη του και, φυσικά, απέναντι στο ενδεχόμενο να δημιουργηθεί προηγούμενο όπου μια υπογεγραμμένη συμφωνία θα αντιμετωπίζεται ως λεπτομέρεια. Και το κάνει χωρίς ένταση και υπερβολές, αλλά με καθαρή στάση.
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο Ολυμπιακός δεν λειτουργεί με διάθεση εκδικητικότητας και… σύγκρουσης για τη σύγκρουση. Η κλάση ενός μεγάλου οργανισμού φαίνεται ακριβώς εκεί: στο να υπερασπίζεται ακλόνητα το κύρος του, χωρίς να χάνει την ψυχραιμία και το επίπεδό του.
Ήδη η έρευνα της EuroLeague για τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίστηκε και πείστηκε ο Ουόκαπ έχει αναγκάσει την Ντουμπάι να μαζευτεί και να επιχειρεί να αποστασιοποιηθεί. Η ξαφνική… πρεμούρα των εκπροσώπων του Τεξανού να τον προτείνουν σε random ομάδες αποδεικνύει τους εξαρχής λανθασμένους χειρισμούς τους.
Τόσο η πλευρά της ομάδας όσο και εκείνη του παίκτη αντιλαμβάνονται ότι είναι στριμωγμένες και, κυρίως, πως όσο περισσότερο τραβήξει η συγκεκριμένη ιστορία τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ζημιά που θα υποστούν. Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, συνεχίζει κανονικά τη ζωή του, γνωρίζοντας ότι έχει το πάνω χέρι στην υπόθεση.
Η Μόνη Βιώσιμη Λύση
Στην πραγματικότητα, εδώ που έχουμε φτάσει, η μόνη ορατή διέξοδος για Ουόκαπ και Ντουμπάι είναι να αποδεχτούν με ρεαλισμό την κατάσταση, να κάνουν αναστροφή και να επιστρέψουν στα… προβλεπόμενα.
Αν, όντως, η ομάδα του Πασκουάλ θεωρεί ότι ο Αμερικανός είναι τόσο σημαντικός για το πλάνο της, τότε πολύ απλά οφείλει να το αποδείξει καταθέτοντας μια πρόταση ανάλογη της περίστασης. Μια προσφορά που θα αποτυπώνει το μέγεθος του εγχειρήματος και θα δείχνει τον απαραίτητο σεβασμό στον Ολυμπιακό
Εν ολίγοις, όταν θέλεις να βγάλεις τον επί μία πενταετία βασικό πλέι μέικερ των πρωταθλητών Ευρώπης από το συμβόλαιό του, οφείλεις να το κάνεις με την πρέπουσα σοβαρότητα. Δεν μπορείς να τρέφεις αυταπάτες ότι θα τον πάρεις με ψίχουλα ή, ακόμη χειρότερα, ότι θα τον «κλέψεις» νύχτα.
Η λογική λέει ότι ένα ποσό άνω των δύο εκατομμυρίων ευρώ θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση μιας συμφωνίας. Όχι επειδή ο Ολυμπιακός χρειάζεται τα χρήματα ή επειδή πρέπει να αποδείξει κάτι μέσω αυτών. Αλλά επειδή μια τέτοια κίνηση θα αναγνώριζε έμπρακτα την υπόσταση της υπάρχουσας συμφωνίας και θα έδινε σε όλους μια καθαρή ευκαιρία απεμπλοκής από το πλέον δυσάρεστο σενάριο: μια μακρά δικαστική διένεξη, με τον παίκτη εκτός δράσης, την Ντουμπάι αντιμέτωπη με τις δικές της εξηγήσεις και τον Ολυμπιακό να αναγκάζεται να ασχολείται για μήνες με μια, αν μη τι άλλο, θλιβερή ιστορία.
Η επιλογή ανήκει κυρίως στην άλλη πλευρά κι αν κάτι μαρτυρούν οι τελευταίες εξελίξεις είναι ότι έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι το μονοπάτι που επέλεξε δεν οδηγεί πουθενά. Κι ότι ο μόνος τρόπος να σώσει την παρτίδα είναι να ακολουθήσει τους κανόνες του παιχνιδιού.
Με μια πρόταση που να αντιστοιχεί στην αξία του Ουόκαπ, στην ισχύ του συμβολαίου του και στο μέγεθος του συλλόγου από τον οποίο θέλει να τον πάρει. Ετσι θα μπουν οι τίτλοι τέλους σε ένα σίριαλ που κανείς δεν θελει να παρακολουθεί…
