Οι 10 κορυφαίοι του Μουντιάλ 1950: Tο «Μαρακανάσο» που άλλαξε τη Βραζιλία για πάντα

Ανανεώθηκε:
korufaioi-paiktes-mountial-1950

Το Μουντιάλ 1950 στη Βραζιλία ήταν η επιστροφή μετά τον πόλεμο (12 χρόνια μετά το 1938) και κατέληξε στη μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του αθλήματος.

Η Βραζιλία, μπροστά σε 200.000 θεατές στο ολοκαίνουργιο Μαρακανά (ρεκόρ που δεν ξεπεράστηκε ποτέ), χρειαζόταν μόνο ισοπαλία κόντρα στην Ουρουγουάη στο τελευταίο ματς του τελικού γκρουπ.

Είχε κατατροπώσει Σουηδία 7-1 και Ισπανία 6-1 στα δύο προηγούμενα ματς. Οι εφημερίδες είχαν ήδη τυπώσει τον τίτλο «Βραζιλία πρωταθλήτρια κόσμου». Ο κυβερνήτης του Ρίο είχε ετοιμάσει ομιλία.

Και μετά, στο 79′ λεπτό, ο Αλσίδες Γκίτζια σκόραρε. Ο ήχος 200.000 ανθρώπων που σωπαίνουν ταυτόχρονα είναι κάτι που κανείς δεν ξεχνάει. Ουρουγουάη 2-1 Βραζιλία.

Το «Μαρακανάσο» γεννήθηκε.

📌 Δεν υπήρχε τελικός με την παραδοσιακή μορφή (round-robin τελικό γκρουπ).

Δεν υπήρχε Χρυσή Μπάλα.

Χρυσό Παπούτσι: Αντεμίρ (8 γκολ).

Το παρόν άρθρο αποτελεί μέρος του αφιερώματος των Betarades για το Παγκόσμιο Κύπελλο.

1. 🥇 Ομπντούλιο Βαρέλα (Ουρουγουάη)

Ο «Μαύρος Αρχηγός» (El Negro Jefe) ήταν ο άνθρωπος που κέρδισε το Μουντιάλ χωρίς να σκοράρει στο κρίσιμο ματς.

Η ιστορία λέει ότι πριν το ματς κόντρα στη Βραζιλία, ο Βαρέλα ζήτησε από τους συμπαίκτες του να ουρήσουν πάνω στις βραζιλιάνικες εφημερίδες που τους αποκαλούσαν ήδη χαμένους.

Μετά το γκολ Φριάσα (1-0 Βραζιλία, 47′), ο Βαρέλα πήρε τη μπάλα, διαμαρτυρήθηκε στον διαιτητή για φανταστικό οφσάιντ (δεν υπήρχε), κέρδισε χρόνο, ηρέμησε τους συμπαίκτες του, και σταμάτησε τον πανικό. Από εκεί, η Ουρουγουάη ανέτρεψε.

Ο Βαρέλα στα 32 ήταν αμυντικός μέσος, 1.83μ., σκληρός, αδιαπραγμάτευτος, με κανονιά σουτ. Σκόραρε κόντρα στη Βολιβία (8-0 ομίλων) αλλά η πραγματική αξία του ήταν η ηγεσία: κουβάλησε 10 ανθρώπους κόντρα σε 200.000 και κέρδισε.

Ο ίδιος δήλωσε χρόνια αργότερα: «Θα μπορούσαμε να παίξουμε εκείνο το ματς 100 φορές, και μόνο εκείνη τη μία θα κερδίζαμε.»

2. 🥈 Αντεμίρ (Βραζιλία) — Χρυσό Παπούτσι

Ο 27χρονος επιθετικός της Βάσκο ντα Γκάμα σκόραρε 8 γκολ σε 6 ματς: 4 κόντρα στη Σουηδία (7-1, τελικό γκρουπ), 2 κόντρα στην Ισπανία (6-1), 1 κόντρα στο Μεξικό, 1 κόντρα στη Γιουγκοσλαβία.

Ήταν ο κορυφαίος σκόρερ μιας βραζιλιάνικης επίθεσης που σκόραρε 22 γκολ σε 6 ματς. Αλλά στο κρίσιμο ματς κόντρα στην Ουρουγουάη, ο Αντεμίρ δεν σκόραρε, σταματημένος από τον αμυντικό Χουάν Κάρλος Γκονζάλες.

Η τραγωδία του Αντεμίρ είναι ότι ήταν ο καλύτερος σκόρερ ενός τουρνουά που η χώρα του θέλει να ξεχάσει.

3. 🥉 Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο (Ουρουγουάη)

Ο 24χρονος μέσος/επιθετικός της Πενιαρόλ σκόραρε 3 γκολ, αλλά ένα μόνο αρκεί για την αθανασία: 66′ λεπτό κόντρα στη Βραζιλία, ισοφάριση 1-1, σουτ στο δοκάρι που μπήκε, η αρχή της ανατροπής.

Ο Σκιαφίνο ήταν τεχνικά εξαιρετικός, με πάσα, ντρίμπλα και αίσθηση χώρου πέρα από την εποχή του. Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι εμφανίσεις του στο Μουντιάλ 1954 οδήγησαν σε μεταγραφή στη Μίλαν για παγκόσμιο ρεκόρ ποσού (£72.000).

Θεωρείται ο κορυφαίος Ουρουγουανός παίκτης στην ιστορία.

4. Ζιζίνιο (Βραζιλία)

Ο playmaker, ο «καλύτερος Βραζιλιάνος παίκτης που κανείς δεν θυμάται» (ο Πελέ τον ονόμαζε τον κορυφαίο που είδε ποτέ). Ο 28χρονος μέσος ήταν η δημιουργική δύναμη πίσω από τα 22 γκολ: πάσες, ασίστ, κίνηση χωρίς μπάλα. Κόντρα στη Γιουγκοσλαβία (2-0, ομίλων) δημιούργησε το πρώτο γκολ Αντεμίρ και σκόραρε ο ίδιος.

Κόντρα στην Ισπανία (6-1) συμμετείχε σε τρία γκολ. Αλλά κόντρα στην Ουρουγουάη, ο Ζιζίνιο (ελαφρά τραυματίας) δεν μπόρεσε να κάνει τη διαφορά.

Ο Ζιζίνιο δεν κλήθηκε στο Μουντιάλ 1958, μια απόφαση που θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες αδικίες στην ιστορία του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου.

5. Αλσίδες Γκίτζια (Ουρουγουάη)

Ο δεξιός εξτρέμ σκόραρε 4 γκολ σε 4 ματς, αλλά ένα μόνο τον έκανε αθάνατο: 79′ λεπτό, Μαρακανά, η Ουρουγουάη μόλις είχε ισοφαρίσει 1-1, η Βραζιλία νευρική, ο Γκίτζια πήρε τη μπάλα στα δεξιά, ο Μπαρμπόζα (τερματοφύλακας Βραζιλίας) περίμενε σέντρα και μετακινήθηκε στο κέντρο, αλλά ο Γκίτζια σούταρε στο κοντινό δοκάρι. Γκολ. 2-1. Σιωπή.

Ο Γκίτζια δήλωσε αργότερα: «Μόνο τρεις άνθρωποι κατάφεραν να σωπάσουν το Μαρακανά: ο Πάπας, ο Φρανκ Σινάτρα, και εγώ.» Πέθανε τον Ιούλιο 2015 σε ηλικία 88 ετών, ο τελευταίος επιζών εκείνου του ματς.

6. Ρόκε Μάσπολι (Ουρουγουάη)

Ο τερματοφύλακας της Ουρουγουάης ήταν εξαιρετικός σε ολόκληρο το τουρνουά, αλλά η στιγμή που τον καθόρισε ήρθε στο κρίσιμο ματς: κράτησε τη Βραζιλία στο 1-0 για 19 λεπτά μετά το γκολ Φριάσα (47′) με αποκρούσεις κόντρα σε Αντεμίρ και Ζιζίνιο, δίνοντας χρόνο στην Ουρουγουάη να αντιδράσει.

Χωρίς τον Μάσπολι, η Βραζιλία θα είχε σκοράρει δεύτερο γκολ πριν η Ουρουγουάη ισοφαρίσει.

7. Ζαΐρ (Βραζιλία)

Ο δεξιός εξτρέμ σκόραρε 3 γκολ (κόντρα σε Γιουγκοσλαβία, Ισπανία, Σουηδία) και ήταν η ταχύτητα στη δεξιά πτέρυγα μιας βραζιλιάνικης επίθεσης που σαμπόταρε κάθε αντίπαλη άμυνα.

Μαζί με τον Αντεμίρ (κέντρο) και τον Ζιζίνιο (δημιουργός), ο Ζαΐρ αποτελούσε το τρίο που σκόραρε 7-1 κόντρα στη Σουηδία και 6-1 κόντρα στην Ισπανία, δύο νίκες που έκαναν ολόκληρη τη Βραζιλία να πιστέψει ότι ο τίτλος ήταν δεδομένος.

8. Όσκαρ Μίγκες (Ουρουγουάη)

Ο 22χρονος επιθετικός της Πενιαρόλ σκόραρε 5 γκολ σε 4 ματς (δεύτερος σκόρερ τουρνουά): 4 κόντρα στη Βολιβία (8-0) και 1 κόντρα στη Σουηδία (3-2, τελικό γκρουπ).

Ο Μίγκες ήταν ο λιγότερο γνωστός αλλά πιο αξιόπιστος σκόρερ μιας Ουρουγουάης που σκόραρε 15 γκολ σε 4 ματς. Τέσσερα χρόνια αργότερα θα αγωνιζόταν ξανά στο Μουντιάλ 1954 (ΗΤ, ήττα Ουγγαρία), αρνούμενος προτάσεις από ευρωπαϊκούς συλλόγους.

9. Εστανισλάου Μπαζόρα (Ισπανία)

Ο δεξιός εξτρέμ της Μπαρτσελόνα σκόραρε 4 γκολ και ήταν η αιχμή μιας Ισπανίας που τερμάτισε 4η, με νίκες κόντρα σε ΗΠΑ (3-1), Χιλή (2-0) και Αγγλία (1-0, μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του τουρνουά μαζί με την ήττα Αγγλίας 0-1 από ΗΠΑ).

Ο Μπαζόρα, ταχύτατος και με σέντρες ακριβείας, μαζί με τον Τέλμο Σάρα (4 γκολ, Αθλέτικ Μπιλμπάο) αποτέλεσαν το ισπανικό δίδυμο που εντυπωσίασε.

10. Τζορτζ Ρέινορ (προπονητής Σουηδίας)

Μια ασυνήθιστη επιλογή, αλλά δικαιολογημένη: ο Άγγλος προπονητής οδήγησε τη Σουηδία στην 3η θέση με μια ομάδα ερασιτεχνών (οι επαγγελματίες Σουηδοί, όπως Γκρεν, Νόρνταλ και Λίντχολμ, αγωνίζονταν στην Ιταλία και η ομοσπονδία δεν τους κάλεσε).

Η νίκη 3-2 κόντρα στην Ισπανία (τελικό γκρουπ) ήταν αξιοσημείωτη, αν και η ήττα 1-7 από Βραζιλία δείχνει τα όρια. Ο Ρέινορ θεωρείται ένας από τους πιο υποτιμημένους προπονητές στην ιστορία, και η Σουηδία υπό αυτόν θα φτάσει στον τελικό 8 χρόνια αργότερα (1958, ήττα 2-5 Βραζιλία/Πελέ).

# Παίκτης Χώρα Στατιστικά
1 🥇 Βαρέλα 🇺🇾 Ουρουγουάη Αρχηγός, ηγέτης Μαρακανάσο, ηρέμησε ομάδα μετά 0-1, κουβάλησε 10 vs 200.000
2 🥈 Αντεμίρ 🇧🇷 Βραζιλία Χρ. Παπούτσι **8G**, 4G vs Σουηδία (7-1), 2G vs Ισπανία (6-1), δεν σκόραρε vs Ουρουγουάη
3 🥉 Σκιαφίνο 🇺🇾 Ουρουγουάη 3G, ισοφάριση 1-1 vs Βραζιλία (66′), κορυφαίος Ουρουγουανός ιστορίας, μεταγρ. Μίλαν ρεκόρ
4 Ζιζίνιο 🇧🇷 Βραζιλία Playmaker, «ο καλύτερος που κανείς δεν θυμάται» (Πελέ), δημιουργός 22 γκολ
5 Γκίτζια 🇺🇾 Ουρουγουάη 4G, **γκολ 79′ Μαρακανάσο** (2-1), «σώπασα το Μαρακανά», πέθανε 2015
6 Μάσπολι 🇺🇾 Ουρουγουάη Τερματοφύλακας, αποκρούσεις πριν ανατροπή, κράτησε 1-0 ζωντανό
7 Ζαΐρ 🇧🇷 Βραζιλία 3G, δεξί εξτρέμ, ταχύτητα, μέρος τρίο Αντεμίρ/Ζιζίνιο/Ζαΐρ
8 Μίγκες 🇺🇾 Ουρουγουάη 5G (2ος σκόρερ), 4G vs Βολιβία (8-0), 22 ετών, Πενιαρόλ
9 Μπαζόρα 🇪🇸 Ισπανία 4G, Μπαρτσελόνα, νίκη 1-0 vs Αγγλία, Ισπανία 4η
10 Ρέινορ (coach) 🇸🇪 Σουηδία Άγγλος coach, Σουηδία 3η με ερασιτέχνες, τελικός 1958

Αξίζουν αναφορά

  • Μοασίρ Μπαρμπόζα (Βραζιλία): Ο τερματοφύλακας που κατηγορήθηκε για το γκολ Γκίτζια (79′, κοντινό δοκάρι, περίμενε σέντρα αντί σουτ). Ο Μπαρμπόζα κατηγορήθηκε από ολόκληρη τη χώρα, αποκλείστηκε από την εθνική, και πέρασε τη ζωή του υπό σκιά στίγματος. Δήλωσε κάποτε: «Η μεγαλύτερη ποινή στη Βραζιλία είναι 30 χρόνια φυλακή. Εγώ πληρώνω περισσότερα από 40 χρόνια.»
  • ΗΠΑ 1-0 Αγγλία (ομίλων): Η μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία Μουντιάλ μέχρι τότε. Γκολ Τζο Γκετζένς (38′), ερασιτέχνες Αμερικάνοι κόντρα σε Μάθιους, Φίνεϊ, Μόρτενσεν.
  • Τέλμο Σάρα (Ισπανία): 4 γκολ, Αθλέτικ Μπιλμπάο, μαζί με Μπαζόρα η ισπανική αιχμή.
  • Η Βραζιλία μετά τον τελικό άλλαξε φανέλα: από λευκή σε κίτρινη και μπλε, γιατί θεωρήθηκε ότι η λευκή έφερνε γρουσουζιά.

Η σιωπή που γέννησε ένα τραύμα

Τέσσερις Ουρουγουανοί πρωταθλητές, τρεις Βραζιλιάνοι (2η θέση), ένας Ισπανός (4η θέση), ένας Σουηδός coach (3η θέση). Αυτό το Μουντιάλ δεν ήταν μόνο αθλητικό γεγονός: ήταν εθνικό τραύμα.

Η Βραζιλία ένιωσε ότι της κλάπηκε κάτι που της ανήκε, και η πληγή δεν έκλεισε μέχρι τον πρώτο τίτλο (1958). Ο Μπαρμπόζα τιμωρήθηκε για μια ζωή. Η χώρα άλλαξε χρώμα φανέλας.

Και ένας 10χρονος στο Τρες Κορασόες, ακούγοντας στο ραδιόφωνο τον πατέρα του να κλαίει, υποσχέθηκε ότι κάποια μέρα θα κερδίσει Μουντιάλ.

Εκείνο το παιδί ήταν ο Πελέ, και η υπόσχεση εκπληρώθηκε. Τρεις φορές.

Αλλά στο Μαρακανά εκείνη τη νύχτα του 1950, η σιωπή 200.000 ανθρώπων παραμένει ο πιο δυνατός ήχος στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

👉  Διάβασε επίσης για τους “Κορυφαίους παίκτες στο Παγκόσμιο Κύπελλο” τα εξής άρθρα:

Ακολούθησε τους Betarades στις Google Ειδήσεις για κορυφαίο στοιχηματικό περιεχόμενο.