Αντάξιοι της ιστορικότητας που έκρυβε η αναμέτρηση!
Οι παίκτες της ΑΕΚ ήταν αντάξιοι της ιστορικότητας που έκρυβε η αναμέτρηση με την Ρεάλ. Το ποδόσφαιρο έχει ένα μαγικό τρόπο, να δημιουργεί ιστορικά συναισθήματα, πού δεν είναι εύκολο να πιστέψεις πως μπορεί να προσφέρει ένα άθλημα. Το ποδόσφαιρο όμως δεν είναι ένα απλό άθλημα. Τα παιχνίδια με την Ρεάλ δεν είναι απλά παιχνίδια για τους Αεκτζήδες.
Τα παιχνίδια με την Ρεάλ, είναι συνδεδεμένα με την ιστορία της ΑΕΚ
Κρύβουν ένα απίθανο συναίσθημα, μία ιστορικότητα, μνήμες που ακολουθούν από γενιά σε γενιά. Το φλικό του 1965, τα δύο γκολ του Μίμη Παπαϊωάννου, έγιναν στίχος στον υμνο της ΑΕΚ. Μετά από ακριβώς 20 χρόνια, το 1985 ήρθε η νίκη με 1-0 με γκολ του Κώστα Παπαϊωάννου. Στις 2 Οκτωβρίου 2002 ζήσαμε το απίθανο παιχνίδι που η ΑΕΚ προηγήθηκε 3-1, ο Ζιντάν βγήκε μπροστά βοήθησε την Ρεάλ να ισοφαρίσει και στο τέλος ο Μαλαδένης έχασε μία τεράστια ευκαιρία να κάνει το 4-3. Στο Μπερναμπέου 20 ημέρες αργότερα, η ΑΕΚ με γκολ του Κατσουράνη στο 74ο λεπτό και του Σεντένο στο 86o λεπτό, έκανε το 2-0, 2-2 και έγραψε ιστορία παίρνοντας αποτέλεσμα στο Μπερναμπέου.
Φάνηκαν αντάξιοι
Αυτά τα παιχνίδια με την Ρεάλ Μαδρίτης, είναι μέρος της ιστορίας, της περηφάνιας της ΑΕΚ. Είναι η κληρονομιά του συλλόγου και οι ποδοσφαιριστές που κλήθηκαν σήμερα 24 χρόνια μετά από την τελευταία αναμέτρηση, είχαν ηθικό χρέος προς την φανέλα που φοράνε, στον σύλλογο που εκπροσωπούν, στις διαφορετικές γενιές που έχουν ζήσει αυτό το παιχνίδι να φανούν αντάξιοι.
Στον Νίκολιτς και στους ποδοσφαιριστές του αξίζουν συγχαρητήρια για αυτή την προσπάθεια. Μπορεί να ήρθε η πρώτη ήττα στην Αθήνα, απο την Ρεάλ, όμως η εμφάνιση τους, η αυταπάρνηση η θυσία που έδειξαν, η μάχη που έδωσαν αποτελεί συνέχεια της ιστορίας αυτών των αναμετρήσεων.
Υποχρέωσαν τη Ρεάλ να παίξει στα κόκκινα
Ξέρετε πολλές φορές στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, το να παίζεις με έναν ανώτερο σύλλογο σε επίπεδο League Phase μπορεί και να δώσει αφορμή για ψεύτικα συμπεράσματα και για υπερβολικές κρίσεις. Συμβαίνει καμιά φορά, οι μεγάλες ομάδες να έχουν εξασφαλίσει την πρόκριση, να δουν έναν αντίπαλο απο τον κατώτερο ποδοσφαιρικό κόσμο με υπεροψία και να δημιουργηθούν οι συνθήκες για να πάρει αποτέλεσμα η μικρότερη ομάδα.
Στο χθεσινό παιχνίδι όμως, όσοι πήγαν στην Νέα Φιλαδέλφεια, είδαν την πραγματική Ρεάλ. Οι ποδοσφαιριστές του Μουρίνιο, αιφνιδιάστηκαν απο την ένταση, την ενέργεια που έβγαζαν οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ και κατάλαβαν, πως για να μην πάει πίσω η προσπάθεια που έχουν κάνει και η δυναμική που έχουν αποκτήσει μετά το διπλό στο Καμπ Νου, πρέπει να παίξουν να τα δώσουν όλα. Ζήσαμε ένα παιχνίδι που οι παίκτες της ΑΕΚ, ήταν ανταγωνιστικοί, άξιζαν το αποτέλεσμα το οποίο το έχασαν σε φάσεις που δεν μαρκάρονται απέναντι σε μία Ρεάλ που έπαιξε στο 100%.
Το σχέδιο με δύο 6άρια και ο σύνθετος ρόλος του Γκατσίνοβιτς
Ήταν ξεκάθαρο πως ο Νίκολιτς, έπρεπε να βρει διαφορετικό σχέδιο από αυτό που χρησιμοποιούσε μέχρι σήμερα, για να βοηθήσει τους παίκτες του, να δώσουν την μάχη τους. Η παρουσία του φορμαρισμένου Μπέλινγκχαμ πίσω απο τον Εμπαπέ, τον ανάγκαζε να πάει σε σχήμα με καθαρό 6άρι. Ο Νίκολιτς επέλεξε απο εκεί που δεν χρησιμοποιούσε κανένα 6άρι, να ρίξει στο γήπεδο δύο, να χρησιμοποιήσει ταυτόχρονα τους Αριάγκα, Καϊρίνεν.
Ο κομβικός ρόλος
Μπροστά τους σε ένα κομβικό ρόλο ο Γκατσίνοβιτς, που χθες, έκανε το καλυτερο του παιχνίδι με τα χρώματα της ΑΕΚ. Θύμισε τον εαυτό του πριν τον τραυματισμό και μας υπενθύμισε πόσο μεγάλος ποδοσφαιριστής είναι. Εδώ να κάνω μία παρένθεση και να ευχηθώ αυτή να είναι μία νέα αρχή για τον Σέρβο παικταρά και να τον βοηθήσει το παιχνίδι με την Ρεάλ να επιστρέψει σε μόνιμη βάση στα πραγματικά του στάνταρ.
Ο ρόλος του στο παιχνίδι με την Ρεάλ κομβικός. Ανάμεσα στον Γιόβιτς και στα στόπερ, να πρέπει να κινείται σε όλο το μήκος και του πλάτους το γηπέδου και να στίνει παντού παγίδες και να βοηθά μαζί με τα δύο 6άρια, σε όλους τους χώρους να υπάρχουν υπεραριθμίες στα μαρκαρίσματα. Ο Γκατσίνοβιτς κέρδισε 6 φάουλ, πήρε 9/14 μονομαχίες απο θυρία και ήταν ο πιο κομβικός ποδοσφαιριστής στην τακτική της ΑΕΚ. Ασφαλώς μιλάμε για έναν αγώνα που κανείς δεν υστέρησε, όποιος μπήκε στο γήπεδο, έκανε κατάθεση ψυχής.
Πήλιος, Ρότα και συγκλονιστικες καλύψεις
Οι Πήλιος, Ρότα, έδωσαν και κέρδισαν μάχες στο πιο υψηλό επίπεδο, απο τους Ντιομαντέ, Βινίσους. Ταυτόχρονα, είχαν δυνάμεις τρεξίματα, εντάσεις για να απειλήσουν και στην επίθεση. Ο Πήλιος έκανε υπέροχα αμυντικά την δουλειά του και πέτυχε ένα σπουδαίο τέρμα απέναντι στην Ρεάλ. Ήταν όμως ανατριχιαστικές οι καλύψεις απο όλους τους ποδοσφαιριστές. Υπήρξαν φάσεις, που ο Ντιομαντέ, έπαιζε ένας με ένας με τον Πήλιο και από πίσω του υπήρχε ο Μάγιερ, για να του δίνει βάθος και να είναι έτοιμος να επέμβει σαν λίμπερο ανάλογα απο το ποιά πλευρά θα προσπαθήσει να ελευθερωθεί ο αντίπαλος εξτρέμ.
World class εμφάνιση
Μιλάμε για ένα τεράστιο παιχνίδι από όλους. Ο Κοϊτά, έμοιαζε να ανήκει στο ίδιο επίπεδο με τους World class ποδοσφαιριστές της Ρεάλ και έκανε μία World class εμφάνιση απέναντι στον Κουκουρέγια. Τον εκνεύρισε μάλιστα στο γκολ που του έβαλε και οδήγησε τον Ισπανό στην συνέχεια να κάνει το ένα φάουλ μετά το άλλο.
Οι παίκτες της ΑΕΚ έκοβαν, ότι μαρκαριζόταν, μέσα από ξεκάθαρο τακτικό σχέδιο, βγάζοντας ενέργεια και όποτε χρειαζόταν κάνοντας μία κατάθεση ψυχής,
Ότι κοβόταν το έκοψαν. Έχασαν απο ενέργειες που ήταν αδύνατον να μαρκαριστούν. Στο τακουνάκι του Μπέλινγκχαμ, στην εκτέλεση του Βαλβέρδε, δεν μπορεί να υπάρξει άμυνα, ήταν δύο στιγμές σπάνιας ποδοσφαιρικής κλάσης.
Η ΑΕΚ βρήκε την Ρεάλ, σε μία περίοδο που είναι πραγματικά σε πολύ καλή αγωνιστική και ψυχολογική κατάσταση και ανάγκασε τους παίκτες του Μουρίνιο, να τα δώσουν όλα, να βγάλουν όλο τους το ταλέντο για να τους κερδίσουν στο όριο.
Υποκλιθηκε ο Μουρίνιο
Ανάγκασαν μάλιστα τον Μουρίνιο, στο τέλος του αγώνα, να υποκλιθεί στην προσπάθεια τους και να συγχαρεί τους Νίκολιτς, Ριμπάλτα. Είναι ξεκάθαρο πως την χθεσινή ΑΕΚ, μόνο δύο, τρεις world class ομάδες παίζοντας στα κόκκινα μπορούσαν να την κερδίσουν. Αυτή η πραγματικότητα πρέπει να γίνει οδηγός για την συνέχεια. Με αυτή την εικόνα, η ΑΕΚ μπορεί να κερδίσει στην Νέα Φιλαδέλφια και τη Γαλατά και τη Ρόμα.
Στο τέλος μπορεί να έφυγαν ποδοσφαιριστές και οπαδοί στεναχωρημένοι απο το αποτέλεσμα, όμως όλοι τους ήταν γεμάτοι με ικανοποίηση απο αυτό που έζησαν. Το παιχνίδι μπήκε και αυτό στην ιστορία, μαζί με το φιλικό 3-3 του 1965 και την τεράστια εμφάνιση του Μίμη Παπαϊωάννου, μαζί με το γκολ του Κώστα Κατσουράνη και την νίκη με 1-0 της ΑΕΚ το 1985, μαζί με τις δύο τεράστιες ισοπαλίες το 2002, το εντυπωσιακό 3-3 στην Νέα Φιλαδέλφια και το 2-2 στο Μπερναμπέου.
