Ο Αρτέτα άλλαξε το DNA της Άρσεναλ!
Η Άρσεναλ χωρίς να εντυπωσιάσει κατάφερε να λυγίσει δίκαια την Ατλέτικο και να πάρει την πρόκριση στον τελικό. Οι φίλοι της ομάδας πέρασαν ένα μαγικό διήμερο, καθώς το βράδυ της Δευτέρας, είδαν τη Σίτι να πετά δύο βαθμούς και πλέον το πρωτάθλημα να εξαρτάται από τα δικά τους αποτελέσματα. Με τρεις νίκες με Γουέστ Χαμ (εκτός), Μπέρνλι (εντός), Κρίσταλ Πάλας (εκτός) κατακτά το πρωτάθλημα μετά από 22 χρόνια. Στις 30 Μαϊου με την ελπίδα να έχει ήδη στεφθεί πρωταθλήτρια, θα δώσει τη μάχη της στον τελικό της Βουδαπέστης.
Δεν ακολουθεί το ποδόσφαιρο της εποχής
Η αλήθεια είναι πως η Άρσεναλ διεκδικεί τους στόχους της, δίχως να ακολουθεί το ποδόσφαιρο της εποχής. Πηγαίνει σε πιο ελεγχόμενο τέμπο, σε ένα ποδόσφαιρο που συνήθως έχει τέσσερα στόπερ στην τελευταία γραμμή άμυνας, που προσπαθεί να απορροφήσει τις επιθέσεις των αντιπάλων της, αμύνεται με πολυπρόσωπη άμυνα και προσπαθεί να απειλήσει κάνοντας συγκεκριμένα πράγματα καλά. Επενδύει πολύ στα στημένα, ψάχνει κάθετο ποδόσφαιρο από εμπνεύσεις των Όντεγκαρντ και Έσε, ρήγματα από παιχνίδι ένας με ένας των δύο εξτρέμ της και έχει μία υπερβολικά συντηρητική επιθετική προσέγγιση στην κατοχή της.
Δεν είναι αυτός που περίμεναν, κάνει όμως σημαντική δουλειά
Η φετινή σεζόν, είναι η 7η του Αρτέτα στην Άρσεναλ και μέχρι στιγμής έχει κατακτήσει μόλις ένα κύπελλο το 2020 και δύο Σούπερ Καπ, που για μένα δεν μετράνε καν σαν τίτλοι. Η Άρσεναλ τα τρία προηγούμενα χρόνια, έμεινε στη δεύτερη θέση. Το καλοκαίρι προσπάθησε να δώσει στην ομάδα όλα τα στοιχεία, που της έλειπαν και της στερούσαν το πρωτάθλημα. Πλήρωσε 66,9 εκ ευρώ για να αποκτήσει τον Γιόκερες και να έχει επιτέλους έναν καθαρό φορ. Ο Σουηδός φορ δεν έκανε την διαφορά που περίμεναν στην Άρσεναλ όταν τον απέκτησαν. Ο Γιόκερες όμως είναι ένας δυναμικός φορ, που έχει συμμετοχή στο παιχνίδι της ομάδας, δίνει μάχες παίρνει πάνω του τα αντίπαλα στόπερ, τα κουράζει και δημιουργεί συνθήκες για να ελευθερωθούν οι συμπαίκτες του και να φτάνουν πιο εύκολα σε τελικές οι ποιοτικοί εξτρέμ σε ροή αγώνα, αλλά και η αμυντική τετράδα στα στημένα.
Η μεγάλη αλλαγή σε σχέση με τα τρία προηγούμενα χρόνια
Πέρα από τη μεταγραφή φορ, το πιο σημαντικό πρόβλημα που την κράτησε στη δεύτερη θέση τα τρία προηγούμενα χρόνια, ήταν το μικρό βάθος που υπήρχε στο ρόστερ. Ο Αρτέτα τα προηγούμενα χρόνια, έκανε το μικρότερο ροτέισον από όλους τους προπονητές στο υψηλό επίπεδο. Μπορεί να ήταν και από ανάγκη, καθώς για τις απαιτήσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου, το ρόστερ του για το υψηλό επίπεδο ήταν μικρό. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, το 2022/23 και το 2023/24 η Σίτι να πατήσει γκάζι στο δεύτερο γύρο και να προσπεράσει την Άρσεναλ, που έμεινε από δυνάμεις.
Πριν από δύο χρόνια, η Σίτι προσπέρασε και δεν κοίταξε ποτέ πίσω της, αξιοποιώντας την ήττα που έκανε η Άρσεναλ εντός έδρας από την Άστον Βίλα με 0-2, σε παιχνίδι που έγινε ανάμεσα στους προημιτελικούς με τη Μπάγερν. Η Άρσεναλ δεν άντεξε το βάρος δύο απαιτητικών παιχνιδιών που έγιναν ανάμεσα στο παιχνίδι με την ομάδα του Έμερι. Φέτος στις ίδιες συνθήκες κατάφερε και κέρδισε τη Φούλαμ με 3-0 σε ένα παιχνίδι, που μπορεί να αποδειχθεί και κομβικό.
Πλήρωσε για να ανοίξει το ρόστερ του
Για να συμβεί αυτό, χρειάστηκε να πληρώσει για να μεγαλώσει αισθητά το ρόστερ. Ο Θουμπιμέντι έδωσε ποιότητα στο δίδυμο του άξονα, μεγαλύτερο έλεγχο στην κατοχή από χαμηλά, κόστισε 70 εκ. Ο Έζε ήρθε σ’ ένα χώρο που υπάρχει και ο Όντεγκορντ, κόστισε 69,3 εκ και στην πράξη μοιράστηκε την θέση με το Νορβηγό δημιουργό. Ο Όντεγκορντ έχασε σημαντικά διαστήματα μέσα στην σεζόν και καταλαβαίνετε πως αν δεν γινόταν η αρπαγή του Έζε μέσα από τα χέρια της Τότεναμ, δύσκολα θα έβγαινε η σεζόν. Ο Μαντουέκε αγοράστηκε με 36 εκ και ήρθε για να δημιουργήσει μία τετράδα, εξτρέμ με τους Σάκα, Τροσάρ, Μαρτινέλι.
Άντεξε σε μία δύσκολη χρονιά, για τους Σάκα, Όντεγκαρντ
Η Άρσεναλ γι’ αυτό το ποιοτικό βάθος που απέκτησε με χρήμα, καταφέρνει να είναι στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και τρία παιχνίδια μακριά από το πρωτάθλημα, σε μία σεζόν που οι Σάκα και Όντεγκαρντ έβγαλαν πολλά προβλήματα τραυματισμών και ήταν πολύ πιο κάτω από το μέσο όρο τους. Πλήρωσε για να το κάνει. Το καλοκαίρι ξοδεύτηκαν συνολικά 294 εκ και στο ταμείο μπήκαν μόλις 13. Ο Αρτέτα διαπίστωσε λοιπόν, πως με την δουλειά που κάνει εδώ και 6 χρόνια, η ομάδα του έχει φτάσει μέχρι σε ένα σημείο, χρειάζεται να πληρώσει για να κατακτήσει μεγάλους τίτλους. Μέχρι στιγμής δεν έχει κατακτήσει τίποτα, η πρόκριση όμως στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ είναι μία πρώτη μεγάλη επιτυχία και εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα μοιάζει στο χέρι της η κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Χαμηλός ο ανταγωνισμός και εύκολο μονοπάτι
Η αλήθεια είναι πως στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν, έχει βγάλει μία υπερβολική φοβικότητα στο παιχνίδι της που παραλίγο να της κοστίσει το πρωτάθλημα. Η αλήθεια είναι πως η Άρσεναλ έχει την τύχη στην φετινή Πρέμιερ Λιγκ, να μην υπάρχει καμία πραγματικά καλή ομάδα. Η Άρσεναλ δεν παίζει το ποδόσφαιρο στο πιο υψηλό επίπεδο, έχει όμως κυνικότητα, ρεαλισμό, χαρακτήρα, το δικό της πλάνο και μοιάζει να είναι ανώτερη από ομάδες που δεν έχουν συγκεκριμένο πλάνο στον ανταγωνισμό. Τη μάχη για το πρωτάθλημα τη δίνει με τη φετινή Σίτι, που σίγουρα είναι πιο ομάδα από τις υπόλοιπες μεγάλες στην Πρέμιερ, είναι όμως μία από τις χειρότερες ομάδες, που έχει δημιουργήσει ο Γκουαρντιόλα. Στο Τσάμπιονς Λιγκ είχε την τύχη να παίξει με γήινες ομάδες. Δεν αντιμετώπισε αντίπαλο που παίζει σε πολύ υψηλό ρυθμό. Στους “16” αντιμετώπισε την Λεβερκούζεν, στους “8” τη Σπόρτινγκ, στα ημιτελικά την Ατλέτικο και με τις τρεις προκρίθηκε με μία νίκη και μία ισοπαλία.
Πέρασε την Ατλέτικο, με όπλο την άμυνα
Κατάφερε όμως ο Αρτέτα να πετύχει κάτι που θα έμοιαζε πριν κάποια χρόνια αδύνατον, ειδικά για την Άρσεναλ και το DNA που κουβαλούσε. Να αποκλείσει την Ατλέτικο του Σιμεόνε, έχοντας σαν όπλο πως αμύνεται καλύτερα. Αυτή την πραγματικότητα δε μπορεί να την αμφισβητήσει κανείς. Οι παίκτες του Αρτέτα, βγάζουν μία σιγουριά, μία αυτοπεποίθηση στον τρόπο που αμύνονται, έχει σαν πρωταγωνιστές τους Ράγια, Γκάμπριελ, Σαλιμπά, Ράις που αποτελούν την ραχοκοκαλιά της ομάδα, αποδεικνύοντας πως ο Ισπανός τεχνικός κατάφερε να αλλάξει το DNA της Άρσεναλ. Κατάφερε να την κάνει πιο σκληρή, πιο κυνική και ίσως να είναι αυτό το στοιχείο, που της έλλειπε για να την οδηγήσει τουλάχιστον μέχρι την κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από 22 χρόνια. Την απάντηση φυσικά για το αυτή η δουλειά είναι αρκετή για να της δώσει μεγάλους τίτλους, θα την πάρουμε σύντομα.
