Δεν φτάνουν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός!
Θα το γράψω κι ας παρεξηγηθεί: ΟΧΙ, δεν φτάνουν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός!
Φυσικά και θέλουμε τις νίκες τους. Θέλουμε τις παρουσίες τους στα φάιναλ-φορ, τους παικταράδες που φέρνουν κι ακόμη περισσότερο τις Ευρωλίγκες που κατακτούν. Αλλά δύο υπερδυνάμεις, όσο ψηλά κι αν πετούν στην Ευρώπη, δεν αρκούν για να ξαναγίνει πραγματικά μεγάλο το μπάσκετ στην Ελλάδα και μέσα από αυτό να ανθίσει το ελληνικό μπάσκετ – είναι δύο διαφορετικά πράγματα!
Χρειαζόμασταν -και με ανυπομονησία και χαρά περιμένουμε- πίσω τη Θεσσαλονίκη που κάποτε ανάγκαζε την μπασκετική Ευρώπη να κοιτάζει στον χάρτη της Ελλάδας στο πάνω μέρος του. Τον Άρη, που έκανε χθες πρεμιέρα στο EuroCup και τον ΠΑΟΚ που αρχίζει σήμερα στην Πυλαία, όχι ως δύο υπέροχες ασπρόμαυρες φωτογραφίες ενός ένδοξου παρελθόντος, ή μέρος των υπέροχων αθλητικών ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ, «Τα Χρόνια της Αθωότητας» που παρουσιάζει με την ενσταντική φωνή του ο Κωνσταντίνος Καμάρας, αλλά πρωταγωνιστές του σήμερα.
Στη Λε Μαν, χθες, το 87-74 του Άρη δεν ήταν κάποιο εκκωφαντικό «statement». Για μένα ήταν κάτι σημαντικότερο: μια (ακόμη) μικρή απόδειξη μιας μεγάλης αλλαγής που συντελείται συνολικά στον οργανισμό της ομάδας της Θεσσαλονίκης.
Γιατί στο 28-15 ο Άρης μπορούσε να χάσει το μυαλό του κυνηγώντας το παιχνίδι. Αντί γι’ αυτό, κυνήγησε τη Λε Μαν.
Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο έβαλε το φιτίλι, ο Ρόμπινσον-Ερλ άλλαξε το παιχνίδι και έκανε double-double (13 πόντοι, 12 ριμπάουντ), Τολιόπουλος και Χαραλαμπόπουλος έδωσαν σκορ και μυαλό, ο Μήτρου-Λονγκ έκανε τη… λάντζα και όταν ήρθε η ώρα να κλείσει η πόρτα, ο Λίντελ γύρισε το κλειδί: 7 σερί πόντοι, 19 συνολικά και τέλος!
Αλλά το σημαντικότερο δεν γράφεται δίπλα σε κανένα όνομα. Μετά τους 26 πόντους της 1ης περιόδου, η Λε Μαν σημείωσε μόλις 48 στα επόμενα 30. Ο Άρης κέρδισε τα ριμπάουντ 49-38, μοίρασε 16 ασίστ στο β’ μέρος και μετέτρεψε το 28-15 σε 57-73.
Από κυνηγός έγινε αφεντικό. Κι αυτό είναι ομάδα Σπανούλη. Είναι ένας άλλος Άρης. Δεν είναι πια μια ομάδα που συμμετέχει στο EuroCup για να συλλέξει ευρωπαϊκές βραδιές και να βάλει στο ταμείο το εξτρά ποσό που διανέμεται -βάση νόμου- από την Πολιτεία από τη φορολόγηση του στοιχήματος στις ομάδες που αγωνίζονται σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Ο Άρης ταξιδεύει πλέον με τσάρτερ, παίρνει τον κόσμο μαζί του και αντιμετωπίζει τη διοργάνωση σαν όχημα που μπορεί να τον οδηγήσει αγωνιστικά στον… προθάλαμο της Ευρωλίγκας.
Ο «Αυτοκράτορας» δεν επέστρεψε ακόμη στον θρόνο. Αλλά σταμάτησε επιτέλους να κυκλοφορεί, να ζει αν θέλετε, στο μουσείο του…
Και βεβαίως ταυτόχρονα ξυπνά και πάλι ο ΠΑΟΚ. Εδώ βρίσκεται το μεγάλο στοίχημα. Δεν χρειάζεται να “μικρύνουν” Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός για να βρεθούν πιο κοντά με τους υπόλοιπους. Χρειάζεται να μεγαλώσουν εκείνοι για να τους συναντήσουν!
Θέλουμε Άρη και ΠΑΟΚ ξανά στις κορυφογραμμές της Ελλάδας και της Ευρώπης. Θέλουμε τη Θεσσαλονίκη μπασκετική μητρόπολη και όχι τόπο προσκυνήματος στις αναμνήσεις.
Γιατί οι Ευρωλίγκες των Αιωνίων μεγαλώνουν Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό.
Η επιστροφή του Άρη και του ΠΑΟΚ μεγαλώνει ολόκληρο το ελληνικό μπάσκετ.
Γι’ αυτό επιμένω: δεν φτάνουν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός!
