Οι Βόσνιοι πάντως μας πρόλαβαν, μας έδειραν και μας στέλνουν σε υπολογισμούς
Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την πρώτη ήττα της Ελλάδας στο Ευρωμπάσκετ 2025 και τι θα πρέπει να κρατήσουμε από αυτή
Δεν θα σας ζαλίσω με βαθυστόχαστη ανάλυση για τον αγώνα της εθνικής μας απέναντι στην Βοσνία. Το συγκεκριμένο ματς δεν έκρινε την παρουσία μας στο Ευρωμπάσκετ και δεν γίναμε σοφότεροι, ούτε από τις καλές στιγμές μέσα στο ματς, ούτε από τις άσχημες.
Όμως πέρα από κάθε αποτέλεσμα και κάθε κατόρθωμα, οφείλουμε να σταθούμε στο πρόβλημα που πλέον γιγαντώνεται. Σε αυτό το Ευρωμπάσκετ βέβαια, ως τώρα έχουμε αποδείξει ότι μπορεί να μας πάρει επιθετικό ριμπάουντ ακόμη και ένα παιδάκι. Ο συγκεκριμένος τομέας είναι η αχίλλειος πτέρνα της εθνικής Ελλάδας και θα δούμε στο εγγύς μέλλον αν υπάρχει περίπτωση να το πληρώσουμε ακριβά. Τώρα αν θέλετε να κάνω πρόβλεψη; Ε τι να πω ρε παιδιά; Όταν μας έχει καπακώσει αρπάζοντας τα …σκουπίδια ο κάθε ο πικραμένος, δεν θα βρούμε μπελά με καμιά σοβαρή ομάδα; Είναι δυνατόν στην δεύτερη περίοδο να έχουμε πάρει δυο αμυντικά ριμπάουντ; Το συγκεκριμένο δεκάλεπτο είναι να το πάρουν όλοι οι προπονητές και να το δείχνουν στις ομάδες τους ως παράδειγμα προς αποφυγή. Καλά για τον Σπανούλη δεν το συζητάω, θα τους «αλλάξει τα φώτα» για το συγκεκριμένο διάστημα. Το ματς στράβωσε σχετικά νωρίς και μετά όλα έγιναν εύκολα για την αντίπαλο της Ελλάδας.
Οι Βόσνιοι βρίσκονταν στην κάψα της αναζήτησης κάτι καλού. Και από την στιγμή που ο Γιάννης Αντετοκούμπο ήταν εκτός (μαζί με Λαρεντζάκη), ήταν για αυτούς ένα κίνητρο και μια αύξηση των πιθανοτήτων να κάνουν αυτό το καλό. Ή τουλάχιστον να το κυνηγήσουν. Στο πρώτο δεκάλεπτο μάλλον και οι δυο ομάδες ήταν με κεκτημένη ταχύτητα από την εικόνα των προηγούμενων αναμετρήσεων. Όμως στην δεύτερη περίοδο (το δεκάλεπτο που λέγαμε) οι Βόσνιοι έβαλαν πληθωρικότητα στο παιχνίδι τους, πολύ δύναμη και άρπαξαν (και αυτοί) όλα τα ριμπάουντ.
Όσο ξύλο δεν φάγαμε από την Γεωργία, το εισπράξαμε από την Βοσνία. Θυμάστε που σας έγραψα ότι για να δείρεις την Ελλάδα πρέπει να την προλάβεις; Ε και μας πρόλαβαν και μας έδειραν και μας κέρδισαν και μας έστειλαν στην διαδικασία των υπολογισμών. Για να δούμε που θα καταλήξουμε ανάλογα με το αποτέλεσμα κόντρα στους Ισπανούς. Σε συνδυασμό βέβαια και με την κατάληξη που θα έχει ο διπλανός όμιλος που είναι λίγο κουλουβάχατα. Στο δεύτερο ημίχρονο με Νούρκιτς και Άτιτς να μην μασάνε και τον γερο- Ρόμπερτσον σε σούπερ κατάσταση η Βοσνία επέβαλε τον ρυθμό της και γιγάντωσε τον εκνευρισμό μας. Όλα έφταιγαν για τους διεθνείς. Είχαν αντιμετωπιστεί σκληρά και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, άρχισαν να τους φταίνε οι διαιτητές, η ατυχία τους, και όλα όσα τους οδηγούσαν σε μια κακή άμυνα ή σε μια ό,τι να ‘ναι επίθεση. Κι όταν προς το τέλος κάναμε ότι θα πλησιάσουμε, μια λάθος επιλογή, άλλο ένα χαμένο -σιγά το νέο- ριμπάουντ και ένα γελοίο σφύριγμα οριστικοποίησαν την ήττα μας. Όπως και να ‘χει η ήττα δεν σημαίνει καταστροφή, αλλά θα πρέπει να δούμε όλα αυτά που δεν γίνονται όπως πρέπει. Και πάνω απ’ όλα σε μια σκληρή κατάσταση με καλό αντίπαλο, τι θα πρέπει να λειτουργεί για να μην έχουμε πρόβλημα. Επαναλαμβάνω, όλα συνέβησαν χωρίς Αντετοκούμπο, αλλά αν προβάλουμε αυτό ως δικαιολογία, προσβάλουμε τους υπόλοιπους που είναι μπασκετμπολίστες υψηλού επιπέδου. Συνεπώς ηρεμία, καλύτερη στόχευση και όσο γίνεται κάλυψη των αδυναμιών. Τα λέμε μετά το ματς με την Ισπανία…
