Με Σπανούλη τότε, με Σπανούλη τώρα η Ελλαδάρα δεν κωλώνει πουθενά
Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την μεγάλη νίκη κόντρα στους Λιθουανούς στο Ευρωμπάσκετ 2025 και το τρελό ελληνικό ταξίδι που συνεχίζεται
Δεν ήταν λίγες οι φορές που μας είχαν κεράσει φαρμάκι οι Λιθουανοί. Ένας λαός ερωτευμένος με το μπάσκετ, που καμάρωσε για άλλη μια φορά την ομάδα του να περνάει στην 8αδα ενός Ευρωμπάσκετ. Χωρίς υψηλές βλέψεις και με τον καλύτερο παίκτη (Γιοκουμπάιτις) να τραυματίζεται στην πρώτη φάση. Παρ’ όλα αυτά ο Κουρτινάιτις και οι παίκτες του βρήκαν όσες λύσεις χρειάζονταν για να πορευτούν και να φτάσουν απέναντι στην ελληνική ομάδα. Και κάπου εκεί, το ταξίδι τους έλαβε τέλος. Όπως διώξαμε τους Ισπανούς και τους Ισραηλινούς, ήμασταν υπεύθυνοι και τον… διωγμό των Λιθουανών από την διοργάνωση. Μετά από 16 ολάκαιρα χρόνια είμαστε στην ζώνη των μεταλλίων. Θα παίξουμε ημιτελικό την Παρασκευή με τον Αταμάν και γενικά οι διεθνείς μας, θα έχουν δυο ευκαιρίες να κρεμάσουν κάτι στο στήθος τους. Είτε χρυσό- ασημένιο, είτε χάλκινο. Με Σπανούλη παίκτη την τελευταία φορά, το 2009, με Σπανούλη προπονητή τώρα. Τον Βασίλη, που δεν δέχεται ποτέ να συμβιβαστεί με την ήττα. Και αυτό το πέρασε στους παίκτες. Μια ήττα κουβαλάμε, από την Λεμεσό κόντρα στην Βοσνία και ίσως αυτή η ήττα να μας έκανε και λίγο καλό. Λίγο…
Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι μας άξιζε να φτάσουμε στην τετράδα και από ‘κει και πέρα, όποιος είναι καλύτερός μας ας μας κερδίσει. Με την αύρα και την σοβαρότητα του Σπανούλη, αυτή η ομάδα απέδειξε πάρα πολλά. Σε όσους την στήριξαν και σε όσους την απέρριψαν. Όσο για το ματς; Κάναμε τους χιλιάδες Λιθουανούς στην κερκίδα να ψάχνουν να βρουν τι τους φταίει. Μπορεί η Λιθουανία να ξεκίνησε καλά και με το σπρώξιμο του κόσμου, αλλά στο πρώτο μέρος ήταν όλη ο Βαλαντσιούνας. Όταν πήγαν στα αποδυτήρια να ξεκουραστούν οι ομάδες, ο σέντερ του Κουρτινάιτις, είχε ίδια πεπραγμένα με τον Αντετοκούνμπο, ενώ εμείς την ίδια ώρα, εμφανίσαμε Τολιόπουλο και Κώστα να κάνουν πολλά και να δίνουν όσα χρειαζόμασταν. Ο σέντερ του Ολυμπιακού τους τάπωνε αβέρτα και ο γκάρντ του Παναθηναϊκού, τους έριξε τα τριποντάκια.
Ήμασταν μπροστά, αλλά ξεκινήσαμε το δεύτερο μέρος με τρίτο φάουλ του Γιάννη και αυτό μόνο καλό μαντάτο δεν ήταν. Ο Μήτογλου έκανε ελεύθερα τρίποντα αλλά δεν είχε συνδεθεί με το λιθουανικό καλάθι όπως και όσο θα ήθελε. Με 1/5 στο 20λεπτο σε σουτ με καλές προοπτικές, ο Ντίνος γύρευε κάτι καλύτερο, αφήστε που πριν περάσει ένα λεπτό στο δεύτερο μέρος έκανε δυο φάουλ και έφτασε στα τέσσερα! Ο Κώστας όμως έκανε την καλύτερη εμφάνισή του με την εθνική ομάδα. Δεν κώλωσε να πέσει πάνω στον Βαλαντσιούνας στην άμυνα και να του καρφώσει και στην μούρη στην επίθεση. Ο Σπανούλης μίκρυνε το rotation μιας και το ματς είχε σκληράδα και ήταν για συγκεκριμένο τρόπο που δεν έπρεπε να «σπάσει» με άνοιγμα των συμμετοχών. Εξάλλου όλοι χρειάζονται, κάποιος που δεν έπαιξε, θα το κάνει σε λίγες ώρες.
Η εθνική μας ήταν ήρεμη στο δεύτερο ημίχρονο και η άμυνά της εξαιρετική. Δεν τους δίναμε εύκολα σουτ και βέβαια δεν γίνεται να χάσεις μόνο από τον Βαλαντσιούνας. Τολιόπουλος και Κώστας Αντετοκούνμπο τα μεγάλα κλειδιά, ο Σαμοντούροβ πάλι έδωσε και οι υπόλοιποι συνήθεις ύποπτοι κουβάλησαν την ομάδα στις πλάτες τους. Οι παλιές καραβάνες, που τώρα βλέπουν Τουρκία. Μετά το ματς με τους γείτονες τα λέμε. Η Ελλάδα πήγε στους «4»…
