Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω!
Η Εθνική Ελλάδος ήταν καλύτερη, έπαιξε κυριαρχικό ποδόσφαιρο, όμως γνώρισε μία σκληρή ήττα. Με την εικόνα που είχε το παιχνίδι στο Καραϊσκάκης με την Δανία, μοιάζει πολύ δύσκολο να καταφέρουμε να κερδίσουμε στην Κοπεγχάγη και να μείνουμε μέσα στο κόλπο.
Χάσαμε με 3-1 σε ένα παιχνίδι που είχαμε τον απόλυτο έλεγχο και ήμασταν φανερά καλύτεροι.
Είμαστε άτυχοι
Στο τέλος του παιχνιδιού, κυριάρχησε η άποψη πως παίξαμε όσο καλύτερα μπορούσαμε, αλλά ήμασταν άτυχοι. Άτυχοι ήμασταν από την κλήρωση, όχι από το τελικό αποτέλεσμα όταν πέσαμε πάνω στην Κροατία επί Σκίμπε για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018. Άτυχοι ήμασταν επί Φαν Σιπ, όταν παίξαμε καλά με τους Σουηδούς και ηττηθήκαμε με 2-0 για τα προκριματικά του Μουντιάλ του ’22, άτυχοι ήμασταν όταν χάσαμε στα μπαράζ πρόκρισης στα πέναλτι από την Γεωργία και μείναμε εκτός από το Ευρωπαϊκό του 2024. Άτυχοι λοιπόν ήμασταν και στην Γλασκώβη, που γνωρίσαμε μία πολύ σκληρή ήττα που μας δυσκόλεψε πολύ την υπόθεση πρόκριση. Μόνο που τα χρόνια περνάνε και έχουμε να πάμε σε μεγάλη διοργάνωση από το 2014.
Στις διοργανώσεις των εθνικών ομάδων, ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω
Το ερώτημα είναι, πως αν η σωστή αντιμετώπιση είναι να μείνουμε μόνο στο ότι ήμασταν άτυχοι. Η αλήθεια είναι πως τα τουρνουά Εθνικών ομάδων είναι διαφορετικά. Τα παιχνίδια είναι συγκεκριμένα, τα περιθώρια λάθους μικρά. Το κάθε λάθος, η οποιαδήποτε αβλεψία, που βαφτίζεται ατυχία στοιχίζει. Δεν είναι πρωτάθλημα που το ζητούμενο είναι να φτιάξεις μία καλή ομάδα, που θα παίζει ένα συγκεκριμένο ποδόσφαιρο και αν το εξελίξεις ο χρόνος θα είναι μαζί σου, ακόμα και αν έρθουν αναποδιές. Στις διοργανώσεις των Εθνικών ομάδων, ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, το λάθος δεν διορθώνεται. Οπότε χρειάζεται καπατσοσύνη και προσοχή στην λεπτομέρεια. Στοιχεία που η πρόσφατη ιστορία αυτής της ομάδας, δείχνει πως δεν διαθέτει και οι λεπτομέρειες δεν πάνε μαζί μας. Εύκολο είναι να το ρίξεις στην τύχη, το σωστό όμως είναι να δεις τι δεν έκανες εσύ καλά.
Αγαπάνε την Εθνική, υπάρχει ποιότητα
Κανένας δεν μπορεί να κατηγορήσει αυτή την φουρνιά ποδοσφαιριστών που ξεκίνησαν από τον Φαν Σιπ και παλεύουν χωρίς επιτυχία να πάνε σε μία μεγάλη διοργάνωση για έλλειψη αγάπης για την Εθνική ομάδα. Τουναντίον οι Μπακασέτας, Κουρμπέλης, Σιώπης, Παυλίδης, Μαυροπάνους, Κουλιεράκης, Χατζηδιάκος, Μάνταλος, Πέλκας, Τσιμίκας, Γιαννούλης, Βλαχοδήμος, Μασούρας, δείχνουν αγάπη και πάθος για την Εθνική μας ομάδα. Κανείς δεν μπορεί να πει πως τα νέα παιδιά που έχουν προστεθεί τα τελευταία χρόνια, δεν είναι γεμάτα ταλέντο και δεν δείχνουν σωστό χαρακτήρα.
Αυτοί είναι και οι λόγοι, που οι Έλληνες φίλαθλοι, που για οχτώ περίπου χρόνια είχαν γυρίσει την πλάτη στην Εθνική, επέστρεψαν και έχουν πραγματικό ενδιαφέρον για αυτή την ομάδα.
Δεν έχει αποκτήσει μέταλλο
Πιστεύω όμως πως δεν έχουν αντιληφθεί, τον χαρακτήρα αυτών των αγώνων. Είναι παιχνίδια που πρέπει να ξέρεις το κάθε χαρακτηριστικό του αντιπάλου σου και να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις και να νικήσεις την οποιαδήποτε δυσκολία που θα δημιουργηθεί. Που θα βγεις όταν χρειαστεί εσύ μπροστά για να καλύψεις το λάθος του συμπαίκτη σου, που θα οχυρωθείς όσο χρειάζεται για να κρατήσεις ένα αποτέλεσμα. Που θα γνωρίζεις όλα τα βαθμολογικά δεδομένα και όταν ένα παιχνίδι δεν σου ταιριάζει θα κάνεις τα πάντα, ώστε να πάρεις έστω την ισοπαλία. Η συγκεκριμενη Εθνική δεν έχει αποκτήσει αυτό το μέταλλο.
Σε ροή αγώνα δεν δεχτήκαμε μισή φάση
Πραγματικά είναι ακραίο με βάση την εικόνα του αγώνα, τον απόλυτο έλεγχο που είχαμε μέχρι το γκολ που πετύχαμε, που χάσαμε ολόκληρο το παιχνίδι. Όμως όταν παίζεις με την Σκωτία, πρέπει να ξέρεις πως θα σε πιέσουν στα στημένα. Δεν έχουν ποιότητα στην δημιουργία. Σε ροή αγώνα έχεις να προσέξεις το κάθετο τρέξιμο του Μακ Τόμινεϊ, τα ανεβάσματα του Ρόμπινσον, άντε και καμία προσπάθεια για ένας με ένας του Ντόακ. Εύκολο έργο και το πετύχαμε, σε ροή αγώνα οι Σκωτσέζοι δεν μας έκαναν μισή φάση.
Αμυνθήκαμε καλά στα στημένα;
Όμως είναι δεδομένο πως το νο 1 όπλο τους είναι τα στημένα. Η ερώτηση λοιπόν είναι η εξής: Σε ένα σημαντικό κομμάτι, για την διαχείριση του συγκεκριμένου παιχνιδιού, που είναι η αντιμετώπιση του παιχνιδιού στον αέρα των Σκωτσέζων στις στημένες μπάλες, εμείς αμυνθήκαμε σωστά; Ο τερματοφύλακας μας, που τον εκτιμώ πολύ τον Τζολάκη, δεν βγήκε στις σέντρες από την γραμμή, ο σέντερ φορ μας ο Παυλίδης, στο πρώτο τέρμα δεν πηδάει και χάνει την πρώτη κεφαλιά από τον Χάνλεϊ, ο πιο ψηλός μας στόπερ Μαυροπάνος στο πρώτο γκολ κρατάει την μπάλα ζωντανή με το διώξιμο του, στο δεύτερο σκύβει. Ανάμεσα στα δύο τέρματα, σε εκτέλεση φάουλ στο 75ο λεπτό, ο Άνταμς στο πρώτο δοκάρι λίγο μέσα στην περιοχή, είναι εντελώς αμαρκάριστος. Στο δεύτερο τέρμα, απο την εκτέλεση κόρνερ στο πίσω δοκάρι είναι 3 παίκτες της Σκωτίας που κάνουν σάντουιτς δύο αμυντικούς μας και στην πράξη, δεν υπάρχει η παραμικρή αντίδραση.
Οι καλές ομάδες είναι αυτές που κερδίζουν ενώ είναι χειρότερες
Δεν τα κάναμε λοιπόν όλα σωστά. Σε αυτό το επίπεδο, χρειάζεται προσοχή σε όλα τα κομμάτια του παιχνιδιού και καπατσοσύνη, οι καλές ομάδες είναι αυτές που ξέρουν να κερδίζουν όταν είναι χειρότερες και όχι αυτές που χάνουν ενώ είναι καλύτερες.
Μπάλα είναι μπορεί να παίξεις καλά και να χάσεις στην προκειμένη περίπτωση, είναι ξεκάθαρο πως ήμασταν καλύτεροι στο δημιουργικό κομμάτι, στην ανάπτυξη από τους Σκωτσέζους, αλλά δεν ήμασταν αποτελεσματικοί στην επίθεση και αμυνθήκαμε άθλια σε ένα κομβικό κομμάτι για να αντιμετωπίσεις τον συγκεκριμένο αντίπαλο, στα αμυντικά στημένα.
