Οι 10 κορυφαίοι του Μουντιάλ 2010: Ο Ινιέστα στο 116′ και ο Σνάιντερ που κέρδισε τα πάντα εκτός από τον τελικό

Ανανεώθηκε:
mountial-2010-paiktes

Το Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική ήταν η διοργάνωση που ο ήχος των βουβουζέλων κάλυψε τα πάντα εκτός από τα γκολ.

Η Ισπανία κέρδισε τον πρώτο της τίτλο (1-0 Ολλανδία στον τελικό, γκολ Ινιέστα 116′), όντας η πρώτη ομάδα που κέρδισε Μουντιάλ μετά από ήττα στην πρεμιέρα (0-1 Ελβετία).

Η Γερμανία διέλυσε Αγγλία (4-1) και Αργεντινή (4-0).

Η Ουρουγουάη επέστρεψε στα ημιτελικά μετά 40 χρόνια χάρη στον Σουάρες και τον Φορλάν. Και η Γκάνα έφτασε ένα πέναλτι μακριά από τα ημιτελικά.

Εδώ είναι οι 10 που σημάδεψαν τη διοργάνωση.

Το παρόν άρθρο αποτελεί μέρος του αφιερώματος των Betarades για το Παγκόσμιο Κύπελλο.

1. 🥇 Ντιέγκο Φορλάν (Ουρουγουάη) — Χρυσή Μπάλα

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 5 γκολ, 1 ασίστ σε 7 ματς

Βραβείο: Χρυσή Μπάλα

Ο Φορλάν έφτασε στη Ν. Αφρική λίγες εβδομάδες μετά τα δύο γκολ στον τελικό Europa League (Ατλέτικο Μαδρίτης 2-1 Φούλαμ) και συνέχισε στον ίδιο ρυθμό.

Δύο γκολ κόντρα στη Ν. Αφρική (ένα σουτ από μακριά, ένα πέναλτι), ένα φάουλ κόντρα στη Γκάνα (προημιτελικά), ένα βολέι κόντρα στην Ολλανδία (ημιτελικά, εκπληκτικό σουτ) και ένα κόντρα στη Γερμανία (μικρός τελικός).

Πέντε γκολ, μία Χρυσή Μπάλα, και μια Ουρουγουάη που έφτασε στα ημιτελικά για πρώτη φορά μετά το 1970. Ο πατέρας του, Πάμπλο Φορλάν, είχε παίξει στα Μουντιάλ 1966 και 1974. Δύο γενιές, ίδια φανέλα, ίδιο πάθος.

2. 🥈 Γουέσλεϊ Σνάιντερ (Ολλανδία) — Ασημένια Μπάλα

Θέση: Επιθετικός μέσος

Στατιστικά: 5 γκολ, 1 ασίστ σε 7 ματς, 4 Man of the Match (ρεκόρ τουρνουά)

Βραβείο: Ασημένια Μπάλα

Ο Σνάιντερ ερχόταν από μια χρονιά ονείρου: τρεμπλ με την Ίντερ του Μουρίνιο (πρωτάθλημα, κύπελλο, Champions League). Μετέφερε εκείνη τη φόρμα στη Ν. Αφρική και ήταν ο δημιουργός πίσω από κάθε ολλανδική επίθεση.

Η κορυφαία στιγμή: δύο γκολ κόντρα στη Βραζιλία στα προημιτελικά (2-1, ανατροπή από 0-1), στέλνοντας την Ολλανδία στα ημιτελικά. Σκόραρε επίσης κόντρα σε Ιαπωνία, Σλοβακία και Ουρουγουάη.

Τέσσερα βραβεία Man of the Match, κανένας άλλος δεν πήρε τόσα. Στον τελικό κόντρα στην Ισπανία, η Ολλανδία έχασε 0-1, αλλά ο Σνάιντερ ήταν ίσως ο πιο ολοκληρωμένος παίκτης ολόκληρης της διοργάνωσης.

Πολλοί πίστεψαν ότι αδικήθηκε για τη Χρυσή Μπάλα.

3. 🥉 Δαβίδ Βίγια (Ισπανία) — Χάλκινη Μπάλα

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 5 γκολ, 1 ασίστ σε 7 ματς

Βραβείο: Χάλκινη Μπάλα

Ο Βίγια ήταν ο σκόρερ που κέρδισε τον τίτλο. Πέντε γκολ σε επτά ματς, και τα πέντε σε διαφορετικά ματς: δύο κόντρα στην Ονδούρα (4-0), ένα κόντρα στη Χιλή (2-1), ένα κόντρα στην Πορτογαλία (1-0 φάση 16) και ένα κόντρα στην Παραγουάη (1-0 προημιτελικά).

Ο Βίγια σκόραρε και τα μοναδικά γκολ στα δύο ματς νοκ άουτ πριν τον ημιτελικό, δηλαδή η Ισπανία δεν θα ήταν στον τελικό χωρίς αυτόν.

Μετά το Euro 2008 (4 γκολ, πρώτος σκόρερ), ο Βίγια επιβεβαίωσε ότι ήταν ο μεγαλύτερος Ισπανός σκόρερ της γενιάς του.

4. Αντρές Ινιέστα (Ισπανία)

Θέση: Μέσος

Στατιστικά: 2 γκολ, 1 ασίστ σε 7 ματς

Ένα γκολ. Αυτό το γκολ. 11 Ιουλίου 2010, Soccer City, Γιοχάνεσμπουργκ, 116ο λεπτό, Ισπανία κόντρα στην Ολλανδία, 0-0 μετά 115 λεπτά αγώνα.

Ο Σέσκ σέρβιρε, ο Ινιέστα έπιασε βολέι με δεξί. 1-0. Η Ισπανία πρωταθλήτρια κόσμου για πρώτη φορά. Ο Ινιέστα σήκωσε τη φανέλα αποκαλύπτοντας μήνυμα: «Dani Jarque siempre con nosotros» (Ντάνι Χάρκε πάντα μαζί μας), αφιερώνοντας το γκολ στον πρώην συμπαίκτη του στην Εσπανιόλ που είχε πεθάνει ξαφνικά το 2009 σε ηλικία 26 ετών.

Ένα γκολ, ένα μήνυμα, μία στιγμή που ορίζει ολόκληρο τουρνουά.

5. Τόμας Μίλερ (Γερμανία) — Χρυσό Παπούτσι + Καλύτερος Νέος Παίκτης

Θέση: Μεσοεπιθετικός / Εξτρέμ

Στατιστικά: 5 γκολ, 3 ασίστ σε 6 ματς (τιμωρία στον ημιτελικό)

Βραβείο: Χρυσό Παπούτσι + Καλύτερος Νέος Παίκτης

Στα 20 του, ο Μίλερ ξεπήδησε από το πουθενά. Πέντε γκολ (ισοβαθμία με Φορλάν, Σνάιντερ, Βίγια) αλλά 3 ασίστ (οι άλλοι τρεις είχαν μία), γεγονός που του χάρισε το Χρυσό Παπούτσι. Γκολ κόντρα σε Αυστραλία, Αγγλία (2), Αργεντινή και Ουρουγουάη.

Η κορυφαία στιγμή: κόντρα στην Αγγλία στη φάση 16 (4-1), ο Μίλερ σκόραρε δύο σε ένα ματς που η Γερμανία κατέστρεψε τα Τρία Λιοντάρια (με ένα διάσημο ακυρωθέν γκολ Λάμπαρντ).

Αποκλείστηκε λόγω τιμωρίας (κίτρινες) από τον ημιτελικό (0-1 Ισπανία), αλλά επέστρεψε στον μικρό τελικό (3-2 Ουρουγουάη, σκόραρε).

Μία σεζόν πριν, είχε μόνο ένα πλήρες πρωτάθλημα Bundesliga στο βιογραφικό του.

6. Τσάβι (Ισπανία)

Θέση: Κεντρικός μέσος Στατιστικά: 0 γκολ, 2 ασίστ σε 7 ματς

Μηδέν γκολ, αλλά ο Τσάβι ήταν ο μαέστρος που έκανε την Ισπανία να χορεύει. Το tiki taka σε αγνή μορφή: σύντομες πάσες, έλεγχος χώρου, αλλαγή ρυθμού, κυκλοφορία μπάλας που εξουθένωνε τους αντιπάλους.

Ο Τσάβι ήταν η επέκταση του Γκουαρντιόλα στην εθνική Ισπανίας (η Μπαρτσελόνα έδωσε Πικέ, Πουγιόλ, Ινιέστα, Μπουσκέτς, Πέδρο και τον ίδιο τον Τσάβι).

Στον τελικό, η ασίστ στον Ινιέστα ήρθε μετά από πάσα Σέσκ αλλά ολόκληρη η κυκλοφορία ήταν ισπανική υπογραφή.

Ο Τσάβι δεν χρειαζόταν γκολ για να είναι κορυφαίος: η μπάλα ήταν δική του, και εκείνος αποφάσιζε πότε, πού και σε ποιον θα πήγαινε.

7. Ίκερ Κασίγιας (Ισπανία) — Χρυσό Γάντι

Θέση: Τερματοφύλακας

Στατιστικά: 5 clean sheets σε 7 ματς (ρεκόρ τουρνουά)

Βραβείο: Χρυσό Γάντι

Πέντε αγώνες χωρίς γκολ σε επτά, συμπεριλαμβανομένου του τελικού (μέχρι το 116′). Η κρίσιμη στιγμή: 60ό λεπτό τελικού, ο Ρόμπεν ξέφυγε μόνος μετά πάσα Σνάιντερ, ένα κόντρα ένα, και ο Κασίγιας απέκρουσε με το τεντωμένο αριστερό πόδι.

Αν αυτό μπει, η Ολλανδία προηγείται 1-0 στον τελικό. Αντ’ αυτού, μισή ώρα αργότερα, σκόραρε ο Ινιέστα. Ο αρχηγός Κασίγιας σήκωσε το τρόπαιο, η εικόνα με τα δάκρυα στα μάτια του στην τελετή απονομής παραμένει μία από τις πιο συγκινητικές στην ιστορία Μουντιάλ.

8. Αρίεν Ρόμπεν (Ολλανδία)

Θέση: Εξτρέμ

Στατιστικά: 1 γκολ, 3 ασίστ σε 5 ματς (έχασε τα 2 πρώτα λόγω τραυματισμού)

Ο Ρόμπεν έχασε τα δύο πρώτα ματς λόγω τραυματισμού στους μύες, αλλά από τη στιγμή που επέστρεψε ήταν μία καταιγίδα.

Η ταχύτητα, η κίνηση «cut inside» (κόψιμο προς τα μέσα στο αριστερό πόδι), η ικανότητα να αλλάζει ματς μόνος ήταν μοναδικές.

Στον τελικό, η στιγμή που τον καθόρισε: 60′ λεπτό, μόνος μπροστά στον Κασίγιας, σούταρε αλλά ο Ισπανός τον σταμάτησε.

Αν σκόραρε, η Ολλανδία θα ήταν πρωταθλήτρια. Η μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία τελικού Μουντιάλ στην πρόσφατη ιστορία.

9. Μπαστιάν Σβαϊνστάιγκερ (Γερμανία)

Θέση: Κεντρικός μέσος

Στατιστικά: 0 γκολ, 2 ασίστ σε 7 ματς

Ο Μίχαελ Μπάλακ τραυματίστηκε πριν τη διοργάνωση, και ο Σβαϊνστάιγκερ κλήθηκε να πάρει τη θέση του ως κεντρικός μέσος αντί για εξτρέμ.

Η μετατόπιση άλλαξε τη ζωή του: ο Σβαϊνστάιγκερ ανακάλυψε τον φυσικό του ρόλο, γίνοντας ο ρυθμιστής ενός γερμανικού κέντρου που κατέστρεψε Αγγλία (4-1) και Αργεντινή (4-0).

Απάντησε μάλιστα σε δημόσια κριτική του Μαραντόνα (προπονητή Αργεντινής) με εμφάνιση 10/10 στα προημιτελικά. Η Γερμανία τερμάτισε 3η, και ο Σβαϊνστάιγκερ βρήκε τη θέση που τον οδήγησε αργότερα στο Μουντιάλ 2014 ως αρχηγό.

10. Ασαμόα Γκιάν (Γκάνα)

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 3 γκολ σε 5 ματς

Ο Γκιάν κουβαλούσε μόνος τις ελπίδες μιας ολόκληρης ηπείρου. Τρία γκολ σε πέντε ματς: ένα κόντρα στη Σερβία, ένα κόντρα στην Αυστραλία, ένα κόντρα στις ΗΠΑ (φάση 16, νικητήριο στην παράταση).

Η Γκάνα ήταν η τελευταία αφρικανική ομάδα σε αφρικανικό Μουντιάλ, και έφτασε στα προημιτελικά κόντρα στην Ουρουγουάη.

Εκεί, στο 120+1′, ο Σουάρες έκανε χέρι πάνω στη γραμμή (κόκκινη κάρτα), ο Γκιάν πήρε τη μπάλα στο σημείο του πέναλτι, σούταρε, και χτύπησε στο δοκάρι. Αποκλεισμός στα πέναλτι 2-4.

Εκείνη η στιγμή ήταν η πιο δραματική ολόκληρου του τουρνουά: αν μπει εκείνο το πέναλτι, η Γκάνα γίνεται η πρώτη αφρικανική ομάδα σε ημιτελικά (12 χρόνια πριν το Μαρόκο). Ο Γκιάν, με δάκρυα, έγινε σύμβολο μιας ηπείρου που ήρθε τόσο κοντά.

🏆 Η λίστα σε πίνακα

# Παίκτης Χώρα Θέση Βραβείο / Στατιστικά
1 🥇 Ντιέγκο Φορλάν 🇺🇾 Ουρουγουάη Επιθετικός Χρυσή Μπάλα, 5G+1A, ημιτελικά μετά 40 χρόνια, πατέρας σε 2 Μουντιάλ
2 🥈 Βέσλεϊ Σνάιντερ 🇳🇱 Ολλανδία Επιθ. μέσος Ασημένια Μπάλα, 5G+1A, 4 MOTM (ρεκόρ), 2G vs Βραζιλία (ΠΤ), τρεμπλ Ίντερ
3 🥉 Δαβίδ Βίγια 🇪🇸 Ισπανία Επιθετικός Χάλκινη Μπάλα, 5G+1A, σκόρερ σε φάση 16 + ΠΤ (μοναδικά γκολ ματς), πρωταθλητής
4 Αντρές Ινιέστα 🇪🇸 Ισπανία Μέσος Γκολ τελικός 116′ (1-0 Ολλανδία), αφιέρωση «Dani Jarque», πρωταθλητής
5 Τόμας Μίλερ 🇩🇪 Γερμανία Μέσος/Εξτρέμ Χρυσό Παπούτσι + Καλ. Νέος, 5G+3A, 20 ετών, 2G vs Αγγλία (4-1), 3η θέση
6 Τσάβι 🇪🇸 Ισπανία Μέσος 0G+2A, μαέστρος tiki taka, «η μπάλα ήταν δική του», πρωταθλητής
7 Ίκερ Κασίγιας 🇪🇸 Ισπανία Τερματοφύλακας Χρυσό Γάντι, 5 clean sheets (ρεκόρ), απόκρουση Ρόμπεν 60′ τελικός
8 Αρίεν Ρόμπεν 🇳🇱 Ολλανδία Εξτρέμ 1G+3A σε 5 ματς (έχασε 2 λόγω τραυματισμού), χαμένη ευκαιρία 60′ τελικός
9 Μπαστιάν Σβαϊνστάιγκερ 🇩🇪 Γερμανία Μέσος 0G+2A, αντικατέστησε Μπαλάκ, ρυθμιστής vs Αγγλία (4-1) + Αργεντινή (4-0)
10 Ασαμόα Γκιάν 🇬🇭 Γκάνα Επιθετικός 3G, χαμένο πέναλτι 120+1′ vs Ουρουγουάη (δοκάρι, χέρι Σουάρες), σύμβολο Αφρικής

 Αυτοί που έμειναν εκτός δεκάδας (αλλά αξίζουν αναφορά)

  • Λουίς Σουάρες (Ουρουγουάη): Δύο γκολ στους ομίλους, αλλά η στιγμή που τον καθόρισε ήταν το χέρι πάνω στη γραμμή στο 120+1′ κόντρα στη Γκάνα. Κόκκινη κάρτα, πέναλτι (χαμένο Γκιάν), Ουρουγουάη πέρασε στα πέναλτι. Ο Σουάρες πανηγύρισε τη χαμένη ευκαιρία του Γκιάν μέσα στον πάγκο. Ήρωας για τη χώρα του, κακός για τον υπόλοιπο κόσμο.
  • Σέρχιο Μπουσκέτς (Ισπανία): Η αφανής δύναμη πίσω από Τσάβι και Ινιέστα. 24 ετών, ήδη αναντικατάστατος στο κέντρο.
  • Κάρλες Πουγιόλ (Ισπανία): Κεφαλιά στον ημιτελικό κόντρα στη Γερμανία (1-0, 73′ λεπτό), σε κόρνερ Τσάβι. Ένα γκολ σε ολόκληρο το τουρνουά, αλλά αυτό που έστειλε την Ισπανία στον τελικό.
  • Κέιλορ Νάβας δεν ήταν εδώ ακόμη, αλλά ο Σέρχιο Ράμος (Ισπανία) ήταν σταθερός δεξιά. Και ο Τζον Χέιτινγκα (Ολλανδία) αποβλήθηκε στον τελικό (2η κίτρινη), σε ένα ματς με 14 κίτρινες κάρτες (ρεκόρ τελικού).
  • Ντιέγκο Μαραντόνα (Αργεντινή, προπονητής): Δεν ήταν παίκτης, αλλά η παρουσία του στον πάγκο ήταν show μόνη της. Η Αργεντινή αποκλείστηκε 0-4 από Γερμανία στα προημιτελικά, και ο Μαραντόνα δεν ξαναδιορίστηκε.

Γιατί αυτό το Μουντιάλ ήταν διαφορετικό

Τέσσερις Ισπανοί (πρωταθλητές), δύο Γερμανοί (3η θέση), δύο Ολλανδοί (φιναλίστ), ένας Ουρουγουανός (4η θέση), ένας Γκανέζος (προημιτελικά).

Η δεκάδα ανήκει εξ ολοκλήρου στους τέσσερις ημιφιναλίστ, εκτός του Γκιάν, που έφτασε στα προημιτελικά σε ματς που θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν ημιτελικός.

Το 2010 ήταν Μουντιάλ συλλογικής ταυτότητας: η Ισπανία κέρδισε επειδή ήταν η πιο οργανωμένη ομάδα, όχι επειδή είχε τον καλύτερο σκόρερ (ο Βίγια μοιράστηκε τους 5 πόντους με τρεις ακόμη).

Η Χρυσή Μπάλα πήγε στον Φορλάν, από μια χώρα 3.5 εκατομμυρίων, γιατί τα γκολ του ήταν τόσο σπουδαία όσο και η ιστορία πίσω τους.

Και ο Ινιέστα αφιέρωσε τη σημαντικότερη στιγμή της καριέρας του σε έναν φίλο που δεν ήταν πια εδώ.

Ακολούθησε τους Betarades στις Google Ειδήσεις για κορυφαίο στοιχηματικό περιεχόμενο.