Οι 10 κορυφαίοι του Μουντιάλ 1986: Το Χέρι του Θεού, το Γκολ του Αιώνα και ο Μαραντόνα

Ανανεώθηκε:
mountial-1986-paiktes

Το Μουντιάλ 1986 στο Μεξικό δεν ανήκει σε κανέναν εκτός από τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα.

Κανένας παίκτης στην ιστορία του ποδοσφαίρου δεν κυριάρχησε σε ένα τουρνουά όπως ο Μαραντόνα εκείνο το καλοκαίρι: 5 γκολ, 5 ασίστ, εμπλοκή σε 10 από τα 14 γκολ της Αργεντινής, το «Χέρι του Θεού», το «Γκολ του Αιώνα», δύο γκολ στον ημιτελικό κόντρα στο Βέλγιο, ασίστ στο νικητήριο γκολ του τελικού.

Η Αργεντινή σήκωσε τον δεύτερο τίτλο (3-2 Δ. Γερμανία στον τελικό, Αζτέκα, 114.000 θεατές), αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν ήταν τουρνουά ομάδας.

Ήταν τουρνουά ενός ανθρώπου. Και γύρω του, 9 ακόμη ξεχώρισαν.

Το παρόν άρθρο αποτελεί μέρος του αφιερώματος των Betarades για το Παγκόσμιο Κύπελλο.

1. 🥇 Ντιέγκο Μαραντόνα (Αργεντινή) — Χρυσή Μπάλα

Θέση: Επιθετικός μέσος / Δεύτερος επιθετικός

Στατιστικά: 5 γκολ, 5 ασίστ σε 7 ματς

Βραβείο: Χρυσή Μπάλα

Δεν υπάρχει αρχή. Δεν υπάρχει τέλος. Υπάρχει μόνο το 22 Ιουνίου 1986, προημιτελικά, Αργεντινή vs Αγγλία, Αζτέκα, 114.580 θεατές. Στο 51′, ο Μαραντόνα σκόραρε με το χέρι πάνω από τον Σίλτον.

Ο διαιτητής δεν είδε. 1-0. Τέσσερα λεπτά αργότερα, στο 55′, πήρε τη μπάλα στο δικό του μισό γήπεδο, ντρίμπλαρε 5 Άγγλους (Μπίρντσλεϊ, Ρίντ, Μπάτσερ, Φένγουικ, Σίλτον) σε 10 δευτερόλεπτα, και σκόραρε.

Το 2002, η FIFA το ψήφισε «Γκολ του Αιώνα». Δύο γκολ σε 4 λεπτά: το χειρότερο και το καλύτερο στην ιστορία, από τον ίδιο παίκτη, στο ίδιο ματς.

Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Στον ημιτελικό κόντρα στο Βέλγιο (2-0), σκόραρε δύο γκολ (52′ και 63′), το δεύτερο μετά από σόλο που θύμιζε εκείνο κόντρα στην Αγγλία.

Στον τελικό (3-2 Δ. Γερμανία), δεν σκόραρε αλλά η πάσα στον Μπουρουτσάγκα στο 84′ (νικητήριο γκολ, 3-2) ήταν τέλεια: ο Ματέους τον είχε μαρκάρει ολόκληρο τον αγώνα, αλλά στο κρίσιμο λεπτό ο Μαραντόνα βρήκε χώρο και σέρβιρε.

Πέντε γκολ, πέντε ασίστ, εμπλοκή σε 10 από 14 γκολ. Κάθε φορά που αγγίζε τη μπάλα, δύο ή τρεις αντίπαλοι πήγαιναν πάνω του, ανοίγοντας χώρο για τους υπόλοιπους. Κανένας παίκτης δεν κυριάρχησε ποτέ τόσο πλήρως σε Μουντιάλ.

2. 🥈 Γκάρι Λίνεκερ (Αγγλία) — Χρυσό Παπούτσι

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 6 γκολ σε 5 ματς

Βραβείο: Χρυσό Παπούτσι

Ο Λίνεκερ στα 25 ήταν ο πιο αποτελεσματικός σκόρερ του τουρνουά: χατ τρικ κόντρα στην Πολωνία (3-0, ομίλων, ματς που η Αγγλία χρειαζόταν νίκη για να περάσει), δύο γκολ κόντρα στην Παραγουάη (3-0, φάση 16), και ένα κόντρα στην Αργεντινή (ΠΤ, 1-2, γκολ στο 81′ που μείωσε μετά τα δύο γκολ Μαραντόνα).

Η Αγγλία αποκλείστηκε, αλλά ο Λίνεκερ μεταγράφηκε στη Μπαρτσελόνα αμέσως μετά. Παραμένει ο μοναδικός Άγγλος που κέρδισε Χρυσό Παπούτσι σε Μουντιάλ.

3. 🥉 Χάραλντ Σουμάχερ (Δ. Γερμανία) — Ασημένια Μπάλα

Θέση: Τερματοφύλακας

Στατιστικά: 7 ματς, πολλαπλές κρίσιμες αποκρούσεις

Βραβείο: Ασημένια Μπάλα

Ο Σουμάχερ ήταν γνωστός (και μισητός) για την πρόσκρουση στον Μπατιστόν (1982, ΗΤ Γαλλία, δεν τιμωρήθηκε), αλλά στο 1986 ήταν εξαιρετικός. Κάλυψε μια Δ. Γερμανία που δεν εντυπωσίαζε αλλά έφτασε στον τελικό χάρη σε σκληρή δουλειά και τερματοφυλακία.

Στα ΠΤ κόντρα στο Μεξικό (γηπεδούχος, 0-0, πέναλτι 4-1), ο Σουμάχερ απέκρουσε δύο πέναλτι (Κιράρτε, Σερβίν). Στον ΗΤ κόντρα στη Γαλλία (2-0), πραγματοποίησε κρίσιμες αποκρούσεις.

Αρχηγός όταν ο Ρουμενίγκε ήταν τραυματίας, ο Σουμάχερ ήταν ο λόγος που η Γερμανία βρέθηκε στον τελικό. Στον τελικό, δέχτηκε 3 γκολ και η Γερμανία έχασε 2-3.

4. Εμίλιο Μπουτραγκένιο (Ισπανία)

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 5 γκολ σε 5 ματς

Βραβείο: Ασημένιο Παπούτσι (ισόβαθμος)

Ο «Γύπας» (El Buitre) ήταν η σταρ μιας εντυπωσιακής Ισπανίας. Η κορυφαία στιγμή: φάση 16, Ισπανία vs Δανία (5-1), ο Μπουτραγκένιο σκόραρε 4 γκολ σε ένα ματς, καταστρέφοντας τη «Δανική Δυναμίτιδα» (μία από τις ωραιότερες ομάδες της δεκαετίας 1980).

Τέσσερα γκολ σε ένα ματς φάσης νοκ άουτ Μουντιάλ: ελάχιστοι παίκτες στην ιστορία το κατάφεραν. Σκόραρε και κόντρα σε Β. Ιρλανδία (ομίλων) αλλά η Ισπανία αποκλείστηκε στα ΠΤ στα πέναλτι (Βέλγιο, 4-5).

Ο Μπουτραγκένιο ήταν η αιχμή της «Quinta del Buitre» (Πεντάδα του Γύπα) της Ρεάλ Μαδρίτης.

5. Πρέμπεν Ελκίερ (Δανία) — Χάλκινη Μπάλα

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 4 γκολ σε 4 ματς

Βραβείο: Χάλκινη Μπάλα

Η «Δανική Δυναμίτιδα» ήταν μία από τις ωραιότερες ομάδες στην ιστορία Μουντιάλ: Λάουντρουπ (Μίχαελ), Μόλμπι, Όλσεν, Λέρμπι, Αρνέσεν.

Και ο Ελκίερ ήταν η αιχμή: δύναμη, τρέξιμο, γκολ. Τέσσερα σε 4 ματς (ένα κόντρα σε Σκωτία, ένα κόντρα σε Ουρουγουάη, δύο κόντρα σε Δ. Γερμανία), πριν η Δανία αποκλειστεί 1-5 από Ισπανία (χωρίς τον τιμωρημένο Αρνέσεν).

Η Χάλκινη Μπάλα ήρθε ως αναγνώριση μιας εντυπωσιακής ατομικής διοργάνωσης σε ομάδα που άφησε εποχή παρά τον πρόωρο αποκλεισμό.

6. Χόρχε Βαλντάνο (Αργεντινή)

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 4 γκολ σε 7 ματς (συμπ. γκολ τελικός)

Ο Βαλντάνο ήταν ο «άλλος» επιθετικός δίπλα στον Μαραντόνα, και χωρίς αυτόν η Αργεντινή δεν θα κέρδιζε. Τέσσερα γκολ, συμπεριλαμβανομένου ενός στον τελικό (56′, 2-0 εκείνη τη στιγμή, μετά αντεπίθεση).

Ο Βαλντάνο (Ρεάλ Μαδρίτης) δεν είχε τη μαγεία του Μαραντόνα, αλλά είχε κίνηση, ευφυΐα και φινίρισμα.

Μετά το ποδόσφαιρο, ο Βαλντάνο έγινε διευθυντής της Ρεάλ Μαδρίτης και σχολιαστής/συγγραφέας. Ένας διανοούμενος του ποδοσφαίρου που στον τελικό σκόραρε με ένστικτο.

7. Καρέκα (Βραζιλία)

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 5 γκολ σε 5 ματς

Βραβείο: Χάλκινο Παπούτσι (ισόβαθμος)

Ο Καρέκα είχε χάσει το Μουντιάλ 1982 λόγω τραυματισμού (εκείνη η Βραζιλία του Ζίκο/Σόκρατες/Φαλκάο), αλλά στο 1986 ήταν σε φόρμα: 5 γκολ σε 5 ματς, συμπεριλαμβανομένων 2 κόντρα στην Πολωνία (ΠΤ, 4-0) και ενός κρίσιμου κόντρα στη Γαλλία (ΠΤ, 1-1 στο 120′, πέναλτι, 3-4 ήττα Βραζιλίας).

Εκείνο το Βραζιλία vs Γαλλία στα ΠΤ θεωρείται ένα από τα κορυφαία ματς στην ιστορία Μουντιάλ: ο Καρέκα ισοφάρισε στο 66′ αφού η Γαλλία προηγήθηκε (Πλατινί πέναλτι), και η αναμέτρηση κρίθηκε στα πέναλτι.

Η Βραζιλία αποκλείστηκε, αλλά ο Καρέκα μεταγράφηκε στη Νάπολι (δίπλα στον Μαραντόνα!) αμέσως μετά.

8. Χόρχε Μπουρουτσάγκα (Αργεντινή)

Θέση: Μέσος / Εξτρέμ

Στατιστικά: 2 γκολ σε 7 ματς (συμπ. νικητήριο γκολ τελικού)

Ο Μπουρουτσάγκα σκόραρε ΤΟ γκολ που κέρδισε το Μουντιάλ: 84ο λεπτό τελικού, 2-2 (μετά ανατροπή Γερμανίας), ο Μαραντόνα σέρβιρε, ο Μπουρουτσάγκα έτρεξε μόνος, πέρασε μπροστά στον Μπρίγκελ, και πλάσαρε κάτω από τον Σουμάχερ. 3-2.

Η Αργεντινή πρωταθλήτρια. Σε ολόκληρο το τουρνουά, ο Μπουρουτσάγκα ήταν ακούραστος: τρέξιμο, κινήσεις, σέντρες, σύνδεση με Μαραντόνα. Ένα γκολ σε έναν τελικό αξίζει μία θέση στη δεκάδα.

9. Ένζο Σίφο (Βέλγιο) — Καλύτερος Νέος Παίκτης

Θέση: Επιθετικός μέσος

Στατιστικά: 1 γκολ, 2 ασίστ σε 6 ματς

Βραβείο: Καλύτερος Νέος Παίκτης FIFA

Στα 18 του, ο Σίφο (γεννημένος Βέλγιο, ιταλοσικελικής καταγωγής) ήταν ο νεότερος δημιουργός του τουρνουά. Η Βέλγιο έφτασε στα ημιτελικά (ήττα 0-2 Αργεντινή, γκολ Μαραντόνα x2), με πορεία που περιλάμβανε νίκη 4-3 κόντρα στη Σοβιετική Ένωση (φάση 16, ένα από τα πιο εντυπωσιακά ματς, παράταση).

Ο Σίφο ήταν τεχνικά εξαιρετικός, ώριμος πέρα από την ηλικία του, και η παρουσία του δίπλα στους Σελεμάνς και Βερκοτερέν ήταν εντυπωσιακή.

Μεταγράφηκε στην Ίντερ αμέσως μετά, σε ηλικία 19 ετών.

10. Ιγκόρ Μπελάνοφ (Σοβιετική Ένωση) — Ballon d’Or 1986

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 4 γκολ σε 4 ματς

Βραβείο: Ballon d’Or 1986 (!)

Ο Μπελάνοφ είναι ίσως ο πιο ξεχασμένος κάτοχος Χρυσής Μπάλας στην ιστορία. Παίκτης της Ντιναμό Κιέβου (κατακτητής Κυπέλλου Κυπελλούχων 1986 υπό τον θρυλικό Λομπανόφσκι), ο Μπελάνοφ μετέφερε τη φόρμα στο Μουντιάλ: 4 γκολ σε 4 ματς, συμπεριλαμβανομένου χατ τρικ κόντρα στο Βέλγιο (φάση 16, 3-4 παράταση, η Σοβιετική Ένωση αποκλείστηκε παρά τα 3 γκολ του!).

Σκόραρε επίσης στο 6-0 κόντρα στην Ουγγαρία (ομίλων, η πιο ευρεία νίκη του τουρνουά). Η ΕΣΣΔ αποκλείστηκε νωρίς, αλλά ο Μπελάνοφ κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα (Ballon d’Or) τον Δεκέμβριο 1986 (τότε μόνο Ευρωπαίοι ήταν υποψήφιοι, ο Μαραντόνα ως Αργεντινός δεν μπορούσε να κερδίσει).

Ο Μπελάνοφ, η Ντιναμό Κιέβου και ο Λομπανόφσκι αντιπροσωπεύουν μια εποχή σοβιετικού ποδοσφαίρου που χάθηκε με τη διάλυση της ΕΣΣΔ.

🏆 Η λίστα σε πίνακα

# Παίκτης Χώρα Θέση Βραβείο / Στατιστικά
1 🥇 Ντιέγκο Μαραντόνα 🇦🇷 Αργεντινή Επιθ. μέσος Χρυσή Μπάλα, 5G+5A, Χέρι Θεού + Γκολ Αιώνα, 10/14 γκολ Αργεντινής, πρωταθλητής
2 🥈 Γκάρι Λίνεκερ 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Αγγλία Επιθετικός Χρυσό Παπούτσι, 6G σε 5 ματς, χατ τρικ vs Πολωνία, μοναδικός Άγγλος Golden Boot
3 🥉 Χάραλντ Σουμάχερ 🇩🇪 Δ. Γερμανία Τερματοφύλακας Ασημένια Μπάλα, 2 αποκρούσεις πέναλτι vs Μεξικό (ΠΤ), αρχηγός, φιναλίστ
4 Εμίλιο Μπουτραγκένιο 🇪🇸 Ισπανία Επιθετικός 5G, **4 γκολ σε 1 ματς** vs Δανία (5-1 φάση 16), «ο Γύπας», Ασημένιο Παπούτσι
5 Πρέμπεν Ελκίερ 🇩🇰 Δανία Επιθετικός Χάλκινη Μπάλα, 4G σε 4 ματς, «Δανική Δυναμίτιδα», αποκλ. 1-5 Ισπανία
6 Χόρχε Βαλντάνο 🇦🇷 Αργεντινή Επιθετικός 4G, γκολ τελικός (56′, 2-0), Ρεάλ Μαδρίτης, πρωταθλητής
7 Καρέκα 🇧🇷 Βραζιλία Επιθετικός 5G σε 5 ματς, ισοφάριση vs Γαλλία (ΠΤ, ένα από τα κορυφαία ματς ιστορίας), μεταγραφή Νάπολι
8 Χόρχε Μπουρουτσάγκα 🇦🇷 Αργεντινή Μέσος 2G, **νικητήριο γκολ τελικού** (84′, 3-2, πάσα Μαραντόνα), πρωταθλητής
9 Ένζο Σίφο 🇧🇪 Βέλγιο Επιθ. μέσος Νέος Παίκτης, 18 ετών!, Βέλγιο ΗΤ (0-2 Αργεντινή/Μαραντόνα), μεταγραφή Ίντερ
10 Ιγκόρ Μπελάνοφ 🇷🇺 Σοβ. Ένωση Επιθετικός Ballon d’Or 1986!, 4G, χατ τρικ vs Βέλγιο (3-4 ήττα!), Ντιναμό Κιέβου/Λομπανόφσκι

 Αυτοί που έμειναν εκτός δεκάδας (αλλά αξίζουν αναφορά)

  • Μισέλ Πλατινί (Γαλλία): Ο θρύλος στο τελευταίο του Μουντιάλ (31 ετών). Πέναλτι vs Βραζιλία (ΠΤ, 1-0), αλλά δεν ήταν πια ο κυρίαρχος του Euro 1984. Η Γαλλία αποκλείστηκε στα ΗΤ (0-2 Δ. Γερμανία). Ο Πλατινί περιλήφθηκε στην All Star Team FIFA.
  • Ζοζιμάρ (Βραζιλία): Δεξί μπακ, 2 γκολ σε 5 ματς, τρομερά σουτ (ένα κόντρα στη Β. Ιρλανδία, κανονιά από 30 μέτρα). Περιλήφθηκε στην All Star Team.
  • Λόταρ Ματέους (Δ. Γερμανία): Μαρκάρισε τον Μαραντόνα στον τελικό (σχεδόν τον εξαφάνισε) αλλά στο κρίσιμο λεπτό (84′) τον έχασε. Αυτός ο ένας στιγμή κόστισε τον τίτλο.
  • Ζαν Μαρί Πφαφ (Βέλγιο): Τερματοφύλακας, εντυπωσιακές αποκρούσεις, ΗΤ. Περιλήφθηκε στην All Star Team.
  • Μαρόκο: Η πρώτη αφρικανική ομάδα που πέρασε στη φάση νοκ άουτ Μουντιάλ (0-0 Αγγλία, 0-0 Πολωνία, 3-1 Πορτογαλία, αποκλεισμός φάση 16, 0-1 Δ. Γερμανία γκολ Ματέους 88′). Ομαδική επίδοση, όχι ατομική.

Το Μουντιάλ ενός ανθρώπου

Τρεις Αργεντινοί (πρωταθλητές), δύο Ευρωπαίοι τερματοφύλακες/αμυντικοί (φιναλίστ Γερμανία), ένας Άγγλος, ένας Ισπανός, ένας Δανός, ένας Βραζιλιάνος, ένας Βέλγος, ένας Σοβιετικός.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτό το Μουντιάλ έχει ένα μόνο όνομα.

Ο Μαραντόνα δεν ήταν απλά ο καλύτερος: ήταν η λογική ύπαρξης ολόκληρης ομάδας. Στην Αργεντινή, το ματς κόντρα στην Αγγλία δεν ήταν μόνο ποδόσφαιρο: ήταν εκδίκηση για τα Φώκλαντ (1982, δύο χρόνια πριν).

Ο Μαραντόνα το ήξερε, οι παίκτες το ήξεραν, ολόκληρη η χώρα το ήξερε. Και σε εκείνο το ματς, ο μικρός Αργεντινός από τη βίλα miseria ντρίμπλαρε ολόκληρη την αγγλική αυτοκρατορία σε 10 δευτερόλεπτα. Αυτό δεν ήταν ποδόσφαιρο. Ήταν ποίηση, πολιτική, εκδίκηση και μαγεία. Όλα μαζί.

Ακολούθησε τους Betarades στις Google Ειδήσεις για κορυφαίο στοιχηματικό περιεχόμενο.