Οι 10 κορυφαίοι του Μουντιάλ 1982: Ο Ρόσι που γύρισε από τον αποκλεισμό λόγω στημένων

Ανανεώθηκε:
mountial-paiktes-1982

Το Μουντιάλ 1982 στην Ισπανία ήταν η πρώτη διοργάνωση με 24 ομάδες, η πρώτη που απένειμε Χρυσή Μπάλα (εισαγωγή βραβείου), και ίσως το πιο αντιφατικό τουρνουά στην ιστορία.

Η ωραιότερη ομάδα που εμφανίστηκε σε Μουντιάλ — η Βραζιλία του Ζίκο, Σόκρατες, Φαλκάο, Ζούνιορ, Σεζρεζίνια — αποκλείστηκε χωρίς να φτάσει στον τελικό (3-2 Ιταλία, χατ τρικ Ρόσι).

Η Ιταλία, που ισοφάρισε και στα τρία ματς ομίλων (1-1 Πολωνία, 1-1 Περού, 1-1 Καμερούν) και πέρασε οριακά, σήκωσε τον τίτλο.

Ο ήρωάς της ήταν ένας επιθετικός που μόλις είχε γυρίσει από αποκλεισμό δύο ετών λόγω σκανδάλου στημένων αγώνων.

Στον τελικό (3-1 Δ. Γερμανία), ο Μάρκο Ταρντέλι σκόραρε και πανηγύρισε με μια κραυγή που έγινε μία από τις πιο εμβληματικές εικόνες στην ιστορία του αθλήματος. Και ο αρχηγός Ντίνο Τζοφ σήκωσε το τρόπαιο στα 40 του, ο γηραιότερος πρωταθλητής κόσμου.

Το παρόν άρθρο αποτελεί μέρος του αφιερώματος των Betarades για το Παγκόσμιο Κύπελλο.

1. 🥇 Πάολο Ρόσι (Ιταλία) — Χρυσή Μπάλα + Χρυσό Παπούτσι + Ballon d’Or

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 6 γκολ σε 7 ματς (0 στους ομίλους, 6 στις τελευταίες 3 αναμετρήσεις)

Βραβείο: Χρυσή Μπάλα (1η στην ιστορία) + Χρυσό Παπούτσι + Ballon d’Or 1982

Ο «Παμπλίτο» είχε επιστρέψει μόλις λίγους μήνες πριν το Μουντιάλ από αποκλεισμό δύο ετών λόγω σκανδάλου στημένων αγώνων (Totonero, 1980).

Η Γιουβέντους τον κράτησε, ο προπονητής Μπεαρτσότ τον κάλεσε στην αποστολή παρά τις αμφιβολίες. Στους ομίλους, ο Ρόσι ήταν αόρατος: 0 γκολ σε 3 ματς (3 ισοπαλίες). Ο κόσμος τον γιούχαρε, οι δημοσιογράφοι τον κατέκριναν. Ο Μπεαρτσότ απαγόρεψε κάθε επαφή της ομάδας με τα ΜΜΕ.

Και μετά ήρθε η μεταμόρφωση: ⚽ Χατ τρικ κόντρα στη Βραζιλία (3-2, β’ φάση ομίλων): τρία γκολ σε ένα ματς που θεωρείται ένα από τα κορυφαία στην ιστορία Μουντιάλ, κόντρα στην ομάδα των Ζίκο/Σόκρατες/Φαλκάο ⚽ Δύο γκολ κόντρα στην Πολωνία (2-0, ημιτελικά) ⚽ Γκολ στον τελικό (57′, κεφαλιά, 1-0, Ιταλία κόντρα στη Δ. Γερμανία, τελικό 3-1)

Ο μοναδικός παίκτης (μετά την εισαγωγή των βραβείων) που κέρδισε Χρυσή Μπάλα + Χρυσό Παπούτσι + Μουντιάλ στο ίδιο τουρνουά. Κέρδισε και τη Χρυσή Μπάλα (Ballon d’Or) τον Δεκέμβριο 1982.

Ο Ρόσι πέθανε τον Δεκέμβριο 2020 σε ηλικία 64 ετών. Ο Μπεαρτσότ, ο προπονητής που πίστεψε σε αυτόν όταν κανείς δεν πίστευε, είχε πεθάνει τον Δεκέμβριο 2018.

2. 🥈 Φαλκάο (Βραζιλία) — Ασημένια Μπάλα

Θέση: Αμυντικός μέσος / Ρυθμιστής

Στατιστικά: 2 γκολ σε 5 ματς

Η εικόνα του Φαλκάο, με τα χέρια ανοιχτά, τα μάτια γεμάτα πάθος, μετά το γκολ ισοφάρισης κόντρα στην Ιταλία (2-2 εκείνη τη στιγμή, τελικό 2-3), είναι μία από τις πιο εμβληματικές στην ιστορία Μουντιάλ.

Ο Φαλκάο ήταν ο βαθύτερος playmaker της Βραζιλίας: τοποθέτηση, πάσα, ρυθμός, σουτ (εκείνο κόντρα στη Σκωτία, φανταστικό). Η Βραζιλία ήταν η ωραιότερη ομάδα του τουρνουά αλλά δεν κέρδισε τίποτα: 3-2 ήττα από Ιταλία (χατ τρικ Ρόσι).

Ο Ζίκο σχολίασε μετά: «Παίζαμε κόντρα σε 10 Ιταλούς και έναν δικό μας» (εννοώντας τον Ρόσι που σκόραρε σαν Βραζιλιάνος). Ο Φαλκάο ήταν ο καλύτερος μέσος της διοργάνωσης χωρίς αμφιβολία.

3. 🥉 Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε (Δ. Γερμανία) — Χάλκινη Μπάλα

Θέση: Επιθετικός

Στατιστικά: 5 γκολ σε 7 ματς

Βραβείο: Χάλκινη Μπάλα

Ο Ρουμενίγκε (κάτοχος Ballon d’Or 1980 και 1981) ήταν ο κορυφαίος Ευρωπαίος επιθετικός εκείνης της εποχής: 5 γκολ σε 7 ματς, χατ τρικ κόντρα στη Χιλή (4-1, ομίλων), και κρίσιμες εμφανίσεις στη φάση νοκ άουτ.

Αλλά ο τραυματισμός τον στοίχειωσε: δεν ήταν 100% στα ΗΤ κόντρα στη Γαλλία (ένα από τα κορυφαία ματς στην ιστορία Μουντιάλ, 3-3 στην παράταση, πέναλτι 5-4 Γερμανία) ούτε στον τελικό (3-1 ήττα Ιταλία).

Ο Ρουμενίγκε μπήκε αλλαγή στον ΗΤ κόντρα στη Γαλλία (1-3 πίσω στην παράταση) και σκόραρε για το 2-3, πυροδοτώντας μια από τις πιο δραματικές ανατροπές.

Η Γερμανία πέρασε στα πέναλτι, αλλά στον τελικό δεν τα κατάφερε.

4. Ζίκο (Βραζιλία)

Θέση: Επιθετικός μέσος

Στατιστικά: 4 γκολ σε 5 ματς

Ο «Λευκός Πελέ» στα 29 ήταν στην κορυφή: 4 γκολ σε 5 ματς, φανταστικές πάσες, δημιουργικότητα αδιανόητη.

Σκόραρε κόντρα σε Ν. Ζηλανδία (4-0), ΕΣΣΔ (2-1, φάουλ), Σκωτία (4-1), και κρίσιμο γκολ κόντρα στην Αργεντινή (β’ φάση, 3-1). Αλλά κόντρα στην Ιταλία (2-3, χατ τρικ Ρόσι), ο Ζίκο δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο: η κριτική εστίασε στα τελευταία 30 λεπτά εκείνου του ματς, όπου ο Ζίκο δεν μπόρεσε να αλλάξει τη ροή.

Η Βραζιλία αποκλείστηκε, και ο Ζίκο δεν σήκωσε Μουντιάλ σε ολόκληρη την καριέρα του: μία από τις μεγαλύτερες αδικίες του αθλήματος.

5. Σόκρατες (Βραζιλία)

Θέση: Επιθετικός μέσος / Κεντρικός μέσος

Στατιστικά: 2 γκολ σε 5 ματς

Γιατρός, φιλόσοφος, πολιτικός ακτιβιστής, και ποδοσφαιριστής.

Ο Σόκρατες δεν ήταν απλά παίκτης: ήταν σύμβολο μιας εποχής. Στο γήπεδο, ο ψηλός, γενειοφόρος μέσος ήταν ο εγκέφαλος πίσω από τη βραζιλιάνικη κυκλοφορία: πάσες χωρίς να κοιτάξει, κινήσεις χωρίς μπάλα, σουτ δυνατά (γκολ κόντρα στην ΕΣΣΔ, φοβερό σουτ μετά διπλό sidestep).

Κόντρα στην Ιταλία, ο Σόκρατες ισοφάρισε σε 1-1 (σουτ στο κοντινό δοκάρι, ο Τζοφ είχε βγει), αλλά η Ιταλία κέρδισε 3-2. Ο Σόκρατες πέθανε το 2011 σε ηλικία 57 ετών.

Η Βραζιλία του 1982 δεν κέρδισε τρόπαιο, αλλά κέρδισε κάτι μεγαλύτερο: τη θέση της ωραιότερης ομάδας στην ιστορία.

6. Ζμπίγκνιεφ Μπόνιεκ (Πολωνία)

Θέση: Επιθετικός / Εξτρέμ

Στατιστικά: 4 γκολ σε 5 ματς

Ο «Ωραίος Ζμπίγκνιεφ» ήταν η αστραπή μιας εντυπωσιακής Πολωνίας που τερμάτισε 3η. Η κορυφαία στιγμή: χατ τρικ κόντρα στο Βέλγιο (3-0, β’ φάση ομίλων), με γκολ που ξεδίπλωσαν ταχύτητα, τεχνική και τελείωμα.

Ο Μπόνιεκ σκόραρε επίσης κόντρα στη Γαλλία (μικρός τελικός). Στον ημιτελικό κόντρα στην Ιταλία (0-2, γκολ Ρόσι x2), ο Μπόνιεκ ήταν τιμωρημένος λόγω κίτρινων, και η απουσία του ήταν αισθητή.

Η Πολωνία χωρίς Μπόνιεκ δεν μπορούσε να επιτεθεί. Μεταγράφηκε στη Γιουβέντους αμέσως μετά (δίπλα στον Πλατινί), και αργότερα έγινε πρόεδρος της πολωνικής ομοσπονδίας.

7. Μπρούνο Κόντι (Ιταλία)

Θέση: Δεξί εξτρέμ

Στατιστικά: 1 γκολ, 3 ασίστ σε 7 ματς

Ο Κόντι ήταν ο δημιουργός πίσω από τα γκολ του Ρόσι. Ενώ η ιταλική παράδοση απαιτούσε ο δεξιός μέσος να κατεβαίνει ως βοηθητικός μπακ, ο Κόντι ήταν ορθόδοξο γουίνγκ: ντρίμπλα, σέντρες, ταχύτητα.

Στο 3-2 κόντρα στη Βραζιλία, ήταν τόσο σημαντικός όσο ο Ρόσι: δημιούργησε χώρο, σέρβιρε μπάλες, τράβηξε αμυντικούς. Στον τελικό, η ασίστ στον Αλτομπέλι (3ο γκολ, 3-0) ήρθε μετά αντεπίθεση που ο Κόντι ξεκίνησε.

Η Ιταλία δεν ήταν μόνο Ρόσι: ήταν Κόντι, Ταρντέλι, Σιρέα, Τζεντίλε. Αλλά ο Κόντι ήταν η σπίθα.

8. Μάρκο Ταρντέλι (Ιταλία)

Θέση: Κεντρικός μέσος

Στατιστικά: 1 γκολ σε 7 ματς (αλλά τι γκολ)

Ο Ταρντέλι δεν ξεχωρίζει για τα στατιστικά. Ξεχωρίζει για μία στιγμή: τελικός, 69′ λεπτό, 1-0 Ιταλία (γκολ Ρόσι 57′), ο Σιρέα έκανε πάσα τακουνιού μέσα στην περιοχή, ο Ταρντέλι πήρε τη μπάλα και σούταρε χαμηλά με αριστερό. 2-0.

Και μετά ήρθε η κραυγή: ο Ταρντέλι έτρεξε προς τον πάγκο φωνάζοντας, με τα μάτια γεμάτα δάκρυα, τα χέρια σφιγμένα, μια κραυγή αγωνίας, χαράς και λύτρωσης που έγινε γνωστή ως «L’urlo di Tardelli» (Η Κραυγή του Ταρντέλι).

Είναι ίσως ο πιο διάσημος πανηγυρισμός στην ιστορία Μουντιάλ. Η Ιταλία, χώρα σε κοινωνική και πολιτική αναταραχή, βρήκε σε εκείνη την κραυγή μια στιγμή ενότητας.

9. Αλέν Ζιρέςs (Γαλλία)

Θέση: Κεντρικός μέσος

Στατιστικά: 2 γκολ σε 6 ματς

Ο Ζιρές ήταν ο μαέστρος μιας γαλλικής μέσης γραμμής που περιλάμβανε Πλατινί, Τιγκανά και τον ίδιο, γνωστή ως «le carré magique» (το μαγικό τετράγωνο).

Η κορυφαία στιγμή: ΗΤ κόντρα στη Δ. Γερμανία (3-3 στην παράταση, πέναλτι 4-5), ο Ζιρές σκόραρε στο 98′ (3-1 για τη Γαλλία εκείνη τη στιγμή!) πριν η Γερμανία ανατρέψει.

Εκείνο το ματς στη Σεβίλλη θεωρείται ένα από τα κορυφαία στην ιστορία Μουντιάλ: γκολ Λιτμπάρσκι, ισοφάριση Πλατινί (πέναλτι), παράταση γεμάτη γκολ, πρόσκρουση Σουμάχερ στον Μπατιστόν (τρομερή σύγκρουση, χαμένα δόντια, ο Σουμάχερ δεν τιμωρήθηκε), και πρώτα πέναλτι στην ιστορία Μουντιάλ.

Ο Ζιρές ήταν η τεχνική αριστεία μέσα σε ολόκληρο αυτό το χάος.

10. Ντίνο Τζοφ (Ιταλία)

Θέση: Τερματοφύλακας / Αρχηγός

Στατιστικά: 7 ματς, 6 γκολ δεκτά

Ο Τζοφ στα 40 του σήκωσε το τρόπαιο στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου, γίνοντας ο γηραιότερος πρωταθλητής κόσμου στην ιστορία (ρεκόρ που ισχύει μέχρι σήμερα).

Δεν ήταν ο πιο εντυπωσιακός τερματοφύλακας του τουρνουά (αυτός ήταν πιθανόν ο Νταστάγεφ της ΕΣΣΔ ή ο Σουμάχερ), αλλά ήταν ο πιο αξιόπιστος: ηρεμία, εμπειρία, ηγεσία.

Στον τελικό, κρατούσε τη μπάλα σταθερά ενώ γύρω του η Γερμανία πίεζε στο πρώτο ημίχρονο (ο Καμπρίνι χάσε πέναλτι στο 24′, πρώτο χαμένο πέναλτι σε τελικό Μουντιάλ). Ο Τζοφ δεν πανικοβλήθηκε. Τρεις ώρες αργότερα, σήκωνε τρόπαιο. Στα 40 του.

🏆 Η λίστα σε πίνακα

# Παίκτης Χώρα Θέση Βραβείο / Στατιστικά
1 🥇 Πάολο Ρόσι 🇮🇹 Ιταλία Επιθετικός Χρυσή Μπάλα (1η ιστορίας) + Χρυσό Παπούτσι (6G) + Ballon d’Or, χατ τρικ vs Βραζιλία, πρωταθλητής
2 🥈 Φαλκάο 🇧🇷 Βραζιλία Αμυντ. μέσος Ασημένια Μπάλα, 2G, γκολ vs Ιταλία (2-2 τότε, 2-3 τελικό), ωραιότερη ομάδα ιστορίας
3 🥉 Ρουμενίγκε 🇩🇪 Δ. Γερμανία Επιθετικός Χάλκινη Μπάλα, 5G, χατ τρικ vs Χιλή, Ballon d’Or 1980+1981, φιναλίστ
4 Ζίκο 🇧🇷 Βραζιλία Επιθ. μέσος 4G, «Λευκός Πελέ», δεν σήκωσε Μουντιάλ σε ολόκληρη καριέρα
5 Σόκρατες 🇧🇷 Βραζιλία Μέσος 2G, γιατρός/φιλόσοφος/ακτιβιστής, γκολ vs Ιταλία (ισοφάριση 1-1), πέθανε 2011
6 Μπόνιεκ 🇵🇱 Πολωνία Επιθετικός 4G, χατ τρικ vs Βέλγιο (3-0), 3η θέση Πολωνία, τιμωρία ΗΤ, μεταγραφή Γιουβέντους
7 Μπρούνο Κόντι 🇮🇹 Ιταλία Δεξί εξτρέμ 1G+3A, δημιουργός πίσω από Ρόσι, ορθόδοξο γουίνγκ σε ιταλικό catenaccio, πρωταθλητής
8 Μάρκο Ταρντέλι 🇮🇹 Ιταλία Μέσος 1G τελικός (69′, 2-0), **«Η Κραυγή του Ταρντέλι»** = πιο διάσημος πανηγυρισμός ιστορίας
9 Αλέν Ζιρές 🇫🇷 Γαλλία Μέσος 2G, γκολ 98′ ΗΤ vs Γερμανία (Σεβίλλη, κορυφαίο ματς), «carré magique» Πλατινί/Τιγκανά
10 Ντίνο Τζοφ 🇮🇹 Ιταλία Τερματοφύλακας Αρχηγός πρωταθλητής στα **40** (γηραιότερος ιστορίας), ηρεμία, ηγεσία, Μπερναμπέου

 Αυτοί που έμειναν εκτός δεκάδας (αλλά αξίζουν αναφορά)

  • Μισέλ Πλατινί (Γαλλία): 2 γκολ (πέναλτι vs Αυστρία, πέναλτι vs Κουβέιτ), μέρος του «μαγικού τετραγώνου», αλλά δεν ήταν ο κυρίαρχος Πλατινί του Euro 1984 (αυτός ήρθε δύο χρόνια αργότερα). Περιλήφθηκε στο All Star Team FIFA.
  • Γκαετάνο Σιρέα (Ιταλία): Ο κομψός λίμπερο, στυλ Μπέκενμπαουερ, τακουνιά στον Ταρντέλι στον τελικό. Αμυντικά υπέροχος vs Βραζιλία.
  • Κλάουντιο Τζεντίλε (Ιταλία): Μαρκάρισε τον Μαραντόνα (Αργεντινή, β’ φάση, 2-1) σε μία από τις πιο σκληρές μαρκαρίσματα στην ιστορία (πάνω από 20 φάουλ, καμία κάρτα). Μετά μαρκάρισε τον Ζίκο κόντρα στη Βραζιλία. Αμφιλεγόμενος αλλά αποτελεσματικός.
  • Ντιέγκο Μαραντόνα (Αργεντινή): Στα 21, ντεμπούτο σε Μουντιάλ, αλλά αποβλήθηκε κόντρα στη Βραζιλία (κλωτσιά στον Μπατίστα, κόκκινη 85′, 1-3 ήττα). Η Αργεντινή αποκλείστηκε στη β’ φάση. Ο Μαραντόνα θα επέστρεφε εκδικητικά το 1986.
  • Χάραλντ Σουμάχερ (Δ. Γερμανία): Η πρόσκρουση στον Μπατιστόν (ΗΤ Γαλλία, αφήνοντάς τον αναίσθητο, χαμένα δόντια, ο Σουμάχερ δεν τιμωρήθηκε) παραμένει η πιο σκανδαλώδης στιγμή στην ιστορία Μουντιάλ. Αλλά ο Σουμάχερ ήταν τεράστιος τερματοφύλακας εκείνο το τουρνουά.
  • Γκάρι Λίνεκερ, Ρότζερ Μίλα κλπ. δεν ήταν σε αυτό το τουρνουά (ο Λίνεκερ ντεμπούτησε 1986, ο Μίλα 1982 αλλά ελάχιστα).

Η νύχτα στη Σεβίλλη και η κραυγή στο Μπερναμπέου

Τέσσερις Ιταλοί (πρωταθλητές), τρεις Βραζιλιάνοι (ωραιότερη ομάδα, αποκλεισμός), ένας Δυτικογερμανός (φιναλίστ), ένας Πολωνός (3η θέση), ένας Γάλλος (4η θέση).

Αλλά αυτό το Μουντιάλ ορίζεται από δύο ματς: Ιταλία 3-2 Βραζιλία (ο Ρόσι διαλύει το ωραιότερο μεσαίο τρίο στην ιστορία) και Δ. Γερμανία 3-3 Γαλλία, πέναλτι 5-4 (η πρόσκρουση Σουμάχερ/Μπατιστόν, η ανατροπή στην παράταση, τα πρώτα πέναλτι στην ιστορία Μουντιάλ).

Το 1982 ήταν η χρονιά που η ωραιότερη ομάδα έχασε, ο πιο αμφιλεγόμενος παίκτης (Ρόσι, σκάνδαλο στημένων) κέρδισε τα πάντα, και ένας 40χρονος σήκωσε τρόπαιο ενώ ένας μέσος φώναζε με τα μάτια κλειστά.

Η Κραυγή του Ταρντέλι δεν ήταν μόνο πανηγυρισμός: ήταν η Ιταλία, η οδύνη μιας δεκαετίας, η λύτρωση ενός ολόκληρου λαού.

Ακολούθησε τους Betarades στις Google Ειδήσεις για κορυφαίο στοιχηματικό περιεχόμενο.