Ο Ολυμπιακός φρόντισε να κάνει εύκολο το βράδυ του
Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την πρώτη ευρωλιγκάτη εμφάνιση των Πειραιωτών στο σπίτι τους και πως κάλυψαν τα βάσανά τους
Οι απουσίες των Φουρνιέ και Γουόκαπ μόνο απλές δεν ήταν για έναν Ολυμπιακό που ακόμη βρίσκεται στο ψάξιμο και ταυτόχρονα καλείται να κρατάει υψηλές τις στροφές του και να κερδίζει παιχνίδια. Το ματς με την Ντουμπάι ήταν η πρώτη εμφάνιση των πρωταθλητών Ελλάδας στο κοινό τους για την μεγάλη διοργάνωση. Όπως και να το κάνουμε όταν είσαι ο Ολυμπιακός θες να κερδίσεις και τα προβλήματα και τον αντίπαλό σου.
Οι «ερυθρόλευκοι» ήταν καλύτεροι από το ξεκίνημα του ματς. Και η Ντουμπάι είχε απουσίες με κορυφαία αυτή του Μούσα, αλλά κακά τα ψέματα, η εικόνα τους ήταν αυτή της ομάδας που πρέπει να φάει ακόμα λίγα καρβέλια για να μπορεί να σταθεί στο επίπεδο. Θα περάσουν κι άλλα τέτοια βράδια οι… νεοφώτιστοι στην Euroleague, αλλά αυτό εμάς δεν μας ενδιαφέρει. Ας βλέπουμε τις δικές μας ομάδες.
Πριν λοιπόν περάσει στην επόμενη διαβολοβδομάδα (Έφες μέσα, Μακάμπι έξω), ο Ολυμπιακός έπρεπε να κάνει την δεύτερη νίκη του. Και την έκανε με κυριαρχία στους βασικούς τομείς του παιχνιδιού. Ο Βεζένκοβ ήταν αυτός που έβαλε την πρώτη… φωτιά, για να ακολουθήσει (ποιος άλλος;) Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ.
Ο Μπαρτζώκας λειτούργησε το rotation όπως ακριβώς αναμενόταν μιας και τα κουκιά ήταν ψιλομετρημένα σε κάποιες θέσεις. Κι αν πρέπει να σταθούμε εκεί που υπάρχει το πρόβλημα αυτή την εποχή, στην θέση του «άσου», η ανάλυση είναι η ακόλουθη: Ο Ολυμπιακός μπήκε στο ματς με τον Ντιλικίνα. Ο Γάλλος με κάμποσο ενθουσιασμό ήθελε να αφήσει το στίγμα του από την πρώτη στιγμή. Επικίνδυνα πράγματα. Τρελάθηκε και λίγο, κατάφερε να χάσει νωρίς- νωρίς τις ανάσες του.
Ο Μπαρτζώκας δεν έχει άλλη λύση, παρά τον Σέιμπεν Λι. Και ο Αμερικάνος παρότι δεν είναι πλέι- μέικερ, δεν είναι και ο καλύτερος στο να στήσει μια επίθεση, σε αυτό το ματς ειδικά στο πρώτο ημίχρονο αποδείχθηκε απόλυτα συμβατός στην ανάγκη της αναμέτρησης. Δεν ξέρω αν μπορεί να κάνει το ίδιο στην πιο δύσκολη συνέχεια (Κυριακή Παναθηναϊκός και μετά η διαβολοβδομάδα που έγραψα), όμως απέναντι στους κοντούς της Ντουμπάι, έπραξε τα δέοντα.
Η Ντουμπάι ήταν «λίγη» για τέτοιο αγώνα. Πέρα από τον Μούσα, δεν είχαν και τον Άντερσον (πέρυσι στην Μπάρτσα), ενώ από θέμα επιθετικής ποιότητας κυμάνθηκαν σε χαμηλά επίπεδα. Όταν φτάνει ένας αγώνας της Euroleague στο 30’ και με το ζόρι περνάς τους 50 πόντους, έχεις ζήτημα. Ο Ολυμπιακός περιόρισε αισθητά τον Μπέικον, ενώ από Κανμπεγκέλε και Πετρούσεβ είναι δύσκολο να χάσεις, από την στιγμή που οι δικοί σου κομβικοί παίκτες πατάνε καλά στο ματς.
Ο Βεζένκοβ ήταν ο λόγος που η διαφορά εκτοξεύτηκε, πέρασε τους 20 στην τέταρτη περίοδο και νωρίς- νωρίς μπόρεσε και ο Μπαρτζώκας να τον καθίσει στον πάγκο για να μην χάσει περισσότερες από το προβλεπόμενο δυνάμεις. Ο Μιλουτίνοβ με τον Χολ κράτησαν καλά την φρόντ λάιν, χωρίς βέβαια να έχουν απέναντί τους ψηλούς που τρομάζουν. Ο Ντιλικίνα ήταν καλύτερος στο δεύτερο μέρος και γενικά η ομάδα του Πειραιά πέρασε ένα σχετικά εύκολο βράδυ συγκριτικά με αυτά που θα ακολουθήσουν και τα οποία – λογικά – έχουν υψηλότερο βαθμό δυσκολίας.
