Δεν είμαστε τόσο καλοί όσο νομίζουμε!
Μπαίνουμε σε ένα άβολο διάστημα διακοπής και αγώνων εθνικών ομάδων, δίχως να υπάρχει κάποιο ισχυρό διακύβευμα. Ουσιαστικά, στο Nations League o Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα πρέπει να ετοιμάσει την ομάδα που θα διεκδικήσει την επιστροφή της στις μεγάλες διοργανώσεις μετά από μία μακρά απουσία, που ελπίζουμε να μην ξεπεράσει τα 14 χρόνια.
Το Nations League δεν προσφέρεται για σοβαρά συμπεράσματα
Η αλήθεια είναι πως αποδείχθηκε από την προηγούμενη προσπάθεια, πως το Nations League δεν προσφέρεται για σοβαρά συμπεράσματα. Η εθνική μας ομάδα είχε μία εξαιρετική παρουσία, κέρδισε την Αγγλία στο “Wembley”, κατέκτησε 15 βαθμούς στον όμιλο της, πήρε στα μπαράζ την άνοδο στην πρώτη κατηγορία από τη Σκωτία και δημιούργησε προσδοκίες. Προσδοκίες όμως που δεν επιβεβαιώθηκαν στα προκριματικά του Μουντιάλ. Η Εθνική μας είχε απογοητευτική νοοτροπία σε όμιλο με Δανία, Σκωτία, Λευκορωσία, κατάφερε να μείνει εκτός διεκδίκησης της 2ης θέσης από την τέταρτη αγωνιστική και άκουγες τους ποδοσφαιριστές, να δηλώνουν ευχαριστημένοι από την προσπάθεια τους.
Δεν υπάρχει χρόνος στην εθνική ομάδα
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, στην πρώτη του προσπάθεια δεν κατάφερε να μπει στο κλίμα, ότι είναι προπονητής εθνικής ομάδας και πως τα παιχνίδια αυτά κρύβουν μία ιστορικότητα. Είναι συγκεκριμένα, κρίνουν τον στόχο και δεν υπάρχουν περιθώρια να φέρεις την επιτυχία μέσα από μελλοντική βελτίωση. Η κάθε προκριματική διοργάνωση, γίνεται σε περιορισμένο διάστημα, αν αποτύχεις, το πουλάκι πέταξε και η επόμενη προσπάθεια είναι μετά από δύο χρόνια. Χρειάζεται αγωνιστική, πνευματική, τακτική ικανότητα, που η εθνική μας στα σημαντικά παιχνίδια με τη Δανία και στην Γλασκώβη δεν την είχε. Μόνο τις δηλώσεις των διεθνών μας, μετά από την ήττα με 3-1 στην Γλασκώβη να ακούσει κανείς, καταλαβαίνει πως δεν υπήρχε η σωστή κατανόηση της σημασίας αλλά και τα θέλω του αγώνα. Είναι κωμικό να σε λυγίζει από στημένα η Σκωτία, να χάνεις 3-1 και ουσιαστικά να αποκλείεσαι και στο τέλος του αγώνα να πιστεύεις πως έπαιξες καλά λες και δεν έδωσες μάχη πρόκρισης για τα τελικά του Μουντιάλ, οπότε θα έπρεπε να αντιμετωπίσεις τα όπλα του αντιπάλου, αλλά έναν αγώνα επίδειξης.
Τεράστιο πρόβλημα στην πιο σημαντική θέση
Τι περιμένουμε να δούμε από αυτή την προσπάθεια στο Nations League; Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ομάδας μας έχει να κάνει με την πιο σημαντική θέση, για να έχεις ισορροπία και τον έλεγχο των αγώνων στο συγκεκριμένο άθλημα. Δεν έχουμε κεντρικά χαφ. Πολλοί κάνουν το λάθος, να μιλάνε για το ταλέντο της εθνικής μας ομάδας, βλέποντας πως έχουμε ποδοσφαιριστές σε μεγάλους συλλόγους. Δεν βλέπουν όμως πως τα σύνορα έχουν ανοίξει και αυτό συμβαίνει παντού, η πλειοψηφία των εθνικών ομάδων, έχουν ποδοσφαιριστές που παίζουν σε τοπ πρωταθλήματα. Το γεγονός αυτό, δεν λέει τίποτα από μόνο του.
Η επιτυχία του 20024 βασίστηκε στους σπουδαίους χαφ που έβγαζε το ποδόσφαιρο μας
Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο μας και δεν μπορούμε να φτάσουμε σε μεγάλη διοργάνωση, μετά το 2014, είναι πως μετά την γενιά του 2004 δεν βγάλαμε άλλον μεγάλο κεντρικό χαφ. Η επιτυχία εκείνης της ομάδας βασίστηκε στο ότι είχε τεράστιους ποδοσφαιριστές, προσωπικότητες με χαρακτηριστικά που έδιναν ισορροπία, κατεύθυνση και νοοτροπία νικητή στην ομάδα μας. Μετά τους Καραγκούνη, Κατσουράνη, Ζαγοράκη, Μπασινά, δεν βγάλαμε κάτι ανάλογο.
Το πρόβλημα μοιάζει να γίνεται ακόμη μεγαλύτερο
Το στενάχωρο είναι πως βλέποντας την αποστολή αυτή της εθνικής ομάδα για τα τέσσερα παιχνίδια που έχουμε να δώσουμε, αυτή η ψαλίδα ποιότητας ανάμεσα στις υπόλοιπες θέσεις και τους χαφ άξονα έχει ανοίξει ακόμη περισσότερο.
Τερματοφύλακες
Βλαχοδήμος, Μανδάς, Τζολάκης
Στόπερ
Μαυροπάνος, Μιχαηλίδης, Ρέτσος, Κουλιεράκης, Ντόη
Μπακ
Σάλιακας, Βαγιαννίδης, Κυριακόπουλος, Τσιμίκας
Κεντρικά χαφ
Ανδρούτσος, Ζαφείρης, Τριάντης, Κουρμπέλης, Μουζακίτης
Επιθετικά χαφ
Καρέτσας, Τζόλης, Μασούρας, Κυζιρίδης
Φορ
Ιωαννίδης, Παυλίδης, Δουβίκας, Τεττέη, Κωστούλας
Βλέπουμε λοιπόν πως σε όλους τους χώρους έχουμε παίκτες υψηλού επιπέδου, αλλά στην θέση 6-8 δεν έχουμε ποδοσφαιριστές που να μπορούν να δώσουν σκληράδα, ισορροπία, ένστικτο νικητή, να έχουν την ικανότητα να συμμετέχουν ισόποσα σε όλα τα κομμάτια του παιχνιδιού.
Οι Ζαφείρης-Μουζακίτης είχαν πτώση την προηγούμενη χρονιά και η ελπίδα είναι αυτή τη σεζόν να ανακάμψουν ώστε να αποτελέσουν μία καλή βάση για την εθνική μας. Ο Κουρμπέλης έχει τα καλά ποδοσφαιρικά του χρόνια στο παρελθόν, πλέον αγωνίζεται στον Αστέρα Τρίπολης, ο Τριάντης δείχνει αρκετά βαρύ κορμί, μπορεί να δώσει λύσεις μόνο στην θέση “6” σε σύστημα με τριάδα στο κέντρο, ο Ανδρούτσος κάνει καλή χρονιά στον ΟΦΗ, αλλά δεν μπορεί να λογίζεται για βασική λύση στην εθνική.
Πολλοί μιλάνε με ευκολία για το ταλέντο αυτή της ομάδας, αλλά η αλήθεια είναι πως στην πιο κομβική θέση, τα χαφ που έχουμε δεν θα μπορούσαν να πάρουν ούτε μισή συμμετοχή στην προπόνηση με την ομάδα του 2004.
Το δύσκολο είναι να μην πηγαίνεις στα τελικά του ευρωπαϊκού
Οπότε σε αυτό τον χώρο υπάρχει ένα τεράστιο άλυτο πρόβλημα. Ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να παλέψουμε, να δώσουμε την μάχη και να το ξεπεράσουμε, ειδικά για να φτάσουμε σε μία διοργάνωση, που προκρίνονται στα τελικά οι 24 από τις 54 ομοσπονδίες που συμμετέχουν. Από τα προκριματικά του ευρωπαϊκού το δύσκολο είναι αυτό που έχει καταφέρει η εθνική μας, από τη στιγμή που άνοιξε η διοργάνωση, που απέτυχε να πάει σε τρεις σερί διοργανώσεις που διεξάγεται με 24 ομάδες.
Να καταλάβουμε πως δεν είμαστε όσο καλοί πιστεύουμε
Για να σταματήσουμε αυτό το αρνητικό σερί, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε, είναι να σταματήσουμε να πιστεύουμε πως είμαστε καλοί. Αποδείχτηκε άλλωστε πως δεν ήμαστε, καθώς αποκλειστήκαμε εύκολα σ’ έναν όμιλο που η ομάδα που πήρε την πρώτη θέση, ήταν η Σκωτία, που στα τελικά ήταν μία από τις χειρότερες που παρουσιάστηκαν στην διοργάνωση, ενώ οι δεύτεροι Δανοί, αποκλείστηκαν στα πλέι οφ από τους Τσέχους, που επίσης απογοήτευσαν στο πρόσφατο Μουντιάλ.
Να βρει διατάξεις που θα αξιοποιούν τα όπλα μας και θα κρύβουν τα προβλήματα μας
Οπότε για να μείναμε χωρίς μάχη, τρίτοι σε έναν τέτοιο όμιλο, μάλλον δεν είμαστε όσο καλοί πιστεύουμε. Αν το καταλάβει πρώτα από όλους ο προπονητής μας, θα πρέπει να το περάσει και στους παίκτες και να αντιληφθούν όλοι μαζί πως πρέπει να μάθουν να δίνουν μάχες. Να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί. Ο Γιοβάνοβιτς θα πρέπει να αξιοποιήσει πως έχει καλύτερους στόπερ, από ότι χαφ, πιθανότατα θα πρέπει να βρει διατάξεις, που θα έχουν έναν κεντρικό στόπερ περισσότερο, αλλά και να του επιτρέπουν να έχει ταυτόχρονα δύο φορ στο γήπεδο, καθώς είμαστε γεμάτοι από καλούς φορ, που πρωταγωνιστούν στα μεγάλα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Να χτίσουμε χαρακτήρα, για να είμαστε έτοιμοι στα προκριματικά
Σε κάθε περίπτωση αυτά είναι θέματα που θα πρέπει να τα βρει ο προπονητής, θα πρέπει όμως να γίνει κατανοητό, πως δεν γίνεται να είναι τυχαίο που από την στιγμή που σταμάτησαν οι δύο τελευταίοι εκπρόσωποι μας από την ομάδα του 2004, Καραγκούνης-Κατσουράνης, αποτυγχάνουμε με συνέπεια. Πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε το ποιοι είμαστε, ποια είναι τα όπλα μας, ποιες οι αδυναμίες μας και να δημιουργήσουμε ένα σύνολο που πέρα από το ποιοτικά χαρίσματα, θα έχει σκληράδα, χαρακτήρα και γνώση του πως θα κερδίζει. Οι απαντήσεις δεν θα δοθούν στο Nations League, αλλά στα προκριματικά σε έναν χρόνο. Από τώρα όμως, θα πρέπει να δούμε δήγματα πως ο Γιοβάνοβιτς και οι παίκτες του, προσπαθούν να χτίσουν αυτόν τον χαρακτήρα.
